Այսօր տեղի ունեցող նախագահի ընտրությանը Ռոբերտ Քոչարյանի և Գագիկ Ծառուկյանի չմասնակցության ֆոնին հետաքրքրական էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանի մասնակցությունը: Ռոբերտ Քոչարյանն ու Ծառուկյանը, պատճառաբանելով հանրապետությունից բացակայությունը, չեն մասնակցել քվեարկությանը, իսկ Տեր-Պետրոսյանը եկել է, քվեարկել, նաև, իհարկե, իրեն հատուկ ձևով հեգնել առաջադրված մյուս թեկնածուներին:
Մի կողմից՝ սա զուտ անհատական որոշման, միգուցե նաև մշակույթի դրսևորում է. չնայած քաղաքական լուրջ տարաձայնություններին, չնայած իշխանության հանդեպ վերաբերմունքին և ընտրությանը չմասնակցելուն, նաև ընտրական գործընթացը ֆարս որակելու քաղաքական դիրքորոշմանը՝ առաջին նախագահն, այդուհանդերձ, գնում և քվեարկում է՝ կատարելով իր քաղաքացիական պարտքը: Մյուս կողմից, իհարկե, դա հարց է առաջացնում, թե այդ դեպքում ինչու է նրա առաջնորդած քաղաքական ուժը ֆարս որակում ներկայիս ընտրությունները: Եթե ֆարս է, ապա ինչո՞ւ է քվեարկելով մասնակցել ֆարսին:
Այսինքն՝ կամ Տեր-Պետրոսյանը մասնակցել է ֆարսին, կամ ֆարս որակելով՝ ՀԱԿ-ը ուղղակի ապակողմնորոշել է հասարակությանը, կամ էլ Տեր-Պետրոսյանը պարզապես մասնակցել է քվեաթերթիկն անվավեր դարձնելու մարտավարությանը, ինչը իր համակիրներին անուղղակիորեն հուշում էր ՀԱԿ-ը:
Բոլոր դեպքերում՝ դա, իհարկե, անհատական որոշման խնդիր է: Սակայն սրան զուգահեռ՝ կա նաև բավական հետաքրքրական քաղաքական մի շերտ, երբ Տեր-Պետրոսյանի քայլում կարող են լինել բավականին նուրբ քաղաքական ակնարկներ՝ հենց Քոչարյանի ու Ծառուկյանի չմասնակցելու կոնտեքստում:
Բանն այն է, որ ՀԱԿ առաջնորդը փաստորեն այլ վարք է դրսևորում, առանձնանում է իր չգրված դաշնակիցներ Ծառուկյանի և Քոչարյանի գործողություններից: Վերջին մեկ տարվա ընթացքում Լևոն Տեր-Պետրոսյանը գրեթե համաչափ քայլում էր թե Ծառուկյանի, թե նաև անուղղակիորեն՝ Ռոբերտ Քոչարյանի հետ քաղաքականության մեջ նրա դեսպան Վարդան Օսկանյանի միջոցով: Նրանք համատեղ սրճում էին, համատեղ քննարկում ՀԱԿ-ի գծին ներքին հավատարմության կամ դավաճանության հարցերը, համատեղ ակցիաներ անում Ազգային ժողովում և այլն:
Եվ հանկարծ, Քոչարյանի ու Ծառուկյանի բոյկոտին զուգահեռ, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը մասնակցում է քվեարկությանը: Սա նշանակո՞ւմ է արդյոք, որ այս երեք ուժերի ջրերն այլևս միևնույն հունով չէ, որ հոսում են: Կամ Տեր-Պետրոսյանն է նման ակնարկ անում՝ երևի որևէ բանից դժգոհ լինելով: Միգուցե նրա դժգոհությունն են հարուցել ԲՀԿ-ի հավանական կոալիցիոն նկրտումները:
Համենայնդեպս, հետաքրքրական է մեկ այլ բան: Լրագրողները քվեարկության օրը ԲՀԿ-ի հետ կրկին կոալիցիա կազմելու մասին հարցեր էին ուղղել և՛ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանին, որը նաև իշխանական թեկնածուի շտաբի պետն է, և՛ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին: Երկուսն էլ պատասխանել էին, որ ոչինչ բացառված չէ և պետք է սպասել ընտրությունների ավարտին:
Լևոն Տեր-Պետրոսյանը միգուցե կասկածում է Քոչարյանին ու Ծառուկյանին Սերժ Սարգսյանի հետ որևէ սեպարատ համաձայնության հարցում և նրանց փորձում է ակնարկել, որ ամենևին չի կաշկանդվում միայնակ խաղալուց, առավել ևս, որ նա ՀԱԿ-ը փորձում է դաշինքից վերածել կուսակցության հենց առավել անկաշկանդ լինելու համար:
Բոլոր դեպքերում Տեր-Պետրոսյանի քվեարկությունը՝ անկախ բովանդակությունից, իսկապես հետաքրքիր է, պարզապես այդ քվեարկության արդյունքները կերևան շատ ավելի ուշ և երևի թե կլինեն իրականությանը շատ ավելի մոտ, քան այն ամենը, ինչ կհայտարարվի փետրվարի 19-ի առավոտյան:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
