«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺ Հանրապետական խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը:
– Պարոն Բաղդասարյան, Հիմնադիր խորհրդարանի անդամների ձերբակալությունից հետո տպավորությունն այնպիսին է, որ իշխանությունները զգուշանում կամ վախենում են նույնիսկ ամենաթեթև հակաիշխանական շարժումից:
– Ընդհանրապես իշխանությունների զգոնությունը վատ հանգամանք չէ: Ես դրական եմ գնահատում, որ, այո՛, իշխանությունները պետք է զգույշ լինեն: Համայն հայությունը և հայությանը համակրող շատ երկրներ միացել ու միակամ ձևով ակցիա են կատարում, որպեսզի ողջ աշխարհը հասկանա, թե ինչ է կատարվել, և ինչ չի կարելի կատարել ապագայում: Նման պայմաններում, բնականաբար, զգուշությունը վատ բան չէ: Իսկ ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, որ իշխանություններն արձագանքում են ցանկացած երևույթի, ապա դուք տեսաք, թե ինչերի միջով անցանք, ինչքան վայրիվերումներ եղան, բայց իշխանությունները ոչ մի անգամ բռնություններ չգործածեցին:
– Հիմնադիր խորհրդարանը վերջերս որքան բողոքի ակցիաներ է կազմակերպել տարբեր վայրերում՝ Գյումրիում, Արցախում, միշտ խոչընդոտների է հանդիպել:
– Այդ գնահատականը բոլոր քաղաքական ուժերն են տվել: Եվ լրատվությունն էլ պետք է գնահատական տա, որ դա հակահայկական, հակապետական միջոցառում էր, որը միտված էր ձախողելու ապրիլի 24-ի միջոցառումները: Իսկ հիմա շտապողականություն պետք չի ցուցաբերել: Իրավապահ մարմինները կանեն իրենց հայտարարությունները, կտան հիմնավորումները: Եթե, իսկապես, նրանց ձերբակալելու որևէ հիմք չկա, ինձ թվում է՝ ազատ կարձակվեն: Եթե կլինեն հիմքեր, ապա դրանք կմեկնաբանեն իրավապահները, որից հետո էլ քաղաքական գործիչները կանեն մեկնաբանություններ:
– Ինչո՞վ են հակահայկական ՀԽ-ի հայտարարությունները: Եթե նրանք ձեր իշխանության դեմ ուղղված կոչեր են անում, ապա դա հակահայկակա՞ն է:
– Ապրիլի 24-ի հետ կապված հայտարարություններն ի նկատի ունեմ: Իշխանության դեմ շատ կոչեր են անում շատ քաղաքական ուժեր, առանձին քաղաքական գործիչներ, և մենք դրանց բոլորին վերաբերվում ենք կամ փիլիսոփայորեն, կամ եթե հիմքեր կան, դրա համար բանակցային փուլ է տեղի ունենում, քննարկումներ են լինում:
– ՀԽ-ի դեպքում որոշեցիք փիլիսոփայորեն չվերաբերվե՞լ:
– Բայց սա այն խնդիրն է, որը կապված է մեր վաղեմի նպատակի հետ, որ 100 տարի շարունակ մեր ազգը պայքարել է, ու այսօր մարդիկ են գտնվում, շատ կասկածելի մարդիկ, որ չգիտես ինչ ուժերի հետ համագործակցելով՝ ցանկանում են խլրտում գցել և ստվեր գցել այդ միջոցառման վրա: Մարդիկ կարող են ոչ ասել իշխանություններին, դեմ գնալ իշխանություններին, բայց ես՝ որպես հայ, անթույլատրելի եմ համարում դա ապրիլի 24-ի հետ կապելը:
– Այսինքն` եթե նրանք մինչև ապրիլի 24-ն են անցկացնում իրենց բողոքի ակցիաները, հակաիշխանական հայտարարությունները, դա ձեզ համար ընդունելի չի: Ապրիլի 24-ից հետո արդեն ընդունելի՞ կդառնա:
– Ապրիլի 24-ից հետո նրանք կարող են իրենց գործողություններն իրականացնել, ինչպես բոլոր ընդդիմադիր ուժերն են իրականացրել շատ միտինգներ, ցույցեր, երբ մարդիկ նախ կանխատեսում էին, որ հիմա իշխանությունները կմիջամտեն ու կխոչընդոտեն, բայց դրանք եղել են խաղաղ, որևէ միջամտություն չի եղել: Ընդհակառակը` ոստիկաններն են նրանց օժանդակել, որպեսզի որևէ միջադեպեր չլինեն:
– Բայց Գյումրիում Հիմնադիր խորհրդարանի վերջին հանրահավաքի ժամանակ նրանց անդամներից մեկը դանակահարվեց:
– Ցանկացած հավաքի ժամանակ, երբ այն ամբոխի է վերածվում, նման բացասական երևույթներ կլինեն: Եվ դեռ պարզ էլ չի, թե հրահրողներն ովքեր են եղել: Իշխանությանը ձեռնտու չեն նման միջադեպերը, որովհետև, ի վերջո, քննադատության թիրախը պետք իրենք լինեն: Մենք դա գիտակցում ենք:
– Իշխանությունները պարզապես չե՞ն ցանկանում, որպեսզի Ժիրայր Սեֆիլյանն իր թիմով մինչև ապրիլի 24-ը ինչ-որ միջոցառում կազմակերպի:
– Պարզապես շատ եք հոլովում այդ անունը: Հերոստրատն էլ մնաց պատմության մեջ: Եվ ես չեմ ուզում, որ իմ ազգում ծնվեն նոր Հերոստրատներ: Ինչ-որ ձևով մարդիկ պետք է մնան պատմության մեջ: Միայն եթե նորմալ, հայրենասեր, ազգասեր մարդիկ տեսնում են, որ լավով չեն կարողանում մնալ պատմության մեջ, չեն ցանկանում վատը հրահրել և վատ իմաստով հիշվել, որովհետև դա ստվեր է գցելու նաև իր սերունդների վրա: Եվ ես չեմ ուզում, որ այդ անունն այդքան շատ հոլովվի, այդ մարդու կերպարը դարձնեք բացասական, թե դրական՝ էական չէ: Համենայնդեպս, պետք չի այդքան կենտրոնանալ:
– Բայց իր այդ միջամտություններով կարծես իշխանություններն են ավելի շատ ուշադրությունը գրավում նրանց շարժման վրա:
– Իշխանությունները միշտ բացատրական աշխատանք են տանում: Բաց եթե նման մարդիկ պատրաստ են 100 տարվա պատմություն ունեցող մեր չարչարանքն ու տառապանքը, մեր նպատակն այդպես մրոտել, ուրեմն նրանք պատրաստ են գնալ ամեն ինչի: Ես ասել եմ, որ ես նման կանխարգելիչ երևույթներին դեմ չեմ: Իսկ ինչ մնում է, թե նրանք ընդդիմություն են, կներեք, ես ասել եմ, որ այդ մարդկանց քաղաքական գործիչներ չեմ համարում: Ես դրանց համարում եմ ինչ-որ մարդկանց խումբ, որոնք հայ ժողովրդի ու Հայաստանի հետ քիչ կապ ունեն: Եվ դուք հետո կտեսնեք դրանց գնահատականները: Կպարզվեն հանգամանքներ, թե ում հետ են համագործակցում, ում է ձեռք տալիս այս շարժումը:
– Ի՞նչ եք ակնարկում, ի՞նչ ի նկատի ունեք:
– Պատմությունը կպարզի, ժամանակն ամեն ինչ կպարզի: Ես ցավում եմ դրա համար, և նպատակին հասնելու համար միշտ չէ, որ ամեն միջոց արդարացված է: Եթե նրանք ունեն իշխանության հասնելու նպատակ, ապա դա շատերն են ուզում: Բայց դրա համար կա սահմանադրական ճանապարհ: Եթե այսօր եկեղեցին, քաղաքական գործիչները, քաղաքական ուժերը միահամուռ ասում են, որ մինչև ապրիլի 24-ը մենք պետք է լինենք միակամ և համախմբված, որպեսզի կարողանանք ողջ աշխարհին ցույց տալ, որ մեր խնդրի դեպքում մենք միասնական ենք, և այդ դեպքում առանձնանում է մի խումբ, որը չի ցանկանում այդ համախմբմանը միանալ: Ես չեմ ուզում որակումներ տալ, դրա որակումները, նորից եմ կրկնում, կտա հանրությունը:
