«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանն այսօրվա խմբագրականում գրում է.
«Հասարակական ակտիվիստների, ընդդիմադիրների, լրագրողների վրա հարձակվող «ծեծող բրիգադներ» Հայաստանում եղել են մշտապես: 90-ականների կեսերին նրանք կոչվում էին «երկրապահներ»:
Վերջիններս ծեծում էին քրիշնայականներին (հավանաբար, «ազգային նկարագիր» չունենալու համար), հարձակվել էին փաստաբան Ռուբեն Սահակյանի վրա, բռնություններ էին կիրառել 95 թվականի հուլիսի 5-ի ընտրություններից հետո Ազատության հրապարակում հավաքված քաղաքացիների նկատմամբ: Այդ հանցագործությունների համար ոչ մի «երկրապահ» չպատժվեց:
2000-ականների սկգբին «ծեծող բրիգադները» սկսեցին կոչվել «օլիգարխների ախրաննիկներ» կամ «սափրագլուխներ», որոնք ընդդիմության հանրահավաքների ժամանակ ձվեր էին շպրտում, խժդժություններ սարքում, հարձակվում ընդդիմադիր գործիչների և ակտիվիստների, լրագրողների վրա:
Մի քանի «սափրագլուխներ» դրա համար ստացան թեթև, խորհրդանշական պատիժներ: Ըստ ամենայնի, սույն «ախրաննիկները» իրենց դերը խաղացին «մարտի 1-ի» իրադարձությունների ժամանակ:
Թե որ «գերատեսչությանն են» պատկանում այսօրվա «գրոհայինները»՝ դժվար է ասել, բայց ակնհայտ է բոլոր վերոհիշյալ հրոսակախմբերի կապը իշխանության այս կամ այն օղակի հետ: Դրա ապացույցը, իհարկե, մարդկանց վրա հարձակվողների անպատժելիությունն է: Օրինակ՝ իրավապահ օրգանները «չէին կարողանում» պարզել, թե ով է ծեծել «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ Աշոտ Մանուչարյանին, կամ ովքեր են հարձակվել ՆԳ նախկին նախարար Սուրեն Աբրահամյանի վրա: Ինչպես այս, այնպես էլ մնացած նմանատիպ դեպքերում հարձակումների պատճառները քաղաքական են՝ այն առումով, որ իշխանական ինչ-որ շրջանակներ դժգոհ են մնացել ընդդիմադիր գործիչների թայլերից կամ հայտարարություններից և «քսի են տվել» իրենց ձեոքի տակ եղած խուժանին՝ հասարակությանը ահաբեկելու նպատակով:
Խմբագրականն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Առավոտ»-ի այսօրվա համարում:
