«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանը:
-Պարոն Քոչարյան, օրերս ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Սամվել Ֆարմանյանը անդրադարձել է արտագաղթի խնդրին, ինչին Դուք հակադարձել եք, թե լավ ապրելու գաղափարախոսությունը որտեղից է գալիս, ովքեր են ձևավորել և այլն: Ձեր կարծիքով՝ ինչո՞ւ իշխանության մոտ առաջացավ այսպիսի մտահոգություններ արտահայտելու կարիք, և հնարավո՞ր է արդյոք որոշակի քայլեր արվեն արտագաղթը կանխելու ուղղությամբ, թե՞ սրանք զուտ մտոհոգություններ են:
-Լավ ճանաչելով Սամվել Ֆարմանյանին, չեմ կասկածում, որ նա անկեղծ է իր մտահոգություններում, կարծում եմ՝ բոլորի մոտ կա այդ մտահոգությունը, ու քանի որ մոտակա 5 տարիներին ընտրություն չի լինելու և խնդիր չկա ընտրողների քանակ նկարելու, կարծում եմ՝ եկել է քայլեր ձեռնարկելու պահը: Ընդ որում՝ դուք նշեցիք արտագաղթը, բայց ժողովրդագրական վիճակը Հայաստանում միայն արտագաղթով չի պայմանավորված: Կա ներքին լուրջ տեղաշարժ ևս, որովհետև մարզերում աշխատանք չկա, աշխատատեղ չկա, և տպավորություն է՝ Հայաստանում ամբողջ կյանքը կենտրոնացած է Երևանում: Գյուղերում մարդ չի մնում, բոլորը գալիս են Երևան կամ երևանամերձ շրջաններ: Իսկ դա նշանակում է, որ որոշ ժամանակ հետո զինվորի հետևում գյուղ չի լինելու: Սա է ամենամեծ վտանգը իմ կարծիքով:
-Դուք կարևոր խնդրի եք անդրադարձել, թե այդ ինչպե՞ս պատահեց, որ ընտրողների թվի վրա այդ խնդիրը չի անդրադարձել: Իսկապես, այդ ինչպե՞ս է պատահել:
-Ես չեմ կարող ասել, թող ԿԸՀ-ն դրան պատասխանի: Այդ ինչպես է պատահել, որ ըստ Սամվել Ֆարմանյանի՝ աղետալի վիճակ է, իսկ ըստ ԿԸՀ-ի՝ ոչինչ չի փոխվել, ոչ մի աղետալի խնդիր էլ չկա:
-Սա պետք է լիներ իշխանության ռազմավարությունը, որը չի եղել: Կարծում եք՝ հիմա հնարավո՞ր է ինչ–որ բան փոխել այս ոլորտում:
-Ես չգիտեմ, թե սա որքանով է ընդհանուր իշխանական թիմի բարձրացրած խնդիր, թե միայն Սամվել Ֆարմանյանն է բարձրացնում: Քանի որ Ֆարմանյանը Շիրակի մարզից է, իսկ ժողովրդագրության առումով՝ երևի ամենասարսափելի վիճակը Շիրակում է, ենթադրում եմ, որ նաև սրանով է պայմանավորված նրա մտահոգությունը: Ես անձամբ նրա հետ չեմ շփվել:
-Ըստ Ձեզ՝ ի՞նչ պետք է անել, որ մարզի բնակիչը չտեղափոխվի Երևան, նաև ի՞նչ պետք է անել արտագաղթը կանխելու համար:
-Արտագաղթի պատճառներից մեկը օբյեկտիվ է, մյուսը՝ սուբյեկտիվ: Օբյեկտիվն այն է, որ մարդը կենդանի էակ է և ուտել է ուզում: Այսինքն՝ եթե չկա աշխատատեղ, չկա աշխատանք, մարդը տեղափոխվելու է այնտեղ, որտեղ կա աշխատանք: Սուբյեկտիվը համընդհանուր անարդարության մթնոլորոտն է, կամ ինչպես նախագահ Սերժ Սարգսյանն է բնութագրել՝ գաղջ մթնոլորտը, որը գալիս է համընդհանուր անարդարությունից: Չկան ուրիշ պատճառներ, այս երկուսն են:
-Պարոն Քոչարյան, արդյոք իշխանության կողմից այս թեմայի շուրջ ակնարկները չե՞ն տանում նրան, որ Կարեն Կարապետյանի կառավարությունն էլ չի հաջողի տնտեսական աճի, աշխատատեղերի ավելացման առումով, և, ըստ էության, 2018-ի ապրիլին առաջ կգա վարչապետի փոփոխության խնդիրը:
-Չեմ կարծում, որ դա դրա հետ կապված է, որ նման խնդիր դրված է այս պահին, որովհետև, եթե հաջողեց Կարեն Կարապետյանը, ապա ինչ ուզում են ասեն, ՀՀԿ-ն չի փոխելու նրան: Իսկ եթե չհաջողեց, այլ կողմնակի պատճառներ պետք չեն պաշտոնից հանելու համար: Կհանեն, որովհետև ուղղակի չի կատարել խոստացածը: Ինչո՞ւ ընկնեն աջ ձեռքով ձախ ականջ բռնեն:
-Կարծիք կա, որ ամեն ինչ գնում է հենց դրան: Բոլորն նախկին կառավարությունները ձախողվել են, և Կարեն Կարապետյանն ու իր կառավարությունն էլ բացառություն չեն լինի:
-Ինձ համար ակնհայտ չէ ոչ մի բան, բացառությամբ նրա, որ արտագաղթը երկու պատճառ ունի, որոնց մասին արդեն խոսեցի:
