Monday, 01 03 2021
Հոկտեմբերի 27-ից` Մարտի 1. Քոչարյանի արյունոտ իշխանության հետագիծը
23:50
«Տիկնիկ» Քենը փոխել է սեռը
Վաղվանից՝ մարտի 1-ից, 13 նոր կոմպակտ ավտոբուսով սկսում է գործել 99 համարի երթուղին
Վարչապետը հնարավոր է համարում ՀՀ նախագահի՝ ԶՈՒ ԳՇ պետին առնչվող որոշման հետ կապված հետևությունները
23:20
Ամերիկացի գիտնականները նախազգուշացնում են Երկրի կլիմայի համար բիթքոինի վտանգավորությունը
ԵՄ-Հայաստան Համապարփակ և ընդլայնված գործընկերության համաձայնագիրը մտնում է ուժի մեջ
«Թող տղաներին բերի, նոր խոսի». Վանեցյանի ասածը զայրացրել է գերիների հարազատներին
Ադրբեջանի իշխանությունները քաղաքական շահարկման առարկա են դարձնում գերիների ու անհետ կորածների որոնման հարցերը.ՄԻՊ
Նավալնիին տեղափոխել են Վլադիմիրի մարզի ուղղիչ գաղութ
22:30
Քիմ Քարդաշյանը կիսամերկ լուսանկարներ է հրապարակել
22:15
Իրանը հրաժարվել է միջուկային գործարքի շուրջ ԵՄ-ի և ԱՄՆ-ի հետ անմիջական բանակցություններից. WSJ
Մի քանի պատճառ, թե ինչու Կրեմլը պաշտոնական մակարդակով կոշտ չարձագանքեց Փաշինյանի՝ «Իսկանդեր»-ի հետ կապված հայտարարությանը
21:50
Թրամփը նոր կուսակցություն չի ստեղծի. Fox News
21:40
Ինչո՞վ է վտանգավոր բանակի և ոստիկանության ներգրավումը քաղաքականությունում
21:30
Չինաստանի ազգային թանգարանը հանրությանը լուսնային հողի նմուշներ է ներկայացրել
Երևա՞ն, թե՞ Մալդիվներ․ միանշանակ Երևան․ հիմա է պետք տեղափոխվել ու հաստատվել Հայաստանում
Թուրքիան հրթիռ է մշակում դեպի Լուսին առաքելության համար
21:00
Չեչնիայում զանգվածաբար քովիդի բացակայության կեղծ տեղեկանքներ են տվել: Փակվել է 129 կլինիկա
Ազգային ժողովրդավարական բևեռի երթը
Ուկրաինայի հայերը հարգել են Սումգայիթի ջարդերի զոհերի հիշատակը
Սումգայիթի ջարդերի 33-րդ տարելիցը ոգեկոչվել է Բուխարեստի Մայր Տաճարում
Զարեհ Սինանյանը ՌԴ փոխարտգործնախարարի հետ քննարկել է Արցախի վերականգնմանն առնչվող հարցեր
Բոլորի համար արդեն պարզ է, թե ինչու Մոսկվան մեզ պարտադրեց նման պայմանագիր. Արթուր Այվազյան
Վարչապետը մարտի 1-ին կտա շատ հարցերի պատասխաններ, կդրվեն նաև պահանջներ
19:50
Գերմանիան COVID-19-ի պատճառով կխստացնի վերահսկողությունը Ֆրանսիայի հետ սահմանին
Հայրենիքի փրկության շարժման խորհուրդը որոշում է կայացրել երկուշաբթի օրվա հանրահավաքն անցկացնել ժամը 18։00-ին, Բաղրամյան պողոտայում
Հիմքեր կան Արմեն Սարգսյանի պաշտոնանկության գործընթաց սկսելու համար․ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր
«Մեր կառավարությունը շատ սխալներ է անում, բայց դա ժողովրդի իշխանությունն է». Վահան Քերոբյան
Վրաստանում ցուցարարները փակել են Թբիլիսի-Ռուսթավի մայրուղին՝ բենզինի թանկացման պատճառով
Հայտնվել են կեղծ բժիշկներ, ովքեր մեր «հիվանդ մայրիկին» ներարկում են թունավոր նյութեր

Լինել Հռոմի Պապից ավելի կաթոլիկ և թուրքից թուրք

Եթե թուրքական ինչ-որ բան կա, որն ըստ արժանվույն գնահատվել է հայկական միջավայրում` դիվանագիտությունն է: Թուրքական դիվանագիտությանը մենք` հայերս, զզվանքից բացի մի տեսակ թաքուն ակնածանքով ենք վերաբերում:

Մեր պատմության ուսուցիչները անգամ, որ սովոր են ամեն թուրքականի մասին խոսել նվաստ և զազրելի շեշտադրումներով, թուրքական դիվանագիտության մասին խոսելիս փոխում են տոնայնությունը: Եվ իրապես, ինչպես չզարմանալ մի երկրի դիվանագիտության վրա, որը կարողացավ շրջանցել իր համար կործանարար Սևրի պայմանագիրը, համաշխարհային խառնակ ժամանակներում շատ հաճախ գտնվելով պարտվողների ալյանսում` էական պարտություններ չկրեց, մշտապես ունենալով ոչ այնքան դրական իմիջ` կարողացավ իր կարևորությունը պարտադրել ամբողջ աշխարհին:

Իսկ ինչո՞ւմն է թուրքական դիվանագիտության և ընդհանրապես Թուրքիայի գաղտնիքը: Դա թերևս կարելի է ձևակերպել հետևյալ կերպ` այս երկիրը իրեն պատրաստ է պահում իրադարձությունների զարգացման ցանկացած սցենարի, և կարողացել է ինքն իր մեջ աշխարհում տեղի ունեցող ցանկացած գլոբալ պրոցեսի արագ արձագանքելու, այդ պրոցեսների մեջ տեղավորվելու, այդ պրոցեսներին համապատասխան ճկվելու մեխանիզմներ ներդնել, և այդ մեխանիզմը աշխատում է զարմանալի ճշգրտությամբ, հասնելով ընդհուպ` աբսուրդի մակարդակի:

Իմ այս շարադրանքի իմաստը, ամենևին էլ թուրքերի ու թուրքական պետության հոգեվերլուծությունը չէ: Պարզապես ինձ համար, մեղմ ասած, ոչ այնքան սիրելի հարևանի և բնական մրցակցի գործելակերպի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դառնորեն գիտակցել մեր վիճակի խեղճությունը, հասկանալ, որ մենք, որպես ժողովուրդ, որը այսպես թե այնպես պետք է մրցակցության մեջ մտնի աշխարհի մյուս ժողովուրդների հետ, կանգնած ենք ներքին հոգեբանական, գիտակցական և կուլտուրոլոգիական վերափոխումների անհրաժեշտության առաջ:

Մենք կանգնած ենք մեր գիտակցական տաբուները ջարդելու, մեր իմաստավորածը վերաիմաստավորելու հրամայականի առաջ, այլապես մեզ ոչ մի լավ բան չի սպասվում գնալով ավելի ու ավելի ինտելեկտուալ ու ճկուն դարձող այս աշխարհում: Մեր իրավիճակի գլոբալ դառնությունը ակնհայտ է դառնում հենց թեկուզ այս պահին աշխարհաքաղաքական և ներքաղաքական վիճակի համադրությամբ: Աշխարհում շարունակվում է ժողովրդավարացման նոր ալիքի հաղթարշավը, և բազմաթիվ երկրներում քաղաքական համակարգը որոշակի վերաձևումներ է ապրում այս իրողությանը համապատասխան:

Տարբեր երկրներում ի հայտ են գալիս քաղաքական ուժեր և լիդերներ, որոնք իսկապես Հռոմի պապից էլ կաթոլիկ են, ԱՄՆ նախագահից էլ ամերիկամետ, որոնց համար արժեքային արևմտյան համակարգը վեր է ամեն ինչից: Սա, ըստ էության, պատահական չէ և վկայում է այդ երկրներում պետական իմունիտետի առկայության մասին: Այդ երկրների վիրտուալ գիտակցությունը ընկալելով, որ աշխարհում ձևավորվել է նոր դոմինանտ ուժ, որն ունի իր նպատակները իրագործելու բոլոր անհրաժեշտ ռեսուրսները, ամեն ինչ անում է այդ ուժի թիրախը դառնալուց խուսափելու համար` ներսում ձևավորելով «նոր ինտերվենցիայի» դաշնակիցներ, որոնք ի վիճակի են ներսում գործել և իրավիճակը իրենց հսկողության տակ առնել:

Ու այսօր Հայաստանին սպառնացող ամենամեծ վտանգը ամենևին էլ Սերժ Սարգսյանի կոռումպացված և բռնապետական իշխանության գոյությունը չէ: Մեր ամենամեծ վտանգն այն է, որ Հայաստանը ցայսօր այդպես էլ չի կարողացել ձևավորել պետական իմունային համակարգ, որ կարողանա շախմատային կոմպյուտերի նման հաշվարկել պետությանը սպառնացող բոլոր մարտահրավերները և ավտոմատ ռեժիմով իրականացնել ամենաօպտիմալ և անհրաժեշտ քայլերը, երկիրը թիրախի կարգավիճակից դուրս բերելու համար:

Հայաստանի Հանրապետությունն իսկապես այսօր բախտին սպասողի կարգավիճակում է հայտնվել: Այն, որ մեր երկրի միջազգային իմիջը օր օրի վատանում է, այն որ մեր երկրի մասին գրեթե միանշանակ բացասական վերաբերմունք է ձևավորվել Արևմուտքում, հասկանալի է գոնե այն զեկույցներից, որ ամենաբարձր միջազգային ատյանները ներկայացնում են Հայաստանի մասին: Բացի սրանից, մենք կանգնած ենք բավականին խճճված ներքին և տարածաշրջանային խնդիրների առաջ:

Աշխարհի ժողովուրդների` միմյանց հետ շփվելու լեզուն կոչվում է դիվանագիտություն, իսկ դիվանագիտությունը, ընդունված տերմինաբանությամբ, մտքերը խնամքով թաքցնելու արվեստ է, իսկ մենք այդ արվեստին չենք տիրապետում, և ժամանակն է, ի վերջո, հասկանալ, որ ասենք, Ծովից ծով Հայաստանի մասին անիմաստ շաղակրատանքը ոչինչ չի տալիս թեկուզ Ծովից ծով Հայաստանի տեսլականին:

Գուցե հասկանա՞նք, որ «բիսեդկայի» խոսակցությունը չի կարելի հնչեցնել ՄԱԿ-ի ամբիոնից, որ այն ինչ կոչվում է «հաղթողականություն», «նախաձեռնողականություն» ընդամենը ռեսուրս է, որ կարող է պետք գալ և կարող է պետք չգալ, «պարտվողականությունը» նույնպես ռեսուրս է, որ կարող է ամենևին էլ նոմինալի արժեք չունենալ: Ձերբազատվել է պետք մեր հավաքական միտքը ժանգով պատած ճշմարտություններից, այնպես ձերբազատվել, որ հնարավոր լինի հասկանալ, որ «դավաճանությունը» իր արժեքն ունի և երբեմն կարող է շատ ավելի պետքական լինել, քան այն, ինչ կոչվում է «հերոսություն»:

Ախր պետությունների ընտանիքը նահապետական գերդաստան չէ ու եղբոր հետ զրույցը պետք է տարբերել միջազգայնորեն ձևակերպվող դիրքորոշումից:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում
new adriver("adriver_banner_525093214", {sid:216038, bt:52, bn:28});