Սերժ Սարգսյանը ԱԺ է ներկայացրել համաներման մասին օրենքի նախագիծ՝ անկախության 22-ամյակի կապակցությամբ: Սա Սերժ Սարգսյանի նախագահական պաշտոնավարման արդեն երկրորդ համաներումն է: Առաջինը 2009 թվականին էր, ինչի արդյունքում ազատության մեջ հայտնվեցին 2008 թվականի Մարտի 1-ի գործով ձերբակալված ընդդիմադիր գործիչների ու ակտիվիստների գերակշիռ մասը:
Բոլորն են հիշում, որ այդ ժամանակահատվածում Սերժ Սարգսյանը գտնվում էր հասարակական և միջազգային մեծ ճնշման տակ, և ի վերջո հանգուցալուծելու, իրավիճակի լարվածությունը լիցքաթափելու համար նա ստիպված եղավ գնալ համաներման միջոցով Մարտի 1-ի ձերբակալվածների ազատության հարցը լուծելու քայլին:
Դժվար է ասել, թե որ կողմից էր ճնշումն ավելի մեծ, և Սարգսյանը այդ քայլին գնաց հատկապես ում դուր գալու կամ ում հանդարտեցնելու համար ՝ հասարակությա՞նը, թե՞ միջազգային հանրությանը, սակայն ակնհայտ է, որ նրա այդ քայլից հետո նա վաստակեց Եվրոպայի հաճոյախոսությունների մի ալիք: Ավելի ճիշտ կլինի ասել, իհարկե, որ ճնշումը երկուստեք էր, և առանց երկու կողմի՝ մեկ կողմից ճնշումը հազիվ թե Սարգսյանին ստիպեր գնալ նման քայլի:
Բոլոր դեպքերում այսօր էլ Սերժ Սարգսյանը համաներման է գնում նմանօրինակ իրավիճակում: Մարտի 1, բարեբախտաբար, չկա, և չկան տասնյակ ձերբակալվածներ, բայց Սերժ Սարգսյանը գտնվում է ներքին հասարակական միգուցե ոչ ակտիվ արտաքին դրսևորումներով, սակայն ներքին մեծ լարվածության ճնշման տակ:
Այդ շրջանակում կա Տիգրան Առաքելյանի և Վոլոդյա Ավետիսյանի հարցը: Տիգրան Առաքելյանը արդեն մոտ երեք տարի է՝ բանտում է՝ մտացածին մեղադրանքով, իսկ Վոլոդյա Ավետիսյանն էլ նոր է կալանավորվել: Նրա ազատամարտիկ ընկերները համոզված են, որ նրան կալանավորել են սոցիալական իրավունքների պայքար սկսելու համար: Համաներումը, ամենայն հավանականությամբ, կտարածվի Առաքելյանի, իսկ գուցե նաև՝ Ավետիսյանի վրա, նայած թե ինչ բովանդակությամբ կլինի այն:
Սակայն այստեղ պետք է նկատել մի հետաքրքիր հանգամանք: Բավական բարդացել են Սերժ Սարգսյանի հարաբերությունները Եվրոպայի հետ՝ Մաքսային միության մասին որոշումից հետո: Եվ այս տեսանկյունից հարկ է նկատել, որ համաներման նախագիծը Սերժ Սարգսյանն ԱԺ-ին է ներկայացնում Ստրասբուրգի ճանապարհին, որտեղ նա ելույթ է ունենալու ԵԽԽՎ աշնանային նստաշրջանի առաջ: Բնականաբար, Սերժ Սարգսյանը հերթական անգամ պետք է խոսի այն մասին, որ Հայաստանը հավատարիմ է եվրոպական արժեքներին: Սակայն Մաքսային միության մասին որոշումից հետո նման հավաստիացումները պարզապես ծիծաղելի կհնչեն ԵԽԽՎ դահլիճում:
Եվ այս տեսանկյունից համաներման նախագիծը, ըստ ամենայնի, միտված է ինչ-որ կերպ դառնալ Սերժ Սարգսյանի, այսպես ասած, հանդուրժողականության մի գործնական օրինակ, որը պետք է սիրաշահի Եվրոպային, դրական տրամադրություններ առաջացնի այնտեղ, փոքր-ինչ մեղմի եվրաինտեգրացիայի մասին հավատարմության հավանական երդումների թողած զավեշտալի տպավորությունը: Այդ իսկ պատճառով էլ, ամենայն հավանականությամբ, համաներման նախագծի ներկայացման պահը ընտրվել է հիմա:
Համաներում՝ ներման դիմաց. ըստ ամենայնի, Սերժ Սարգսյանը այս ակնկալիքով է մեկնում Եվրոպա:
