«Առաջին լրատվականի» զրուցակիցն է ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար, ՀՀԿ փոխնախագահ Գալուստ Սահակյանը
– Հայ ազգային կոնգրեսի վերջին հանրահավաքի ժամանակ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց, թե իր տպավորությամբ, «Իշխանության և Կոնգրեսի միջև երկխոսությունը ձեռնտու չէ ոչ միայն ներքին, այլև արտաքին որոշ ուժերի, որովհետև այն, Հայաստանի իշխանություններին հանելով խոցելի վիճակից, կամրապնդի մեր երկրի դիրքերը միջազգային հարաբերություններում, մասնավորապես ղարաբաղյան կարգավորման գործընթացում»: Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այդ փաստը:
– Անընդհատ վանկարկվում է երկխոսության մասին: Ասեմ, որ նախ պետք է երկխոսության թեմա լինի, թե ինչի մասին ենք երկխոսելու: Բնականաբար, մենք այն քաղաքական ուժն ենք, որ պատրաստ ենք ցանկացած քաղաքական թիմի հետ քննարկելու, վերլուծելու, որոշումներ կայացնելու: Երկխոսություն բառը շատ է օգտագործվում և դարձել է անորոշ: Քաղաքական մեր զինանոցն ավելի կամրանա, երբ ընդդիմադիր թիմերը կարողանան իրենց մեջ երկխոսության խնդիրներ լուծել, գնահատականներ տալ, ինչը, սակայն, տեղի չի ունենում: Իսկ եթե ցանկացած թեմայով ցանկացած քաղաքական ուժ մտածում է քննարկումների մասին, մենք միշտ էլ պատրաստ ենք:
– ՀՀԿ-ականները խոսում էին Կոնգրեսի մասին, որ բավական կայացած, մեծ ուժ է: Ձեր կուսակցության փոխնախագահ Ռազմիկ Զոհրաբյանն էր հայտարարում այդ մասին:
– Ես կարծում եմ` ամեն ինչը համեմատությունների մեջ պետք է դնել: Ես համոզված եմ` Կոնգրեսն այնքան է ուժեղ, որ կարող է առաջիկա ընտրություններում խմբակցություն ձևավորել ԱԺ-ում: Դա նշանակում է ոչ թե ընդդիմադիր դաշտի հզորություն, այլ լրիվ հակառակը` պասիվության հետևանք:
– Եթե ձեր պատկերացրած հզոր ուժը լիներ, ի՞նչ էիք ակնկալում, որ արդյունքում լիներ:
– Որպես դասական քաղաքական ուժ` մենք չունենք այն զինանոցը, որ մտածենք` այնքան ուժեղ են, որ մեր քաղաքական դաշտն ուժեղացավ դրանից: Մեր քաղաքական դաշտի սնանկությունը կայանում է նրանում, որ մենք չունենք կշռադատված ընդդիմություն, որը փորձում է օր ու գիշեր հասարակությանը ներկայացնել իրավիճակը, գնահատականներ տալ ու լուծման բանալիներ առաջարկել: Մեր ընդդիմությունն ի հայտ է գալիս ընտրությունից ընտրություն, և փորձում է մեկ ժամ առաջ, նույնիսկ մինչև ընտրությունները գնահատականներ տալ, որ արդեն իշխանավոր են ու փրկելու են ժողովրդին:
– Փաստորեն, հակասում եք Սերժ Սարգսյանին, որը Ծաղկաձորում ընդդիմության հասցեին բոլորովին այլ կերպ էր արտահայտվում:
– Ո՛չ: Ոչ թե հակասում եմ, այլ ամրապնդում: Ես ինքս էլ եմ զգում, որ ընդդիմադիր դաշտում կան քաղաքական գործիչներ, որոնք բավական մեծ ներդրում կարող են ունենալ քաղաքական դաշտում, բայց իրականությունն այնպիսին է, որ ամեն ինչ կապում են իշխանությունների հետ:
– Կոնգրեսի երեք պահանջների առումով, որ կրկնեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հանրահավաքի ժամանակ ու ասաց, որ եթե մինչև ապրիլի 28-ը դրանք չլուծվեն, ապա Կոնգրեսը ստիպված կլինի փոխելու մարտավարությունը, և որ ապրիլի 28-ը լինելու է կա՛մ երկխոսության, կա՛մ ջրբաժանի օր, Ձեր կարծիքով, կլինի՞ երկխոսություն, թե՞ ոչ:
– Անցել են այն տարիները, որ «հեսա գալիս եմ, հեսա գալիս եմ», բայց ոչ մի օր էլ չեն գալիս: Այնքան զորեղ չեն, որ կարողանան հասարակությանը ներկայանալի դարձնել, ու խորը հավատով հնարավոր լինի «հեսա գալիս եմ»-ի պրոցեսն ապահովել: Եվ հետո` հզորները երբեք ժամկետներ չեն դնում առաջ գնալու համար:
– Տեր-Պետրոսյանը միայն ասաց, որ կտրուկ կփոխվի Կոնգրեսի մարտավարությունը, այլ ոչ թե` «հեսա գալիս եմ»:
– Այդ հանրահավաքի ժամանակ խոսք գնաց անհնազանդության շարժում սկսելու մասին: Պետք է ընդամենը ուսումնասիրեն քաղաքագիտական միտքը, անորոշ տերմինալոգիա են օգտագործում, որը կարծես թե փորձում են պարտադրել մեզ: Ընդդիմադիր դաշտ է, ընդդիմություն է, կարող է միտինգներ անել, հասարակություն հավաքել, քննադատել իշխանություններին: Այստեղ որևէ սարսափելի բան չկա, բայց շատ լավ կլիներ, որ լինեին այնքան ուժեղ, որ իրենց գործունեությունը կարողանային իրականացնել այնպես, որ պետությունն ուժեղանար:
– Իշխանությունները պատրա՞ստ են ընդդիմության` մարտավարության փոփոխությանը: Մանավանդ, որ ընդդիմությունն իշխանություններին մի քանի անգամ, կախված քաղաքական գործընթացներից, ժամանակ տվեց` առժամանակ դադարեցնելով հանրահավաքները:
– Դրանք իմիտացիաներ են, որ իբր այնքան շատ ազգային են, որ ազգի առաջ ճակատագրական խնդիրների դեպքում գնում են զիջման: Իրենք ստեղծում են պրոբլեմը, իրենք էլ փորձում են այդ պրոբլեմներին լուծում տալ:
– Կոնգրեսի մարտավարական փոփոխություններին իշխանությունները պատրա՞ստ են:
– Լավ բառ է «մարտավարական փոփոխությունները»: Բայց պետք է մարտի գնացողները մի փոքր զգոն լինեն, տեսնեն` իրենք որտեղից են եկել և ուր են գնում: Այդ ժամանակ իրենց խոսքը ճնշիչ կլինի:
– Ընդդիմության` ներուժ չունենալու մասին եք խոսում, բայց փորձը ցույց է տալիս, որ հենց Կոնգրեսն է ամենաբազմամարդ հանրահավաքներ անողը: Կոնգրեսի հետևից է ավելի շատ ժողովուրդ գնում:
– Ավելի շատ, բայց ոչ ամբողջ ժողովուրդը: Եվ հետո, Տիգրան Կարապետյանն էլ բավական լուրջ հանրահավաք էր արել:
– Ընդամենը մեկ անգամ արեց բազմամարդ հանրահավաք, մնացած անգամները հազիվ հարյուր հոգի լիներ-չլիներ:
– Ընդամենը մեկ անգամ արեց, բայց ժողովուրդը գնաց: Ժողովուրդը ոչ թե ատում կամ սիրում է, այլ խնդիրներ ունի և փորձում է հավաքվել, լուծումներ գտնել: Ու երբ գալիս, տեսնում է, որ լուծումներ չկան, կշռադատված քայլեր չեն կատարում, ժողովուրդը հիասթափվում է ե՛ւ իշխանությունից, ե՛ւ ընդդիմությունից:
