ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերիի հետ հանդիպումից հետո Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը հասկացնել տվեց, որ Մոսկվան, հնարավոր է, վերջապես ստիպի Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադին լքել պաշտոնը: Այս մասին ասվում է The Atlantic-ում տպագրված լրագրող Դևիդ Ռոդեի հոդվածում:
Խնդիրն այն է, որ Լավրովն ու Պուտինը, հավանաբար, չեն կարողանում կատարել խոստումը Ասադի առջև: Օրինակ՝ Kommersant-ի վերլուծաբան Սերգեյ Ստրոկանը կարծում է, որ Մոսկվայի ազդեցությունը սիրիական ռեժիմի վրա բավականին սահմանափակ է:
Սակայն գործողություններից Վաշինգտոնի հրաժարվելը ստեղծել է վակուում, որը Պուտինն ու Լավրովը կիրառում են աշխարհում Ռուսաստանի դիրքն ամրապնդելու համար՝ ենթադրում է հոդվածագիրը:
«Վերջին երկու տարում Լավրովը նկատելիորեն բարձրացրել է իր հեղինակությունը միջազգային դաշտում: Նա դա արել է գրեթե միայնակ՝ խաթարելով միավորված ջանքերով արյունալի սիրիական պատերազմը դադարեցնելու Արևմուտքի փորձերը»,- վերջերս Foreign Affairs-ում գրել էր Սյուզան Գլասերը:
«Լավրովն ու Պուտինը նաև օգտագործել են Սիրիան իրենց դիրքերը երկրի ներսում ամրապնդելու համար»,- գրում է Դևիդ Ռոդեն:
Նավթի գների անկմամբ նավթից կախում ունեցող պուտինյան Ռուսաստանի տնտեսությունը թուլանում է, սոցիալական վճարումները դառնում են դժվարին, իսկ կոռուպցիան կրում է պարբերական բնույթ՝ այսպես է լրագրողը նկարագրում երկրում տիրող իրավիճակը:
Միջազգային դաշտում Ռուսաստանի ազդեցությունն աճում է՝ խոստովանում է հեղինակը: Օգնության հարցով Քերիի խնդրանքով իրականացվել է Պուտինի տասնամյակի նպատակը. 1999 թվականին ՆԱՏՕ-ի կողմից Կոսովոյի ռմբակոծությունների ու 2011-ին Քադաֆիի տապալումն ընկած շրջանում Մոսկվան նշանակալի դեր չի խաղացել:
Ասադին պաշտպանելով՝ Պուտինը ստիպել է նրանց, ովքեր Սիրիայում խաղաղության են ձգտում, Մոսկվա գալ՝ հեղինակը մեջբերում է Քարնեգիի Մոսկվայի կենտրոնի քաղաքական վերլուծաբան Մարիա Լիպմանի կարծիքը:
«Առաջարկված կոնֆերանսը արժե անցկացնել: Երկու կողմերն էլ կարող են համաձայնել անցումային կառավարության ստեղծմանը: Սակայն, ամենայն հավանականությամբ, ԱՄՆ-ը կորցրել է վերահսկողությունը ապստամբների նկատմամբ, հատկապես ջիհադիստների, իսկ Ռուսաստանը կորցրել է վերահսկողությունն Ասադի նկատմամբ, որն այնքան շատ ժողովուրդ է կոտորել, որ այժմ չի կարող փոխզիջման գնալ»,- եզրափակում է հեղինակը:
