ԱՄՆ Կենտրոնական հետախուզական վարչությունը գաղտնազերծել է միլիոնավոր փաստաթղթեր, որոնք հրապարակված են գերատեսչության կայքում։ Հսկայական արխիվում մի շարք փաստաթղթեր վերաբերում են Հայաստանին, հայերին, Սփյուռքում գործունեություն ծավալած հայկական խմբավորումներին, այդ թվում՝ ԱՍԱԼԱ-ի գործունեությանը։ Զեկույցը թվագրված է 1983թ. դեկտեբերի 20-ով։
«ԱՍԱԼԱ. Պահպանող միջազգային վտանգ» անունը կրող փաստաթղթում խմբավորումը համարվում է «ահաբեկչական»։ Զեկույցում մանրամասնորեն ներկայացված են խմբավորման անդամների կողմից 1975-1983թթ. իրականացված հարձակումները։ ԿՀՎ-ն անդրադարձ է կատարել նաև ԱՍԱԼԱ-ի միջազգային կապերին։ Զեկույցի համաձայն՝ խմբավորման անդամները կապեր ունեն իտալական «Կարմիր բրիգադների», պաղեստինյան խմբավորումների, բասկյան ԷՏԱ-ի, Քրդական աշխատավորական կուսակցության և Սիրիայի ղեկավարության, Լիբիայի հետ։
«Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակը (ԱՍԱԼԱ) չնայած հիմնականում գործում է թուրքերի դեմ, այնուամենայնիվ, վտանգ է ներկայացնում նաև ԱՄՆ քաղաքականությանը»,- ասվում է զեկույցում։
ԱՍԱԼԱ-ն փաստաթղթում բնութագրվում է որպես «միջազգային ահաբեկչական խմբավորումներից առավել ակտիվը»։
Զեկույցում հիշատակվում է նաև երկրորդ նշանակալի հայկական զինված խումբը՝ JCAG-ը (ՀՑԱԳ՝ Հայոց ցեղասպանության արդարության մարտիկներ): Փաստաթղթի համաձայն՝ կազմակերպությունը կապեր չունի ԱՍԱԼԱ-ի հետ, ԿՀՎ-ն երկու խմբավորումների հարաբերությունները բնութագրում է որպես «մրցակցային»։ Նշվում է նաև, որ ի տարբերություն ԱՍԱԼԱ-ի՝ ՀՑԱԳ-ի մասնակիցները հիմնականում գործողությունների են մասնակցում ընդամենը 1 անգամ՝ հազվադեպ ներգրավվելով երկրորդ կամ երրորդ հարձակմանը:
Զեկույցում նաև նշվում է, որ ԱՍԱԼԱ-ի մարտավարությունը ժամանակի ընթացքում փոփոխությունների է ենթարկվել, խմբավորման «ռազմական թիրախում» 1979թ. սկսած՝ սկսում են հայտնվել նաև «ոչ թուրքական օբյեկտներ», ինչի պատճառով ԱՍԱԼԱ-ն բարդ հարաբերություններ ուներ նմանատիպ այլ խմբերի հետ. ԱՍԱԼԱ-ն անգամ մերժել էր բոլոր այլ խմբերի աջակցությունը, քանի որ դրանք, իրենց հերթին, դեմ էին ոչ թուրքական թիրախների վրա հարձակվելու մարտավարությանը: 1983 թվականին այդ մարտավարությունը մերժելու պատճառով ԱՍԱԼԱ-ից անջատվեցին մի խումբ մարտիկներ, որոնք հայտարարեցին, որ հարձակվելու են բացառապես «ռազմական թիրախների» վրա՝ նկատի ունենալով նաև թուրքական դիվանագիտական ու այլ պետական կառույցները, սակայն ոչ քաղաքացիականներին:
ԿՀՎ-ի ամբողջական զեկույցին կարող եք ծանոթանալ այստեղ։
