Ադրբեջանական APA լրատվական գործակալությանը տված հարցազրույցումԵվրոպական հետազոտությունների ինստիտուտի փոխտնօրեն Կորի Ուելթն անդրադարձել է Հարավային Կովկասի անվտանգության ոլորտում ռուս-ամերիկյան համագործակցության խնդիրներին.
«Հնարավոր է, որ Ռուսաստանն իսկապես ձեռնամուխ լինի Գաբալայի ռադիոտեղորոշիչ կայանի (ՌՏԿ) արդիականացման աշխատանքներին: Սակայն այդ խնդիրը շաղկապված է նաև Ադրբեջանի շահերի հետ: ՆԱՏՕ-ին հասցեագրված Գաբալայի ՌՏԿ-ի համատեղ շահագործման ռուսական առաջարկն անպատասխան մնաց: Դրանից հետո հարցեր առաջացան, թե ով է պաշտպանելու է ՆԱՏՕ-ի սահմաններից դուրս գտնվող եվրոպական ու ասիական երկրներին, արդյոք Ռուսաստանը պատասխանատվություն է կրելու ՀԱՊԿ անդամ երկրների համար և այլն:
Այժմ, ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարի խոսքերով, ՆԱՏՕ-ն և Ռուսաստանը նպատակ են դրել կոորդինացնել գոյություն ունեցող առանձին պաշտպանական համակարգերը և ոչ թե դրանք միավորել միացյալ համակարգի մեջ:
Ռուսաստանի կառավարությունն, իր հերթին, հայտարարում է, որ լիովին շահագրգռված է ինտեգրացիոն համակարգի ստեղծմամբ: ՆԱՏՕ-ն նույնպես չի բացառում, որ ապագայում կարող է ստեղծվել այդպիսի համակարգ: Դա կարևոր է միմյանց միջև վստահության մթնոլորտի զարգացման համար: Եթե Ռուսաստանը տեխնիկական ու ֆինանսական պատճառներով հանդես է գալիս սեպարատ համակարգերի դեմ, ապա դա լուծելի խնդիր է: Իսկ եթե Ռուսաստանի մերժման պատճառը քաղաքական է, ապա դա շատ է բարդեցնում խնդրի լուծումը :
Ես չեմ հավատում, որ ռուս-ամերիկյան հարաբերություններում հանկարծակիկարող է նոր ժամանակաշրջան սկսվել: Դա կլինի աստիճանաբար: Իմ կարծիքով, երկու երկրներն էլ գիտակցում են, որ ընդհանուր շահեր ունեն և կարող են առավել սերտ համագործակցել միմյանց հետ:
Անհրաժեշտ է շուտափույթ լուծել Վրաստանի հարցը: Առանց չափազանցության կարելի է ասել, որ Ռուսաստանն ու Վրաստանն օժտված են հետխորհրդային տարածքում ամենամտերիմ դաշնակիցների վերածվելու պոտենցիալով: Ռուս-ամերիկյան հարաբերություններում նոր ժամանակաշրջան սկսելու գործում մեծ ներդրում կարող է ունենալ հենց ռուս-վրացական հակամարտության կարգավորումը:
Սակայն դեռ շատ վաղ է խոսել Հարավային Կովկասի անվտանգության ոլորտում ռուս-ամերիկյան համագործակցության մասին: Անվտանգության ոլորտում համագործակցության իրատեսական հեռանկարներ առկա են ավելի շատ Միջին Ասիայում, քան Կովկասում: Մյուս կողմից էլ` Ռուսաստանը, Ադրբեջանն ու Վրաստանը Աֆղանստանի հարցում վերածվեցին ՆԱՏՕ-ի կարևոր գործընկերների:
Երկարատև խաղաղության ու կայունության հաստատման համար ԱՄՆ-ը և Ռուսաստանը պետք է կամրջային դեր խաղան Վրաստանի և Աբխազիայի ու Հարավային Օսեթիայի միջև: Ողջունելի կլինի, եթե Ռուսաստանն ու ԱՄՆ-ը նոր թափ հաղորդեն իրենց ջանքերինղարաբաղյան հակամարտության և հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման ուղղությամբ»:
