Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, ԵՊՀ քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնի դասախոս Արփինե Հովհաննիսյանի գնահատմամբ, 2006 թ. ընդունված «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» ՀՀ օրենքը հիմնական գծերով համապատասխանում է միջազգային կոնվենցիաներին, մասնավորապես Բեռնի կոնվենցիային և բավարար է հեղինակային իրավունքների պաշտպանության համար, սակայն հիմնական խնդիրն այն է, որ պրակտիկայում կան բազմաթիվ խախտումներ:
«Այդ խախտումները հիմնականում կատարվում են ոչ միայն օրենքի չիմացության պատճառով, այլ նաև այն պատճառով, որ այդպես ավելի ձեռնտու է»,- «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում նշեց Հովհաննիսյանը և հավելեց, որ հիմնական խախտումներն արձանագրվում են կատարումների ոլորտում, երբ առանց նշելու հեղինակին` կատարում են նրա ստեղծագործությունները:
Հովհաննիսյանը նշեց, որ խնդիրներ կան ոչ միայն հեղինակային իրավունքի, այլ նաև մտավոր սեփականության ոլորտում, իսկ խախտումների գերակշիռ մասը կատարվում է ապրանքների և ֆիրմային անվանումների բնագավառում. «Մեր օրենսդրությունն արգելում է շփոթելու աստիճան նման կամ նույնական ապրանքային նշանների գործածումը, սակայն այսօր այդ խախտումները բազմաթիվ են»:
Արփինե Հովհաննիսյանը համոզված է, որ դատական պաշտպանության միջոցով պետք է իրականացնել խախտված իրավունքների վերականգնման գործընթացը, ինչը կնպաստի, որպեսզի բարձրանա թե՛ իրավագիտակցության մակարդակը և թե՛ կստեղծվի դատական համապատասխան պատշաճ պրակտիկա:
Ըստ Հովհաննիսյանի` հեղինակային իրավունքի խախտման ոլորտում դատական գործերը մեզանում այնքան շատ չեն, ինչպես այլ երկրներում: Նրա խոսքերով, դատական գործերն առավել շատ են ապրանքային նշանների և ֆիրմային ապրանքների ոլորտում:
