«Ընտանեկան բռնության կանխարգելման և ընտանեկան բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» օրենքի նախագծի ընդունմանն ընդառաջ Հայաստանում կրկին ակտիվացել են օրենքին դեմ արտահայտվող ամենածայրահեղ մտածելակերպ ունեցող գործիչների քննադատությունները։ Ընդ որում «երջանիկ պատահականությամբ» վերջիններս ակտիվանում են հենց այն ժամանակ, երբ Հայաստանը պատրաստվում է Եվրամիության հետ համաձայնագիր ստորագրել։
2013 թվականին պատկերը նույնն էր՝ հիտերիկ բնույթ ստացող քննադատությունները ևս գլուխ էին բարձրացրել, իսկ այս անգամ արդեն համացանցում բացահայտ ապօրինությունների դիմելու կոչեր են արվում։
Իրավական ակտերի նախագծերի հրապարակման միասնական կայքում անցկացվող քվեարկության հետ կապված իր ռուսամետ հայացքներով հայտնի, «Իրավունք» թերթի խմբագիր Հովհաննես Գալաջյանն, օրինակ, առաջարկում է բառացիորեն հետևայլը.«Վերջին օրով մարդա 50 հատ թազա մեյլ բացեք, դրանց բոլորով գրանցվեք ու դեմ քվեարկեք»։ Ապա հակադարձող այն մեկնաբանությանը, թե «նախարարության կայքում սաղ շուլլերներ են, բավական է մեկ «դեմ» ձայն ավելանա, նույն րոպեին պատասխան «այո» է գալիս, Գալաջյանը պատասխաանում է. «Դրա համար եմ ասում, վերջին օրով բոլ-բոլ լցնել։ Չեն հասցնի՝ մի 2-3 պոռճի վաստակ են ոտուգլխով»։
Հրապարակախոս, «Ընդդեմ կանանց նկատմամբ բռնությունների կոալիցիայի» համակարգող Զարուհի Հովհաննիսյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում վերհիշեց 2013 թվականը, երբ Հայաստանը պատրաստվում էր փոխել իր արտաքին քաղաքական կողմնորոշումը.«Նույն այդ խմբերը ակտիվ գործունեություն էին ծավալում գենդերային հավասարության օրենքի դեմ, որն արդյունքում փոխեց իր անվանումը ՝ դառնալով կանանց և տղամարդկանց հավասար իրավունքների և հավասար հնարավորությունների պահովման մասին» նախագիծ։ Հիմա սա հերթական փուլն է , երբ իրավահավասարության և մարդու իրավունքների պայքարը հերթական առաջընթացն է ապրելու և երբ քաղաքացիական հասարակության ակտիվ ջանքերի շնորհիվ պետությունը հանձն է առել օրենք ընդունել՝ այդ խմբերը ակտիվացել են։ Այդ նույն խումբը, որը հակաքարոզ էր տանում գենդերային հավասարության օրենքի դեմ՝ հիմա էլ այս մի նախագծի վրա է կենտրոնացել։ Հիմնականում վիրտուալ տարածքում ընթացող պայքարը բավականին տգեղ դրսևորում է ստանում՝ ընդհուպ մինչև լցոնումների կոչեր և վիրավորական արտահայտություններ օրենքին կողմ հանդես եկող անձանց վերաբերյալ»,-ասաց մեր զրուցակիցը։
Զարուհի Հովհաննիսյանը շարունակում է.«Մարդու իրավունքներին և հատկապես կանանց իրավունքներին ու հավասարությանը վերաբերող նախագծերը մշապես լինում են այն ժամանակ, երբ Հայաստանը պետք է մարդու իրավունքներին և ժողովրդավարության արժեքներին ընդառաջ քայլ անի՝ ու քննադատություններն էլ հենց այդ ժամանակ ակտիվանում են։ Սա համարել պատահականություն՝ միամիտ քայլ կլինի։ Չեմ կարող մեղադրել կամ կոնկրետ թիրախավորել ինչ-որ խմբի կամ պետության գլուխ կանգնած էլիտայի, բայց փաստերն ակնհայտ ցույց են տալիս իրականությունը»։
Ինչ վերաբերում է բուն քննադատություններին՝ առ այն, թե «օրենքը խարխլում է հայ ընտանիքը, մեր երեխաներին ուզում եմ մեր ձեռքից խլել…», Զարուհի Հովհաննիսյանն արձագանեց.«Բացարձակ անգրագիտություն եմ համարում, որովհետև ՀՀ ներկայիս օրենսգիրքն արդեն իսկ պարունակում է նորմ, որ եթե ընտանիքում բռնություն կա՝ երեխան կարող է օտարվել ընտանիքից և անգամ ծնողին կարող են ծնողական իրավունքից զրկել։ Ավելին՝ մենք միշտ բողոքում ենք հոգաբարձուների և խնամակալության հանձնաժողովներից, որպես ոչ պրոֆեսիոնալ խմբերի, բայց միևնույնն է, նրանց լիազորություն է տրված՝ անգամ երեխային ընտանիքից օտարելու գործըթնաց սկսել։ ՀՀ կառավարության թիվ 631 որոշման համաձայն իրավունք ունեն երեխային օտարել ընտանիքից կամ նախաձեռնել բռնություն գործադրող որևէ ծնողին ծնողական իրավունքներից դատական կարգով զրկելու գործընթաց»։
Մեր զրուցակիցը պնդում է՝ Հայաստանում գործող օրենսդրական դաշտը բավարար է երեխային ընտանիքից օտարելու համար, իսկ «Ընտանեկան բռնության կանխարգելման և ընտանեկան բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքի նախագծում որևէ դրույթ չկա, որը այս կամ այն կերպ կառնչվի երեխաներին ընտանիքից օտարելուն կամ ծնողներին ծնողական իրավունքներից զրկելուն.«Ավելին՝ «Ընտանեկան բռնության կանխարգելման և ընտանեկան բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» ՀՀ օրենքն ուղղված է անառողջ ընտանիքների առողջացմանն ու բռնության մթնոլորտի հաղթահարմանը»։
