«Մենք հավատում ենք, որ Ալմա-Աթայի բանակցությունների ընթացքում հնարավորություն կլինի Ադրբեջանի հետ քննարկել մեր պարտավորությունները և դրանք գրավոր ամրագրել», Բուդապեշտում ասել է Հայաստանի արտգործնախարար Միրզոյանը՝ Հունգարիայի ԱԳՆ ղեկավար Պետեր Սիյարտոյի հետ մամուլի ասուլիսում:
Այսօր հայտնի է դարձել, որ Ղազախստանի առաջարկով Հայաստանի եւ Ադրբեջանի արտգործնախարարների հանդիպումը տեղի կունենա մայիսի 10-ին՝ Ալմաթիում:
Հայաստանի արտգործնախարարը Հունգարիայի գործընկերոջ հետ ասուլիսում հայտարարել է պարտավորությունների եւ դրանց գրավոր ամրագրման հավատի հանդեպ:
Ի՞նչ պարտավորությունների եւ գրավոր ամրագրման մասին է խոսքը եւ արդյո՞ք Ալմաթիի հանդիպման «սեղանին» կա որեւէ փաստաթուղթ: Համենայն դեպս, «գրավոր ամրագրման» մասին Հայաստանի արտգործնախարարի հայտարարությունը առաջացնում է հարցեր: Խոսքը խաղաղության պայմանագրի նախագծի՞ մասին է, սկզբունքների՞, թե՞ մտադրությունների որեւէ հուշագրի, որ առաջարկում է օրինակ Աստանան՝ հանդիպմանը այսպես ասած «հեղինակություն» հաղորդելու համար: Իսկ հնարավո՞ր է, որ Հայաստանի առաջ դրված է որեւէ պարտավորության ուղղակի, թե անուղղակի «պահանջ», եթե հաշվի առնենք նաեւ մեկ այլ զուգահեռ ուշագրավ հանգամանք՝ ԱՄՆ դեսպանի առաջին անգամ այցը Շուշի:
Արարատ Միրզոյանը հայտարարությունը հնչեցրել է Հունգարիայում, որը ըստ տեղեկության արգելափակում է Եվրոպական խաղաղության հիմնադրամից Հայաստանին մոտ տասը միլիոն եվրոյի օժանդակությունը, ասելով, որ հավասարապես օժանդակություն ստանա նաեւ Բաքուն: Արարատ Միրզոյանը Հունգարիա այցի ընթացքում անկասկած քննարկել է այդ հարցը, եւ արդյո՞ք Բուդապեշտը ակնարկել է մայիսի 10-ի հանդիպման որեւէ ակնկալիք: Մայիսի 10-ին տեղի ունենալիք հանդիպումը ուշադրության է արժանի երկու հանգամանքի բերումով: Նախ, մայիսի 8-ին սպասվում է Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի այցը Մոսկվա, որտեղ կլինի ԵՏՄ հոբելյանական վեհաժողով:
Ի դեպ, այնտեղ է լինելու բնականաբար նաեւ Ղազախստանի նախագահը: Իհարկե, գուցե պետք չէ բացառել Նիկոլ Փաշինյանի այցի որեւէ փոփոխություն, պայմանավորված ներքաղաքական իրավիճակով: Համենայն դեպս, մայիսի 7-ին Փաշինյանը հրավիրել է ասուլիս եւ գուցե արժե դիտարկել տեսական հավանականություն, որ հղում անելով մայիսի 9-ին Երեւանում սպասվող իրադարձությանը՝ Բագրատ Սրբազանի առաջնորդած քայլերթի մուտքը քաղաք, Նիկոլ Փաշինյանն աննպատակահարմար գտնի երկրից բացակայելը:
Թեեւ, այդ դեպքում իհարկե կստացվի, որ նա ի ցույց է դնում որոշակի անհանգստություն: Բոլոր դեպքերում, Հայաստանում ներքաղաքական իրավիճակը ըստ էության այնպիսի «ներուժ» ունի, գոնե այս պահին, որ առնվազն արժե դիտարկել ֆորս-մաժորային «հղման» տարբերակը: Առավել եւս, որ կառավարող ուժի քարոզչությունը բաց տեքստով նշում է, թե սրբազանի շարժումը կառավարվում է Կրեմլից: Իհարկե քարոզչական ձեւակերպումներից զատ չկա որեւէ հստակ ապացույց, բայց, բոլոր դեպքերում, պետք չէ բացառել, որ Նիկոլ Փաշինյանը փորձի օգտագործել այդօրինակ մի խաղաքարտ: Մյուս հանգամանքը հենց այն է, թե Երեւանում ինչ կլինի մայիսի 9-ին՝ եթե նույնիսկ Հայաստանի վարչապետը մեկնի Մոսկվա:
Արդյո՞ք կլինի այնպիսի վիճակ, որը չի կարող ազդեցություն չունենալ 10-ին սպասվող հանդիպման վրա: Ընդ որում, ամենեւին պետք չէ բացառել, որ կարող է ունենալ Հայաստանի դիրքերի տեսանկյունից ընդհուպ դրական ազդեցություն, որքան էլ ներքին տրամաբանության մեջ այն լինի իշխող ուժի քաղաքական դիրքերին նետված ուժեղ մարտահրավեր:
