«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանը թերթի այսօրվա խմբագրականում գրում է.
Մեզ շատ է խանգարում կասկածամտության մթնոլորտը: Այս շրջանում քաղաքականացված մարդիկ իրար մեղադրում են կամ «ռուսական իմպերիալիզմի», կամ Էլ «այլասերված Արևմուտքի» գործակալ լինելու մեջ: Իսկ հնարավոր չէ՞, արդյոք, անկեղծորեն, աոանց որևէ դավադրության մասնակցելու՝ լինել այս կամ այն տեսակետի կողմնակիցը:
Վստահություն չկա նաև ընդդիմադիր շրջանակներում: Ենթադրենք, որևէ ընդդիմադիր երդվում է՝ «կյանքիս նպատակը Սերժ Սարզսյանի հրաժարականն է»: Մյուս ընդդիմադիրը հակադարձում է. «Չէ, եղբայր, ես քեզ չեմ հավատում, դու միայն ասում ես, իրականում դու Բաղրամյան 26-ի նախագիծն ես: Այ, ես՝ ուրիշ բան, ես հոգով-սրտով պայքարում եմ իշխանափոխության համար: Տես, թե ինչ ուշունց եմ տվել Սերժ Սարգսյանին»:
Դրան աոաջին ընդդիմադիրը պատասխանում է. «Քո ուշունցը բավականին թույլիկ էր՝ հիմա կտեսնես, թե ինչ հայհոյանքներ են իմ ակտիվիստները գրելու Ազատության հրապարակի ասֆալտին: Սկի կոմունիստների ժամանակ հասարակական զուգարանների պատերին նման բաներ չէին գրում»:
«Դա հեչ՝ իմ ակտիվիստներն այնպես են թռնելու ոստիկանների վրա, որ նրանց մի քանի ժամով քաղմաս կտանեն: Այ, այդպես են պայքարում իշխանափոխության համար»:
Խմբագրականն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Առավոտ»-ի այսօրվա համարում:
