«Հայկական ժամանակ» օրաթերթն այսօրվա համարում գրում է.
«Այսօր Էրեբունի-Երևանի տոնն է: Երևանը 2795 տարեկան է: Տոնը նշվում է բազմաթիվ ճոխ միջոցառումներով՝ համերգներով, շքերթներով, ներկայացումներով…: Մի խոսքով՝ տոնում ենք: Իսկ արդյո՞ք անկեղծ ենք տոնում: Արդյո՞ք անկեղծ ուրախանում ենք մեր մայրաքաղաքով: 2795- ամյա մեր քաղաքում նույնիսկ 100- ամյա շինություն գրեթե չիի մնացել: Սի ընդգծված համառությամբ ու հետևողականությամբ հին Երևանը ոչնչացվում է: Հատկապես վերջին տարիներին Երևանը մայրաքաղաքից վերածվում է պարզապես մեծ բնակավայրի, որը այլևս չունի կոլորիտ, չունի պատմություն: Քաղաքային իշխանությունները իրենց չեն խնայում Երևանի համար անընդհատ ինչ-որ սիմվոլներ ստեղծելու համար: Իսկ այսօրվա Երևանի ամենաանկեղծ, ամենաբնորոշ սիմվոլը պատմական շենքերը քանդող էքսկավատորի «կոշն է»: Երևանում կազմակերպված յուրաքանչյուր այսպիսի անիմաստ տոնակատարության գումարով կարելի է մի քանի պատմական շենք վերականգնել կամ նորոգել: Բայց իշխանությունը նախապատվությունը տալիս է քեֆ-ուրախությունների: Ինչո՞ւ: Պատասխանը շատ պարզ է: Պատմական շենքերը խանգարում են, շատ են խանգարում այս կամ այն օլիգարխին, այս կամ այն պաշտոնյային՝ Երևանի կենտրոնում իրենց հերթական շուշաթղթած օբյեկտը կառուցելիս: Ու դրանք քանդվում են: Եվ հետո՝ պատմական շենքերը վերականգնելը, նորոգելը, խնամելը, պահպանելը ամենօրյա ջանք է պահանջում: Դրա համար պետք է նաև ճաշակ ունենալ, ունենալ լայն մտահորիզոն, պետք է արմատներով խրված լինել հարազատ քաղաքի պատմության մեջ: Այս ամենը, սակայն, բացակայում է:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Հայկական ժամանակ»-ի այսօրվա համարում:
