Երեկ Ազգային միասնություն շարժման մամուլի ծառայությունը հաղորդագրություն է տարածել շարժման համակարգող խորհրդի հերթական նիստի մասին: Այդ նիստում որոշում է կայացվել հիմնել շարժման մարզային գրասենյակներ: Բացի այդ, Ազգային միասնություն շարժման խորհրդի նիստում քննարկվել են հունիսի 22-25-ը Երևանում Եվրասիական տարածաշրջանային տնտեսական ֆորումի անցկացման հետ կապված հարցեր: Մամուլի հաղորդագրությունում շեշտվում է, որ ֆորումը նախատեսվում է անցկացնել ՀՀ կառավարության համապատասխան ճյուղային նախարարությունների ակտիվ աջակցությամբ և ներգրավմամբ:
Այս հաղորդագրության տարածումը երկու կարևոր հետևությունների առիթ է տալիս: Նախ հաղորդագրությունից հասկանալի է դառնում, որ Ազգային միասնությունը նպատակ չունի դառնալ քաղաքական կուսակցություն, ինչպես որ նախատեսվում էր նախկինում: Կազմակերպությունը իր առաջ դնում է կուսակցությանը ոչ հատուկ նպատակներ, ինչպիսին է տարածաշրջանային տնտեսական ֆորումների կազմակերպումը:
Նախկինում Աբրահամյանը խոստացել էր, որ մարտ-ապրիլ ամիսներին ինքը կուսակցություն կստեղծի, բայց Ազգային միասնության տարածած հաղորդագրությունից հասկանալի է, որ կուսակցության ստեղծման հարց չի քննարկվել: Բացի այդ, հատուկ ընդգծվում է, որ ֆորումը անցկացվելու է կառավարության համապատասխան ճյուղային նախարարությունների աջակցությամբ և ներգրավմամբ: Սա նշանակում է, որ Ազգային միասնությունը նպատակ չունի ընդդիմանալու գործող իշխանությանը, այլ ընդհակառակը՝ որպես ոչ քաղաքական կազմակերպություն ցանկանում է իր գործողություններն իրականացնել կառավարության աջակցությամբ և մասնակցությամբ:
Եթե Ազգային միասնություն շարժումը նպատակ ունենար դառնալ կուսակցություն, այն, բնականաբար, ունենալու էր ընդդիմադիր ուղղվածություն, քանի որ 2017թ. խորհրդարանական ընտրություններում մրցակցելու էր իշխող Հանրապետական կուսակցության հետ: Հայտարարելով, որ Ազգային միասնությունը պատրաստվում է իր ծրագրերը իրականացնել կառավարության աջակցությամբ և ներգրավմամբ՝ Արա Աբրահամյանը հատուկ ընդգծում է, որ հրաժարվում է իր ստեղծած կազմակերպությանը քաղաքական բովանդակություն ու ձև տալուց և իշխանության հետ մրցակցելուց:
Այս հաղորդագրության տարածումը այլ հետաքրքիր հետևությունների տեղիք է տալիս: Մինչև վերջերս Արա Աբրահամյանի նախաձեռնությունների լրատվական ապահովումն իրականացվում էր քոչարյանական մամուլի միջոցներով: Քոչարյանամետ գործիչներն անհամբեր սպասում էին Աբրահամյանի քաղաքական կուսակցության հիմնմանը՝ նպատակ ունենալով իրենցով անել այդ կուսակցությունը: Քոչարյանական մամուլը իր վրա էր վերցրել Արա Աբրահամյանի անձի և գործի անձնուրաց պաշտպանությունը՝ փորձելով հանրությանը համոզել, որ հենց Արա Աբրահամյանն է ազգի հաջորդ փրկիչն ու նոր Իվանիշվիլին, ով ի տարբերություն նախորդ փրկիչ Ծառուկյանի, ավելի հաջողակ և վճռական է լինելու և մինչև վերջ է տանելու փրկության գործը:
Երեկ, սակայն, քոչարյանական լրատվամիջոցները քար լռություն պահպանեցին Արա Աբրահամյանի կազմակերպության տարածած մամուլի հաղորդագրության կապակցությամբ: Սրա պատճառը կարող է լինել այն, որ նախ այդ մամուլի միջոցները հասկացել են, որ փրկիչը հրաժարվում է իրեն վերագրվող առաքելությունից, և նպատակ չունի հակադրվել Հայաստանի իշխանություններին: Բայց կա նաև մեկ այլ պատճառ, որն ածանցվում է առաջինից, քոչարյանական մամուլը հիմա վերապրոֆիլավորվում է ազգի նոր փրկչի բացահայտման և գովազդման ուղղությամբ՝ ի դեմս Վարդան Օսկանյանի:
Քանի որ փրկիչները չեն կարող բազում լինել, ապա բնական է՝ Արա Աբրահամյանը հիմա կարող է ներկայացվել որպես կեղծ մեսիա, ով չդիմացավ ժամանակի փորձությանը: Իսկ նոր փրկիչը կներկայացվի որպես իշխանությունների միակ ահ ու սարսափ և հայ ժողովրդի միակ հույս ու ապավեն: Իսկապես ողբերգական ճակատագիր ունի հայ ժողովուրդը, իսկ ճակատագրից, ինչպես ասում են, չես փախչի:
