«Օրակարգը» ներկայացնում է Հրանտ Տեր-Աբրահամյանի հետ ՍիվիլՆեթի զրույցից հատված. «Այս ընտրությունները ոչ թե այս տարվա, այլ 2018թ. համար են, և սրանցով իշխանությունը նախապատրաստում է իր հաջորդ ժառանգորդին:
2018թ. բարդ ընտրության աոաջ կկանգնենք, եթե հասարակությունը իր մեջից չկարողանա լուրջ այլընտրանք ստեղծել: Այդ դեպքում մենք կկանգնենք վատի ու վատթարագույնի, իշխանության ներքին բաժանումներից առաջադրված թեկնածուների միջև ընտրության առջև: Կարծում եմ՝ կլինեն փողոցային, արհեստական ընդդիմություններ ստեղծելու փորձեր: Օլիգարխիայի դեմ պայքարի անվան տակ կլինի ռեսուրսների վերաբաշխում, և քանի որ հասարակության միջից դրա դեմ իրական պայքար չկա, պարզապես կվերածվի ռեսուրսների վերաբաշխման:
Կարծում եմ՝ րնտրություններից հետո նման սցենար կարող է լինել, և դա ենթադրում եմ մամուլից՝ Սերժ Սարգսյանի ու իշխանական մամուլից:
Քաղաքացիական ակտիվիզմի գագաթնակետը գրանցվեց 2009-2010 թթ., իսկ վերջին մեկ տարում դաշտը ճահճացել է: Քաղաքացիական ակտիվիզմը կարող է ուժեղանալ միայն քաղաքական երկբևեռ ուժեղ համակարգի դեպքում, երբ երկրում առկա լինի ընդդիմադիր հզոր քաղաքական ուժ:
Ուժերի մոբիլիզացման մեջ շատ կարևոր տեղ է զբաղեցնում հասարակության առաջադեմ մասը, որը, կարելի է ասել, գնվեց իշխանության կողմից: Հիմա ընղդիմադիր խոսքի իմիտացիա է, ավելին՝ նույնիսկ իշխանական թեկնածուն է ընդդիմադիր բառապաշարով խոսում, և սա այս ընտրությունների առանձնահատկությունն է:
ՀԱԿ-ի պայքարի հիմնական կորիզը եղել են անկուսակցականները, և նոր ՀԱԿ-ը նպատակ ունի միավորել հենց այդ ուժերին, ուժեղացնել դրանց: Մյուս կուսակցությունները՝ ՀՀՇ, ՀԺԿ, կարող են համագործակցել այդ նոր ուժի հետ, եթե, իհարկե, ճիշտ ռազմավարություն կիրառվի:
Փետրվարի 19-ին կարձանագրվի Սերժ Սարգսյանի հաղթանակը, ե Գելափի հրապարակած ցուցանիշը հենց նախագահական պաշտոնական ցուցանիշը կլինի՝ մոտ 60%: Այսպիսով՝ կավարտվի քաղաքական ևս մեկ փուլ, որը սկսվել էր 2008թ.»:
