Կատարի Պետության շուրջ իրավիճակը Պարսից ծոցի տարածաշրջանում նոր հետաքրքիր զարգացումներ է ստանում: Հունիսի 23-ին Սաուդյան Արաբիան, Արաբական Միացյալ Էմիրությունները (ԱՄԷ), Բահրեյնը և Եգիպտոսը, որոնք խզել էին դիվանագիտական հարաբերությունները Կատարի հետ, 13 կետանոց պահանջագիր են ներկայացրել Դոհային: Մասնավորապես, այդ պահանջներից են՝ խզել դիվանագիտական կապերը Իրանի հետ, խզել կապերը «Մուսուլման եղբայրների», «Հեզբոլլահ», «Ալ-Քաիդա», «Իսլամական պետություն» խմբավորումների հետ, փակել հայտնի «Ալ-Ջազիրա» հեռուստաընկերությունը, փակել թուրքական ռազմական բազան Կատարում, որն այժմ շինարարության փուլում է, և դադարեցնել Թուրքիայի հետ ռազմական համագործակցությունը:
Այս վերջին կետը հունիսի 25-ին մեկնաբանել է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը՝ հայտարարելով, թե այդ պահանջն անհարգալից վերաբերմունք է առաջին հերթին Թուրքիայի հանդեպ:
Ի՞նչ նշանակություն ունի ընդհանրապես ռազմական ներկայությունը Կատարում Թուրքիայի համար:
Անդրադառնալով հարցին՝ թուրքագետ Մուշեղ Խուդավերդյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ Թուրքիան Մերձավոր Արևելքում վարում է որոշակիորեն անկախ քաղաքականություն՝ շատ հաճախ չհամաձայնեցնելով իր քայլերն արևմտյան դաշնակիցների հետ, և այս իմաստով՝ Կատարում զորքեր տեղակայելը Թուրքիայի հերթական քայլն է տարածաշրջանում իր ազդեցությունն ընդլայնելու ուղղությամբ: Թուրքագետն Անկարայի այս քայլը զգալի առումով դիտում է Կատարի և Սաուդյան Արաբիայի կոնֆլիկտի համատեքստում՝ ասելով, որ Կատարի դեմ սկսված դիվանագիտական դեմարշից հետո առաջացավ վտանգ, որ այս պետությունները կարող են պարզապես «կլանել» Կատարին, ինչը էլ ավելի կուժեղացներ սաուդական թագավորության ազդեցությունը տարածաշրջանում: Իսկ սա ամենևին ձեռնտու չէ սուննիական աշխարհում Սաուդյան Արաբիայի մրցակից Թուրքիայի համար:
«Թուրքիան, այսպիսի քայլ անելով, փորձեց հակադրվել իր գաղափարական հակառակորդ Սաուդյան Արաբիային, որը նույնպես փորձում է իսլամական աշխարհում առաջատար դիրք գրավել, չնայած որ Թուրքիան հանդիսանում է ՆԱՏՕ-ի անդամ, իսկ Սաուդյան Արաբիան բավական ջերմ հարաբերություններ ունի ՆԱՏՕ-ի երկրների հետ»,- մեկնաբանեց թուրքագետը:
Մեր զրուցակցի կարծիքով՝ Թուրքիայի այս քայլերը կարևոր են վերջինիս համար՝ հատկապես քրդական գործոնի դեմ պայքարի իմաստով, այսինքն՝ որքան շատ լինեն մերձավորարևելյան երկրները, որտեղ Թուրքիան ունի ռազմական ներկայություն, այնքան ավելի լավ Թուրքիայի համար՝ քրդերի դեմ պայքարի առումով: Հետևաբար, գործնականում քիչ են հնարավորությունները, որ Թուրքիան սաուդական կոալիցիայի ճնշման ներքո դուրս կբերի իր զինվորականներին Կատարից:
«Քանի որ Մերձավոր Արևելքը կենսական շահերի նշանակություն ունեցող գոտի է Էրդողանի համար, Թուրքիան մինչև վերջ կպայքարի, որպեսզի զորքեր և ռազմական ներկայություն ունենա Կատարում՝ Մերձավոր Արևելքում Թուրքիայի շահերը լիակատար պաշտպանելու նպատակով»:
