«Մարդահամարի՝ վերջերս հրապարակված տվյալները թույլ են տալիս արդեն խոսել արտագաղթի մասին: Ըստ մարդահամարի՝ Հայաստանի բնակչության թիվը կազմում է 3 միլիոն 19 հազար մարդ: 320 հազար է միգրացիայի բացասական սալդոն 2001-2011 թվականներին: Սա ազդեցիկ թիվ է, մեր բնակչության 10 տոկոսը պակասել է 10 տարում: Դա կազմում է Գյումրի և Վանաձոր քաղաքների բնակչությունը կամ 320 գյուղ»,- «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերության «Երկրի հարցը» ծրագրի եթերում ասել է ժողովրդագիր Ռուբեն Եգանյանը: Նրա խոսքերով՝ մենք ունենք ժողովրդագրական խնդիրներ, և եթե ծնունդների թիվն այսօր դեռևս գերազանցում է մահերի թվին, դա չի նշանակում, թե այդ տեմպերը պահպանվելու են։ «Դրանից խուսափել չի լինի: Ծնունդների թիվը 2004-05 թվականներից սկսած՝ որոշ աճի միտում դրսևորեց, սակայն այժմ կրկին պակասում է»,- նշել է ժողովրդագիրը՝ հավելելով, որ մեզանում կա՛մ չեն ամուսնանում, կա՛մ չեն ունենում երկրորդ երեխան:
Ռուբեն Եգանյանն արտագաղթը կապել է տնտեսական, սոցիալական, բարոյահոգեբանական գործոնների հետ. «Արտագաղթի առաջին պատճառը աշխատատեղերի բացակայությունն է, երկրորդ տեղում ևս աշխատանքն է՝ բարձր վարձատրվող աշխատանքի բացակայությունը: Հաջորդը գործարարություն իրականացնելու դժվարություններն են, որ մյուսներից թեև պակաս, սակայն իրական մտահոգություն է: Արտագաղթում են, որովհետև ապագա չեն տեսնում, վստահության խաթարում կա, անկայունության հետևանքներ և այլն»:
Բոլոր գործոնները, ըստ նրա, վանում են, միակ ձգողը «հայրենիք» հասկացությունն է: Այդ 320 հազար արտագաղթածներից 20 հազարը, ըստ ժողովրդագիրի, բացօթյա կամ փողոցային առևտրի արգելման հետևանքով անգործ մնացածներն են: «Ամեն կարևոր որոշում պետք է անցնի ժողովրդագրական և միգրացիոն փորձաքննություն, թե ինչ վտանգներ ու ռիսկեր կբերի»,- նշել է բանախոսը: Ըստ նրա՝ տարին մեկ տոկոս բնակիչ ենք կորցնում:
Արտագաղթի մեջ դեր ունեն կանադական, ավստրիական, ռուսական, ամերիկյան արտագաղթի ծրագրերը: «Մեկնողներին երբ հարց ես տալիս՝ մեծ մասը կգնար արևմտյան երկրներ, բայց երբ գաիս է մտադրությունների իրականացման փուլը, իրողությունները ստիպում են ՌԴ գնալ»,- ասել է Ռուբեն Եգանյանը և հավելել, որ մեր խնդիրն է ազդել այդ մարդկանց վրա, որպեսզի գնան՝ հետ գալու պայմանով:
