Վրաստանի վարչապետ Իրակլի Ղարիբաշվիլին երեկ Հայաստանում հայտարարել է, որ Հայաստանի ու Վրաստանի անդամակցությունները տարբեր միավորումների չպետք է խոչընդոտեն երկու երկրների տնտեսական, քաղաքական և մշակութային հարաբերությունների սերտացմանը: Այս հայտարարությունը հետաքրքրական է նրանով, որ Վրաստանի վարչապետն, ըստ էության, ակնարկում է Հայաստանի և Վրաստանի միջև, այսպես ասած, մաքսային ռեժիմների վերանայման հետ կապված խնդիրները հարթվելու մասին:
Մյուս կողմից, սակայն, այս հայտարարության ֆոնին շարունակում է Հայաստանի հասարակության համար բավական ակնառու մնալ մի քանի օր առաջ Նախիջևանում տեղի ունեցած Վրաստան, Ադրբեջան, Թուրքիա պաշտպանության նախարարների հանդիպումը, որի ընթացքում էլ կողմերը պայմանավորվել են հանդիպումները և միջոցառումները դարձնել պարբերական:
Հատկանշական է, որ Իրակլի Ղարիբաշվիլին խոսում է երկու երկրների տնտեսական, քաղաքական, մշակութային հարաբերությունների մասին, սակայն չի նշվում ներկայումս կարևորագույնը համարվող խնդիրներից մեկը՝ անվտանգությունը: Սա հարավկովկասյան տարածաշրջանում հարաբերությունների առանցքն է կազմում` հատկապես այժմյան աշխարհակարգում, միջազգային այժմյան հարաբերություններում, որտեղ ուժը դարձել է ամենևին ոչ պասիվ կամ ստատիկ գործոն, որտեղ միջազգային իրավունքը ոտնահարվել է աննախադեպ ցինիզմի աստիճան, որտեղ Ռուսաստանը ներկայացրել է ծավալապաշտական քաղաքականության այնպիսի հայտ, որ կովկասյան պատերազմի մասին այսօր խոսում են այնպես, կարծես այդ խնդիրը ընդամենը ժամանակի հարց է:
Ըստ որում` էական չէ, որ պատերազմի հավանականությունը կանխող կամ զսպող շատ գործոններ կան, էականն այն է, որ կան խոսակցությունները հավանականության մասին, և դրանք այսօր սովորական են դարձել, և ոչ մի նման խոսակցություն արտառոց չի թվում: Ահա այսպիսի պայմաններում անվտանգությունն է դառնում հարցերի հարցն ու հարաբերությունների հիմքը, և հայ-վրացական հարաբերությունների առումով առաջ է գալիս Նախիջևանի հանդիպման հետ կապված խնդիրը:
Վրաստանն իր անվտանգությունը տեսնում է բոլորովին այլ հարթության վրա, Հայաստանն իր անվտանգությունը ստիպված տեղավորել է մեկ այլ հարթության մեջ: Եվ այն հարթությունը, որտեղ Հայաստանն է, ահա այդ հարթությունից Վրաստանը ռեալ սպառնալիքներ ունի, ռեալ մտավախություններ: Խոսքը, բնականաբար, Ռուսաստանի մասին է:
Անվտանգության թեմայի վերաբերյալ հայտարարություններ Հայաստան Վրաստանի վարչապետի այցի ընթացքում չեն եղել: Մինչդեռ հենց սա է կարևորը, և սա է արդեն կողմնորոշիչը, ինչը հասկանում են արդեն ոչ միայն քաղաքականության նեղ մասնագետները, այլ նաև շարքային քաղաքացիները, քանի որ ներկայումս իրադարձություններն ու իրողությունները չափազանց պարզ ու հասկանալի են անգամ ոչ մասնագիտական աչքի համար:
Հետևաբար, շարունակում է անհասկանալի մնալ՝ հայ-վրացական հարաբերությունները ներկայումս հիմք ունե՞ն, թե՞ հիմնավոր են այն մտավախությունները, որ այդ հարաբերությունները լուրջ սպառնալիքի տակ են, ինչը աղետալի կլինի երկու երկրների համար էլ:
