ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը ՀՀԿ գործկոմի նիստից հետո, ի պատասխան Գագիկ Ծառուկյանի և Սերժ Սարգսյանի՝ միասին կինոթատրոնի բացմանը մասնակցելու մասին հարցի, ասել է, թե Ծառուկյանը դուրս է եկել քաղաքականությունից, և պետք է հանգիստ թողնել նրան: Շարմազանովը այս մասին հայտարարում է արդեն մի քանի անգամ: Խնդիրը, սակայն, այն է, որ Ծառուկյանն ինքն իրեն կարծեք թե հանգիստ չի թողնում, կամ Սերժ Սարգսյանը Ծառուկյանին հանգիստ չի թողնում: Եվ կինոթատրոնի բացումը սրա վառ օրինակ էր նաև:
Այդ կինոթատրոնը պաշտոնապես Գագիկ Ծառուկյանի հետ որևէ կապ չունի, և ուրեմն հարց է առաջ գալիս, թե Ծառուկյանն ինչու էր կանգնած Սերժ Սարգսյանի կողքին: Սա էլ իր հերթին նշանակում է, որ ուրեմն Սերժ Սարգսյանն էր ուզել, որ Ծառուկյանը լինի իր կողքին: Իսկ Սերժ Սարգսյանի «կողքը», հաշվի առնելով նրա պաշտոնը, ըստ էության արդեն քաղաքականություն է: Եվ այս տեսանկյունից է, որ Ծառուկյանի վերաբերյալ առաջանում են հարցեր, քանի որ Սերժ Սարգսյանը նրան հանգիստ չի թողնում:
Խնդիրը, իհարկե, ո՛չ Սերժ Սարգսյանն է, ո՛չ Ծառուկյանը: Նրանք միասին կարող են մասնակցել ինչին որ կամենան: Խնդիրը Հայաստանի քաղաքական գործընթացներն են և այն, որ դրանք ըստ էության շարունակում են ստվերային բնույթ կրել:
Անկախ ամեն ինչից, երբ Ծառուկյանը, այսպես ասած, հրապարակային քաղաքականությունում էր, հասարակության համար և՛ նա էր վերահսկելի, և՛ այն ամենը, ինչ կարող էր ըստ էության կատարվել նրա թիկունքում: Այսինքն՝ վերահսկելիությունը տվյալ դեպքում համեմատության մեջ է գործածվում, սակայն այնուհանդերձ՝ ավելի լավ է վերահսկելիության ինչ-որ աստիճանը, քան ընդհանրապես բացակայությունը:
Իսկ այսօր Գագիկ Ծառուկյանը դե ֆակտո շարունակում է մնալ քաղաքական գործընթացներում, սակայն արդեն այնպիսի կարգավիճակով և այնպիսի տեղում ու դերում, երբ վերահսկելի է միայն Սերժ Սարգսյանի համար: Հասարակությունը սրանից, մեծ հաշվով, շատ բան չի կորցնում, և ոչ էլ շատ բան շահում էր, երբ Ծառուկյանը գոնե ինչ-որ չափով վերահսկելի էր հրապարակային քաղաքականության պատճառով: Սակայն, այնուամենայնիվ, հասարակությունը զրկվել է քաղաքականության վրա գոնե նվազագույն ազդեցության ինչ-որ լծակից, փոխարենը ավելացել են իշխանությունների լծակները ստվերում:
Այդ լծակները գործի կդրվեն երկու ուղղություններով: Մի կողմից՝ ներիշխանական խմբավորումների հետ հարաբերությունները պարզելու, մյուս կողմից՝ այդ հարաբերությունների պարզաբանման գործընթացում ձեռք բերվող նոր պայմանավորվածությունների իրագործման համար հասարակաթյանը մանիպուլյացիաների ենթարկելու նոր դաշտ բացելու համար: Գագիկ Ծառուկյանը հեռացվել է այդ դաշտից, սակայն ոչ քաղաքականությունից:
