– Հենրի՛խ, վերջին խաղում որակազրկման պատճառով բացակայում էիր ու տրիբունայում էիր: Այդտեղից ավելի շա՞տ ես ցավում թիմի համար, քան այն ժամանակ, երբ խաղադաշտում ես:
–Ամեն անգամ տարբեր կերպ ես մտածում թիմի մասին: Իհարկե, հաճելի չէ, երբ թիմը խաղում է, իսկ դու չես կարող օգնել խաղընկերներիդ, չնայած շատ ես դա ուզում: Ու դրա համար էլ ավելի շատ ես հուզվում, քան այն ժամանակ, երբ խաղադաշտում ես:
– Զգու՞մ ես, որ Լոնդոն թիմը մեկնում է խմբի առաջատարի կարգավիճակում:
–Մենք գնում ենք «Չելսի»-ի դեմ խաղալու: Խաղադաշտում կփորձենք ցույց տալ այն ամենը, ինչի ունակ ենք: Ու եթե հաջողվի հասնել դրական արդյունքի, այդ ժամանակ էլ կլինենք առաջատար:
–Ինչո՞վ էր առանձնանում երկու շաբաթ առաջ Դոնեցկում կայացած խաղը:
–Մենք շատ լավ էինք նախապատրաստվել այդ խաղին: Բայց Լոնդոնում ֆուտբոլը լրիվ այլ կլինի: Վստահ եմ, որ «Չելսի»-ն խորը վերլուծության է ենթարկել մեր խաղը, ավելի լավ է մեզ ուսումնասիրել: Շատ բարդ հանդիպում է սպասվում:
–Չեմպիոնների լիգայի խաղերը տարբերվում են առաջնության խաղերից, քանի որ այստեղ բոլոր թիմերն են ցանկանում հաղթել, բոլորն են պայքարում…
–Այո, իհարկե, խաղերն իրոք տարբերվում են: Բայց տարբեր թիմերի դեմ խաղալը ավելի հետաքրքիր է, քան թե առաջնությունում միշտ նույն թիմերի դեմ մրցելը: Առաջնությունում կարելի է սխալներ թույլ տալ, որոնք միշտ չէ, որ վճռորոշ դեր են ունենում, ես կասեի դրանց կեսը չի խանգարում քեզ: Իսկ Չեմպիոնների լիգայի խաղերում ամեն մի սխալը կարող է գոլ բերել քո դարպասին:
–Այսինքն այսպիսի խաղերում վարպետությունը ավելի կարևոր տեղում է:
–Այո, զգում ես, որ սխալվելու իրավունք չունես: Ավելի կենտրոնացված ու ուշադիր պետք է լինել:
