Հատկապես կենդանական ծագում ունեցող սննդամթերքը՝ մսամթերքը և կաթնամթերքը, ամռանը դառնում է կրկնակի վտանգավոր: Սննդամթերքի անվտանգության խնդիրը Հայաստանում եղել է, կա ու դեռ կշարունակի լինել։ Նախ համապատասխան լաբորատորիաներ չկան, որոնք փորձարկումներ կանցկացնեն և կփաստեն՝ սնունդն անվտա՞նգ է, թե՞ ոչ: «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» հ/կ նախագահ Բաբկեն Պիպոյանը նկատում է՝ եթե որևէ բան կերել ես և հիվանդանոցում չես հայտնվել, չի նշանակում, որ սնունդը անվտանգ եղել, կապ չունի՝ խոշոր առևտրի կենտրոնի՞ց ես գնել, թե՞ կրպակներից։ «Նույն ԳՈՒՄ-ի շուկայի միսը վաճառվում է սուպերմարկետներում, գետնին դրված միսը, ինչ տարբերություն։ Կամ սուպերմարկետներում ժամկետն անցած սնունդ չկա՞, իհարկե կա»,- հավելում է նա:
Հայաստանում առաջնորդվում են տեխնիկական կանոնակարգերի մեթոդաբանությամբ, իսկ տեխնիկական կանոնակարգերի մեթոդով շարժվելու պարագայում աշխարհում ոչ մի երկիր չի կարող ունենալ սննդի անվտանգություն: Սննդի անվտանգությունը թանկ հաճույք է, բայց պարտադիր է: Բացի այդ, միայն տեսականորեն խոսելով՝ խնդիրը չես լուծի: Օրինակ՝ փողոցային առևտուրը օրենքով արգելված է: Բայց արգելելուց առաջ պետք համապատասխան պայմաններ ստեղծվեն այն մարդկանց համար, ովքեր փողոցային առևտրի միջոցով իրենց օրվա հացն են վաստակում։ «Պետք է համոզել, ոչ թե պարտադրել, պետք նշել, որ, օրինակ, իրենց առաջարկած տարածքում տեղի համար ավելի քիչ գումար կտան, միևնույն է՝ փողոցում կանգնելու համար էլ են ինչ-որ անձանց վճարում։ Իհարկե, պատահական մարդկանց չեն տալիս, ես ու դու չենք կարող իրենցից գումար վերցնել»,- ընդգծում է Պիպոյանը:
Սպառողների միության նախագահ Արմեն Պողոսյանն էլ կոնկրետ փողոցային առևտրի պարագայում մեղադրում է քաղաքային իշախանություններին և ասում՝ անգլուխ մոտեցումներ են ցուցաբերում: Պողոսյանը նաև ընդգծում է՝ քաղաքապետին երբ զանգահարում է՝ չի պատասխանում, իսկ քաղաքապետարանում էլ սպառիչ պատասխան չեն տալիս: Այնինչ մայթերը գրավում են կամ հսկայական կառույցները, կամ փողոցային այսպես ասած՝ առևտրի կետերը։
«Նախկին քաղաքապետին հաջողվում էր վերահսկել փողոցային առևտուրը, հիմա անգլուխ քայլեր են կատարում, քաղաքի բանուկ փողոցներում մայթերը կոլխոզի շուկաներ են դարձել։ Հասել ենք նրան, որ անգամ շրջանառվում է «կարտոֆիլի փողոց» անվանումը, զավեշտ է»,- ասում է Ա. Պողոսյանը: Զավեշտ է նաև այն, որ փողոցային առևտուրը հատկապես զարգանում է այն հատվածներում, որտեղ շուկա կա: Շուկան թողած՝ մայթերն են «սեփականում»:
Դրանում «Առաջին լրատավականն» էլ համոզվեց. որտեղ շրջեցինք, գործում էր «Էս սարն իմն է, էս ծառն իմն է» մոտեցումը: Այսպես ասած՝ կարտոֆիլի շուկայում, ի դեպ՝ մայթեզրին, թույլ չտվեցին նկարահանումներ կատարել, անգամ հարվածեցին մեր տեսախցիկին:
