«Ազատություն» ռադիոկայանը հեռարձակվում է այն բոլոր երկրներում, որտեղ չկա ժողովրդավարություն և դադարեցնում է իր հեռարձակումն այնտեղ, որտեղ ժողովրդավարություն է հաստատվում:
Սակայն կան այնպիսի երկրներ, որտեղ ժողովրդավարության այն աստիճան պակաս կա, որ ռադիոկայանի հեռարձակումը մեծ խնդիր է: Այդպիսի երկրներ են, օրինակ, Մաքսային միության անդամ երկրները՝ Ռուսաստանը, Բելառուսը, Ղազախստանը:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ռադիոկայանի հայկական ծառայության ղեկավար Հրայր Թամրազյանն ասաց, որ այս երկրներում, եթե նույնիսկ կա ռադիոկայանի ինչ-որ ֆորմատով (հիմնականում՝ ինտերնետային) հեռարձակում, ապա դա ամենևին չի նշանակում, որ այնտեղ կա մամուլի և խոսքի ազատություն: Այդ են վկայում նշված երկրներում ընդդիմադիրների հետապնդումներն ու ձերբակալությունները։ «Ո՛չ Ռուսաստանում է ռադիոկայանի վիճակը բարվոք, ո՛չ Ղազախստանում, ո՛չ էլ մանավանդ Բելառուսում: Դե գիտեք՝ ավտորիտար երկրներում մամուլի, խոսքի ազատության վիճակն ինչպիսին է: Համեմատաբար լավ է վիճակը Ղրղզստանում, որը ևս պատրաստվում է անդամակցել Մաքսային միությանը: Ղրղզստանում ռադիոկայանը նորմալ հեռարձակում ունի: Առհասարակ Մաքսային միության տարածքն աչքի չի ընկնում ազատ խոսքով և մամուլով»,- նշեց Հ. Թամրազյանը՝ հավելելով, որ այդ երկրներում իրենց ռադիոկայանի նկատմամբ ունեն թշնամական վերաբերմունք:
Մասնավորեցնելով իր միտքը՝ մեր զրուցակիցն ասաց, որ օրինակ՝ Ղազախստանում, ճիշտ է, ռադիոկայանը բյուրո ունի, բայց չունի հեռարձակում՝ ուղիղ ալիք չկա, իսկ Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում նախկինում եղել է գերկարճ ալիք, իսկ հիմա՝ միջին ալիք կամ միայն կարճ ալիք է. «Դա դրսից է հեռարձակվում, որն իրենց հետ կապ չունի, հիմա ճիշտ է՝ Մոսկվայում կա բյուրո, նորմալ աշխատում են, բայց հեռարձակում չկա, այսինքն միայն ինտերնետային հեռարձակում է, կարճ ալիք հեռարձակում:
Ինչ վերաբերում է Բելառուսին, ապա այստեղ գրանցված բյուրո նույնիսկ չկա, ինչպես մենք ունենք՝ երկու ալիքով հեռարձակվում ենք։ Անշուշտ գիտեք, որ նույնիսկ մարզերում են մեզ առանց խոչընդոտի լավ լսում. այս իմաստով մեր վիճակը շատ ավելի շահեկան է։ Իսկ օրինակ՝ Բելառուսում ճիշտ է «Ազատություն» ռադիոկայանը ունի գրասենյակ, բայց այնտեղի թղթակիցները արտգործնախարարությունում գրանցվում են, հավատարմագրվում են, ինչ-որ պայմանական չգրանցված գրասենյակում աշխատում»:
Հրայր Թամրազյանի խոսքերով՝ առհասարակ մամուլի այս տեսակ անազատության պատճառն, իհարկե, Մաքսային միությունը չէ, այլ երկրների ավտորիտար համակարգը, իշխանությունների, միևնույն նախագահի մշտական վերարտադրումը:
Միևնույն ժամանակ, մեր զրուցակիցը չբացառեց, որ երբ Հայաստանն էլ անդամագրվի Մաքսային միությանը, հնարավոր է՝ խոչընդոտներ լինեն հենց Հայաստանում՝ «Ազատություն» ռադիոկայանի հեռարձակման հետ կապված. «Նայում ենք այդ երկրների վիճակը և տեսնում, որ մի տեղ, որտեղ մասսայական ձերբակալություններ և հետապնդումներ են իրականացվում ընդդիմախոսների նկատմամբ, չի էլ կարող լինել ազատ մամուլ: Ինչ վերաբերում է մեզ, ապա մեր իշխանությունները բազմիցս նշել են, որ Մաքսային միությանն անդամագրվելը չի վնասի Հայաստանում եղած խոսքի և մամուլի ազատությանը, համենայնդեպս՝ այն աստիճանին, որ հիմա կա։ Սակայն այդ ամենին մի փոքր դժվար է հավատալ՝ տեսնելով ՄՄ անդամ երկրների պրակտիկան»։
