Wednesday, 07 12 2022
Հանուն Հանրապետության կուսակցության պատվիրակության անդամները հանդիպել են Փոլ Սթրոնսկիի հետ
Ցնցումներ պետք է լինեն, որ վերագտնենք մեզ. Սեֆիլյան
Գեղարքունիքի մարզում բնակելի շենքի նկուղում հայտնաբերվել է 41-ամյա կախված կնոջ դի. shamshyan.com
19:50
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Ռուսաստանը շարունակում է իրանական դրոններ օգտագործել Ուկրաինայի դեմ
19:30
Աֆղանստանում թալիբների իշխանության գալուց ի վեր առաջին անգամ մահապատիժ է իրագործվել
Վահրամ Դումանյանը հանդիպել է բուհերի ռեկտորների հետ
Արցախի նախագահը և ՀՅԴ Ֆրանսիայի Կենտրոնական կոմիտեի ներկայացուցիչները քննարկել տարածաշրջանային գործընթացներին վերաբերող հարցեր
Մեկ-մեկ սուր բաներ եմ ասում, հետո փոթորիկներ են լինում. Փաշինյան
Ռուս-թուրքական տանդեմը Լաչինի միջանցքով պարտադրելու է Զանգեզուրի միջանցքի լինելիությունը
Դավիթ Սահակյանցը չի վերցնի պատգամավորական մանդատը
ՀԱՊԿ-ից օգնություն չենք ընդունի այնքան, քանի դեռ չկա Բաքվի ագրեսիային հստակ գնահատական
ԱԽ քարտուղարը շնորհակալություն է հայտնել Լին Թրեյսիին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների միջև հարաբերությունների խորացման համար
Ենթադրում եմ՝ մինչև տարեվերջ կլինի հայ-ադրբեջանական հանդիպում․ Միրզոյան
Վրաստանում շրջանառվում է միաժամանակ 3 վարակ
ՀԱՊԿ-ից առաջինը քաղաքական գնահատական էինք ակնկալում, հետո նոր՝ ռազմատեխնիկական օգնություն. Միրզոյան
BRICS-ը կարող է վերածվել 15–17 երկրների միավորման, եթե ընդունվեն բոլոր ցանկացողները. Լավրով
Լուրերի երեկոյան թողարկում 18։30
18:31
Շվեյցարիայի ՆԳՆ ղեկավար Ալեն Բերսեն ընտրվել է երկրի՝ 2023 թ.-ի նախագահ
Ուզում ենք արագ իմանանք՝ վերջը, էդ ռակետը ժանգո՞տ էր, թե՞ ժանգոտ չէր, թռնող էր, թե՞ չէ և ո՞վ է պատասխանատուն
18:25
Ստոլտենբերգը դեմ է երկրորդ անգամ իր մանդատը երկարաձգելուն
Զինծառայողներին բնակարաններով ապահովելը մեր բարեփոխումների ամբողջական փաթեթի մի մասն է․ Պապիկյան
18:21
Զանգվածային ցույցերի ֆոնին Չինաստանը մեղմացրել է հակաքովիդային սահմանափակումները
ԱԱԾ գաղտնի փաստաթղթեր ոչնչացնելու որոշումը ՀՀ ինքնիշխանության դեմ է
18:19
Ֆրանսիայում COVID-19-ի նոր դեպքերի թիվը հուլիսից ի վեր առաջին անգամ գերազանցել Է 100 հազարը
Երկրաշարժի հետևանքով տները կորցրած 5419 ընտանիքից միայն 28-ը հատուցում չի ստացել․ հարցը կկարգավորվի
18:15
COVID-19-ով վարակման դեպքերի թիվն աշխարհում մոտենում է 651 միլիոնի
Աճել է հետվճարից օգտվողների թիվը. նախարար
18:12
Մոսկվան արձագանքել է ՌԴ-ին G20-ից դուրս մղելու առաջարկին, որը նախատեսված է ԱՄՆ-ի պաշտպանական բյուջեի նախագծով
18:10
Աշխարհի առաջատար ֆոնդային բորսաների ցուցանիշները – Դեկտեմբեր 8,2022

Լինել Հռոմի Պապից ավելի կաթոլիկ և թուրքից թուրք

Եթե թուրքական ինչ-որ բան կա, որն ըստ արժանվույն գնահատվել է հայկական միջավայրում` դիվանագիտությունն է: Թուրքական դիվանագիտությանը մենք` հայերս, զզվանքից բացի մի տեսակ թաքուն ակնածանքով ենք վերաբերում:

Մեր պատմության ուսուցիչները անգամ, որ սովոր են ամեն թուրքականի մասին խոսել նվաստ և զազրելի շեշտադրումներով, թուրքական դիվանագիտության մասին խոսելիս փոխում են տոնայնությունը: Եվ իրապես, ինչպես չզարմանալ մի երկրի դիվանագիտության վրա, որը կարողացավ շրջանցել իր համար կործանարար Սևրի պայմանագիրը, համաշխարհային խառնակ ժամանակներում շատ հաճախ գտնվելով պարտվողների ալյանսում` էական պարտություններ չկրեց, մշտապես ունենալով ոչ այնքան դրական իմիջ` կարողացավ իր կարևորությունը պարտադրել ամբողջ աշխարհին:

Իսկ ինչո՞ւմն է թուրքական դիվանագիտության և ընդհանրապես Թուրքիայի գաղտնիքը: Դա թերևս կարելի է ձևակերպել հետևյալ կերպ` այս երկիրը իրեն պատրաստ է պահում իրադարձությունների զարգացման ցանկացած սցենարի, և կարողացել է ինքն իր մեջ աշխարհում տեղի ունեցող ցանկացած գլոբալ պրոցեսի արագ արձագանքելու, այդ պրոցեսների մեջ տեղավորվելու, այդ պրոցեսներին համապատասխան ճկվելու մեխանիզմներ ներդնել, և այդ մեխանիզմը աշխատում է զարմանալի ճշգրտությամբ, հասնելով ընդհուպ` աբսուրդի մակարդակի:

Իմ այս շարադրանքի իմաստը, ամենևին էլ թուրքերի ու թուրքական պետության հոգեվերլուծությունը չէ: Պարզապես ինձ համար, մեղմ ասած, ոչ այնքան սիրելի հարևանի և բնական մրցակցի գործելակերպի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դառնորեն գիտակցել մեր վիճակի խեղճությունը, հասկանալ, որ մենք, որպես ժողովուրդ, որը այսպես թե այնպես պետք է մրցակցության մեջ մտնի աշխարհի մյուս ժողովուրդների հետ, կանգնած ենք ներքին հոգեբանական, գիտակցական և կուլտուրոլոգիական վերափոխումների անհրաժեշտության առաջ:

Մենք կանգնած ենք մեր գիտակցական տաբուները ջարդելու, մեր իմաստավորածը վերաիմաստավորելու հրամայականի առաջ, այլապես մեզ ոչ մի լավ բան չի սպասվում գնալով ավելի ու ավելի ինտելեկտուալ ու ճկուն դարձող այս աշխարհում: Մեր իրավիճակի գլոբալ դառնությունը ակնհայտ է դառնում հենց թեկուզ այս պահին աշխարհաքաղաքական և ներքաղաքական վիճակի համադրությամբ: Աշխարհում շարունակվում է ժողովրդավարացման նոր ալիքի հաղթարշավը, և բազմաթիվ երկրներում քաղաքական համակարգը որոշակի վերաձևումներ է ապրում այս իրողությանը համապատասխան:

Տարբեր երկրներում ի հայտ են գալիս քաղաքական ուժեր և լիդերներ, որոնք իսկապես Հռոմի պապից էլ կաթոլիկ են, ԱՄՆ նախագահից էլ ամերիկամետ, որոնց համար արժեքային արևմտյան համակարգը վեր է ամեն ինչից: Սա, ըստ էության, պատահական չէ և վկայում է այդ երկրներում պետական իմունիտետի առկայության մասին: Այդ երկրների վիրտուալ գիտակցությունը ընկալելով, որ աշխարհում ձևավորվել է նոր դոմինանտ ուժ, որն ունի իր նպատակները իրագործելու բոլոր անհրաժեշտ ռեսուրսները, ամեն ինչ անում է այդ ուժի թիրախը դառնալուց խուսափելու համար` ներսում ձևավորելով «նոր ինտերվենցիայի» դաշնակիցներ, որոնք ի վիճակի են ներսում գործել և իրավիճակը իրենց հսկողության տակ առնել:

Ու այսօր Հայաստանին սպառնացող ամենամեծ վտանգը ամենևին էլ Սերժ Սարգսյանի կոռումպացված և բռնապետական իշխանության գոյությունը չէ: Մեր ամենամեծ վտանգն այն է, որ Հայաստանը ցայսօր այդպես էլ չի կարողացել ձևավորել պետական իմունային համակարգ, որ կարողանա շախմատային կոմպյուտերի նման հաշվարկել պետությանը սպառնացող բոլոր մարտահրավերները և ավտոմատ ռեժիմով իրականացնել ամենաօպտիմալ և անհրաժեշտ քայլերը, երկիրը թիրախի կարգավիճակից դուրս բերելու համար:

Հայաստանի Հանրապետությունն իսկապես այսօր բախտին սպասողի կարգավիճակում է հայտնվել: Այն, որ մեր երկրի միջազգային իմիջը օր օրի վատանում է, այն որ մեր երկրի մասին գրեթե միանշանակ բացասական վերաբերմունք է ձևավորվել Արևմուտքում, հասկանալի է գոնե այն զեկույցներից, որ ամենաբարձր միջազգային ատյանները ներկայացնում են Հայաստանի մասին: Բացի սրանից, մենք կանգնած ենք բավականին խճճված ներքին և տարածաշրջանային խնդիրների առաջ:

Աշխարհի ժողովուրդների` միմյանց հետ շփվելու լեզուն կոչվում է դիվանագիտություն, իսկ դիվանագիտությունը, ընդունված տերմինաբանությամբ, մտքերը խնամքով թաքցնելու արվեստ է, իսկ մենք այդ արվեստին չենք տիրապետում, և ժամանակն է, ի վերջո, հասկանալ, որ ասենք, Ծովից ծով Հայաստանի մասին անիմաստ շաղակրատանքը ոչինչ չի տալիս թեկուզ Ծովից ծով Հայաստանի տեսլականին:

Գուցե հասկանա՞նք, որ «բիսեդկայի» խոսակցությունը չի կարելի հնչեցնել ՄԱԿ-ի ամբիոնից, որ այն ինչ կոչվում է «հաղթողականություն», «նախաձեռնողականություն» ընդամենը ռեսուրս է, որ կարող է պետք գալ և կարող է պետք չգալ, «պարտվողականությունը» նույնպես ռեսուրս է, որ կարող է ամենևին էլ նոմինալի արժեք չունենալ: Ձերբազատվել է պետք մեր հավաքական միտքը ժանգով պատած ճշմարտություններից, այնպես ձերբազատվել, որ հնարավոր լինի հասկանալ, որ «դավաճանությունը» իր արժեքն ունի և երբեմն կարող է շատ ավելի պետքական լինել, քան այն, ինչ կոչվում է «հերոսություն»:

Ախր պետությունների ընտանիքը նահապետական գերդաստան չէ ու եղբոր հետ զրույցը պետք է տարբերել միջազգայնորեն ձևակերպվող դիրքորոշումից:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում