«Ժամանակ»-ի տեղեկություններով՝ թեև նախօրեին Հայաստանն ու ԵՄ խորհուրդը հրապարակել են ՀՀ-ԵՄ համապարփակ և ընդլայնված համագործակցության համաձայնագրի տեքստը, այնուամենայնիվ՝ նոյեմբերի 24-ին Բրյուսելում կայանայիք Արևելյան գործընկերության V գագաթնաժողովին Հայաստանի և Եվրամիության միջև համաձայնագրի ստորագրման համար մնում են անհաղթահարելի խոչընդոտներ: Թերթին հայտնի է դարձել, որ ԵՄ առնվազն երեք անդամ Ադրբեջանի ջանքերով չի թարգմանել համաձայնագրի տեքստը, ուստի այն պատրաստ չէ վավերացման: Այս պահին Երևանն ու Բրյուսելը բանակցում են խնդիրը հարթելու ուղղությամբ, բայց Բաքուն ամեն ինչ անում է, որ առաջիկա գագաթնաժողովին Երևանը ոչ մի առավելություն չստանա, և ստորագրման հանդիսավոր արարողությունը չկայանա:
Ստեղծված իրավիճակը միանգամայն տեղավորվում է Ադրբեջանի քաղաքականության տրամաբանության շրջանակներում՝ մանավանդ, որ Բաքուն հետևողականորեն ձգտում է, որպեսզի Եվրամիությունն ադրբեջանանպաստ դիրքորոշում հայտնի ԼՂ խնդրի վերաբերյալ: Բաքվում թերևս գիտակցել են, որ շանտաժի և սպառնալիքների քաղաքականությունը Բրյուսելի դիրքորոշումների վրա, ըստ էության, չի ազդում, ինչի դրսևորումն են նաև ԼՂ խնդրի վերաբերյալ այն ձևակերպումները, որոնք տեղ են գտել Հայաստանի և Եվրամիության միջև նախաստորագրված և արդեն հրապարակված փաստաթղթում:
Ահա այս լույսի ներքո Բաքվում վերադարձել են իրենց ավանդական քաղաքականությանը՝ միտված Հայաստանի միջազգային մեկուսացմանը, առնվազն նրան, որպեսզի սահմանափակվի Հայաստանի և միջազգային կազմակերպությունների համագործակցությունը ինստիտուցիոնալ, նաև բովանդակային հարթության վրա: Բաքուն այս տարի հետամուտ եղավ Երևանում ԵԱՀԿ գրասենյակի փակմանը, հիմա ջանքեր է գործադրում, որպեսզի Արևելյան գործընկերության առաջիկա գագաթնաժողովում վիժեցվի Հայաստան- Եվրամիություն համաձայնագրի ստորագրումը:
«Ադրբեջանական լվացքատուն» անունը ստացած միջազգային աղմկոտ սկանդալից հետո էապես կաշկանդված է Բաքվի քաղաքականությունը, սահմանափակված են մանևրելու, եվրոպական մայրաքաղաքներում հարցեր լուծելու նրա հնարավորությունները: Բոլոր հիմքերն ունենք ենթադրելու, որ Բաքուն գործում է Մոսկվայի աջակցությամբ, գուցե նաև՝ հրահրմամբ, մանավանդ արդեն հաստատված փաստ է, որ Ռուսաստանը փորձում է ապօրինի միջամտությամբ ազդել եվրոպական գրեթե բոլոր երկրների ընտրական գործընթացների վրա:
Հայաստանի սերտ համագործակցությունը Եվրամիության հետ չի բխում Ռուսաստանի և Ադրբեջանի շահերից ու նրանց դարձնում է դաշնակիցներ Հայաստանի և Եվրամիության նոր համաձայնագրի ստորագրումը վիժեցնելու հարցում: Իրավիճակի ինտրիգն այն է, որ ֆորմալ առումով դա այս անգամ, ի տարբերություն 2013-ի, կարող է տեղի ունենալ Բրյուսելի մեղքով: Գուցե ռուս-ադրբեջանական նոր «դավադրության» «արդյունավետությունն» է Հայաստան-ԵՄ նոր համաձայնագրի հարցում Մոսկվայի խորհրդավոր «լոյալության» բուն պատճառը:
