Ֆինանսների նախարար Գագիկ Խաչատրյանը այսօր հայտարարել է, որ Գագիկ Ծառուկյանի ձեռնարկությունների ստուգումների հարցում պետք է զգույշ լինել, քանի որ այդ ստուգումները զուտ ֆինանսական չեն, այլ պարունակում են չափագրումների, գուքագրումների հետ կապված լայն գործառույթներ:
Ինչպես հայտնի է, ստուգումների հանձնարարությունը տրվել էր դեռևս փետրվարին՝ Սերժ Սարգսյանի հայտնի ելույթի շրջանակներում: Գագիկ Ծառուկյանի խնամին՝ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը, նախորդ շաբաթ հայտարարեց, որ ստուգումների վերաբերյալ տվյալներ ու հաշվետվություն կլինի մայիսի վերջին՝ երևի մինչև հունիսի 5-ը: Սերժ Սարգսյանի մեկ այլ հանձնարարականի՝ Ծառուկյանի խորհրդարանական մանդատի հարցում իշխանություններն, այսպես ասած, առկախեցին ճնշումը, իսկ ձեռնարկությունների, բիզնես-գործունեության հարցում այն փաստորեն շարունակվում է:
Ակնհայտ է, որ այս ստուգումները Ծառուկյանի հանդեպ ճնշման լծակ են: Այնպես չէ, իհարկե, որ եթե իշխանությունները հայտարարեն, որ ոչինչ չկա անօրինական, անհրաժեշտության դեպքում, ասենք, մեկ ամիս հետո չեն կարող հայտնաբերել ուզած բանը: Եվ ուրեմն այստեղ խնդիրը, այսպես ասած, ռազմավարական չէ, և Ծառուկյանի ձեռնարկություններում ստուգումները շատ կոնկրետ իրավիճակային հանգամանքներով են պայմանավորված, այսինքն՝ հենց այսօր ինչ-որ հարց են լուծում:
Շատ հավանական է, որ խնդիրը սեփականության վերաբաշխմանն է վերաբերում, այսինքն՝ ստուգումները, այսպես ասած, ուղեկցում են Ծառուկյանի տնտեսական կայսրությունը մասնատելու գործընթացին: Բացառված չէ, սակայն, որ այստեղ մասնատումն ինքնին նպատակ չէ, այլ Ծառուկյանից պահանջվում են ինչ-որ քայլեր՝ մասնատումից խուսափելու համար:
Վերջին շրջանում Գագիկ Ծառուկյանը բարեգործական հեռուստաակտիվություն է ցուցաբերում, ինչպես «հին ու բարի» ժամանակներում: Մի կողմից՝ այս ակտիվությունը ընկալվում է որպես քաղաքականություն վերադարձի նախանշաններ, մեկ այլ կողմից՝ այս ակտիվությունը կարող է հանդիսանալ պարզապես Գագիկ Ծառուկյանին ինչ-որ քաղաքական պրոյեկտում ներգրավելու իշխանական մտադրության նշաններ:
Այս ծիրում է նաև այն, որ ՀՀԿ-ն Աբովյանի քաղաքապետի ընտրություններում որոշել է սատարել Ծառուկյանի հովանավորյալ թեկնածուին: ԲՀԿ նախկին առաջնորդի շուրջ պլանները, սակայն, կարող են սահմանափակվել զուտ տնտեսական ֆունկցիոնալությամբ: Այստեղ երկու մարտահրավերներ են առկա՝ մեկը ինքնին տնտեսական իրավիճակն ու բյուջեի հավաքագրումն է, որտեղ առաջիկայում կարիք է լինելու ներքին ռեսուրսների բազայից խոշոր ներարկումների: Մյուսը սահմանադրական գործընթացն է, որը ծախսատար գործընթաց է լինելու և՛ քարոզչական տեսանկյունից, և՛ քվեարկության կազմակերպման: Ընտրություններ չկան, սակայն քվեարկության համար քաղաքացիներին կարիք կլինի կրկին գումար բաժանել, և այստեղ էլ պետք կլինի ձևավորել ընդհանուր ստվերային բյուջե: Այսինքն՝ կան երկու մարտահրավերներ՝ ստվերային և պետական բյուջեների հանդեպ:
Գագիկ Ծառուկյանը ռեսուրս է, որից այս մարտահրավերների պարագայում իշխանությունները հրաժարվել չեն կարող: Իսկ կարո՞ղ է դոնորի կարգավիճակից հրաժարվել դրանում քաղաքական մոտիվացիա չունեցող Ծառուկյանը: Կարող է՝ իհարկե, բայց երևի այդ պատճառով էլ իշխանությունները նրա դեմ կիրառում են մտրակի և կարկանդակի քաղաքականություն. մի կողմից՝ տվել են բարեգործական հեռուստաքարոզչության դաշտն ու Աբովյանի ընտրությունների «մանդատը», իսկ մյուս կողմից՝ պահում են ստուգումների «դամոկլյան սուրը», մինչև Ծառուկյանից վերջնականապես ստանան այն, ինչ անհրաժետ է, կամ այնքան, ինչքան անհրաժեշտ է:
