Վարչապետի ինքնախոստովանությունը

Վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը երեկ փորձել է տնտեսական հիմնավորումներ ներկայացնել հանրությանը՝ համոզելու համար, որ էլեկտրաէներգիայի թանկացման որոշումը օբյեկտիվ է: Սակայն Հովիկ Աբրահամյանը, ինչպես ՌԴ նախկին վարչապետ Չեռնոմիրդինը կասեր՝ ուզել է լավ լինի, սակայն ստացվել է՝ ինչպես միշտ:

Այսինքն՝ ինչպես միշտ, պարզ է դարձել, որ Հայաստանի իշխանությունը տնտեսության հետ որևէ կապ չունի, որովհետև տնտեսության հետ մի փոքր կապը բավարար է՝ հասկանալու համար, որ թանկացման որոշումը պարզապես աղետ է առանց այդ էլ ծանրագույն մարտահրավերների առաջ գտնվող Հայաստանի համար: Եվ սոցիալական նպաստների ավելացման 2000 դրամները այստեղ որևէ էական դեր չեն ունենալու՝ իրավիճակը փրկելու համար, քանի որ դրանք նույնիսկ անապահովներին փրկել չեն կարող, ուր մնաց՝ տնտեսությունը: Դրանք արդեն նույնիսկ կառավարության դեմքը փրկել անկարող են:

Հովիկ Աբրահամյանի ելույթը այդպիսով ոչ թե թանկացման օբյեկտիվության հիմնավորում է, այլ կառավարության ապաշնորհության, անկարողության, երեսպաշտության: Աբրահամյանի պաշտոնավարումից անցել է մեկ տարի, և չկա գեթ մեկ հիմնարար արդյունք, որը կարող էր պետական և հասարակական շահերի տեսանկյունից արդարացնել այդ կառավարության գոյությունը:

Այդ կառավարությունից որևէ մեկը չէր սպասում տնտեսական հրաշք, թեև Հայաստանին հենց այդպիսի հրաշք էլ պետք էր: Այդ կառավարությունից որևէ մեկը չէր սպասում հեղափոխություն, թեև Հայաստանի տնտեսությանը հենց հեղափոխություն էլ պետք է: Այդ կառավարությունից որևէ մեկը չէր սպասում հակակոռուպցիոն բեկումնային որոշումներ, թեև Հայաստանին հենց այդպիսիք էլ պետք են օդ ու ջրի պես: Այդ կառավարությունից ոչ ոք ոչինչ չէր սպասում, իհարկե՝ ոչ իշխանական «քաղաքագետներից» և նրանց ապոլոգետներից բացի:

Բայց այդ կառավարությունը ուներ մի փոքր շանս՝ գոնե մեկ հարցում հասարակությանը անսպասելի անակնկալ մատուցելու և իրավիճակը փոխելու համար: Մեկ տարվա ընթացքում հնարավոր էր այդպիսի մի բան, որը հասարակության մոտ կարող էր փոխել այդ կառավարության հանդեպ սպասումների վեկտորը:

Հովիկ Աբրահամյանը մեկ տարվա ընթացքում անկարող է եղել գեթ այդ մեկ բանը հանրությանը մատուցելու, իսկ այժմ փորձում է հիմնավորումներ մատուցել, թե ինչու է իշխանությունը վիրավորում հանրության արժանապատվությունը, հարվածում հանրության գրպանին:

Վարչապետի հայտարարությունը այդ տեսանկյունից ընդամենը ինքնախոստովանություն է: Գրվել է դա Սերժ Սարգսյանի հանձնարարությամբ, թե սեփական նախաձեռնությամբ՝ առանձին խոսակցության նյութ է, և այստեղ արդեն թելերը գնում են ներիշխանական հարաբերություններ, սահմանադրական փոփոխություններ և նոր իշխանության համար պայքար, վերադասավորումների սցենարներ:

Սակայն, այս ամենով հանդերձ, այն, ինչ ընթերցել է Հովիկ Աբրահամյանը, ոչ թե իշխանության դիրքորոշում է էլեկտրաէներգիան թանկացնելու որոշումը չվերանայելու մասին, այլ ինքնախոստովանություն է, կառավարության սնանկության խոստովանություն:

 

Լուսանկարը` Irakan.info-ի