«Առաջին լրատվական»- ը շարունակում է հայ փորձագետների, արևելագետների հետ վերլուծել Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող բուռն իրադարձությունները, սիրիական հակամարտության շուրջ ստեղծված իրավիճակը և թե դրանք ինչ հնարավոր ազդեցություն կարող են ունենալ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացի վրա: Այս անգամ թեմայի շուրջ մեր զրուցակիցն է արևելագետ Գոռ Գևորգյանը:
Ղարաբաղյան ճակատում իրավիճակի սրացում է նկատվում՝ վերջին ամիսների խաղաղությունից հետո. արդյո՞ք այս իրավիճակում Ադրբեջանը ցանկանում է օգտվել այն հանգամանքից, որ գերտերությունները զբաված են մեկ այլ՝ Սիրիական հակամարտությամբ, և գնալ իրավիճակի սրացման: Անդրադառնալով այս հարցին՝ Գոռ Գևորգյանը նշեց, որ առհասարակ պատերազմը երբեք չի դադարել, չի ավարտվել մեզ համար, դրա վառ ապացույցը եղավ ապրիլյան պատերազմը:
Ադրբեջանի զինված ուժերի ակտիվացումը հնարավոր է, որ պայմանավորված լինի նաև գերտերություների՝ այլ հակամարտությամբ զբաղված լինելու հանգամանքով, բայց ասել, որ անմիջական դրա արտացոլումն է, ճիշտ չի լինի: Քառօրյա պատերազմից ի վեր, ընդհուպ մինչև վերջին իրադարձությունները սահմանում առկա է լարված վիճակը: Այլ բան է, որ Ադրբեջանը քաղաքական դաշտում ստանում է լրացուցիչ կռվաններ, դա Թուրքիայի դիվանագիտական հաղթանակն էր, որը Ադրբեջանը կօգտագործի փոխհարաբերություններում՝ Ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորման գործընթացում,- նշեց արևելագետը:
Նրա կարծիքով՝ Արցախյան հակամարտության լուծման շուրջ ուժերի մասնակցությունը և նրանց ակտիվությունը պայմանավորված կարող է լինել նաև Թուրքիայի նոր ձեռքբերումներով: Նրա խոսքով՝ Թուրքիան երկար ժամանակ ցանկանում էր, ներգրավվելով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբում, մասնակցել բանակցային գործընթացին, բայց թե՛ Հայաստանը, թե՛ Ռուսաստանը հասկանում են, որ այստեղ Թուրքիան անելիք չունի, նա, ըստ էության, հակամարտության կողմ է: Ոչ ոք չի կարող ասել, որ հարձակումներ իրականացնող ադրբեջանական հրոսակախմբերի մեջ չկան Թուրքիայի քաղաքացիներ:
Գոռ Գևորգյանի դիտարկմամբ՝ Ղարաբաղյան հիմնախնդրի հարցում Թուրքիայի և Ռուսաստանի շահերը այս պահին հակադրվում են, քանի որ Թուրքիան ավելի շատ ներկայացնում է արբեջանական կողմը և կարող է ուղղորդել Ադրբեջանին՝ հրաժարվել կամ չհրաժարվել որևէ դիրքրոշումից՝ հերքելով այն փաստը, որ Լեռնային Ղարաբաղը կա և մնում է հայկական տարածք, ունի հայ բնակչություն և հանդիսանում է մեր բնօրրաններից մեկը: Ավելին՝ եթե Բաքուն որոշի գնալ որոշակի համաձայնության, Անկարան դեմ կլինի, որովհետև այս կռվախնձորը ձեռք է տալիս Անկարային, սա շատ լավ առիթ է, որի մջոցով կարելի է լծակ օգտագործել այս կամ այն հարցի շուրջ: Մոսկվայի և Անկարայի միջև այս առումով չի կարող հակադրություն չլինել:
Մանրամասները՝ տեսանյութում:
