«Հրապարակ»-ը խմբագրականում գրում է. «Խելամիտ է այն ընտանիքի ղեկավարը կամ տնտեսվարողը, ով առավելագույն արդյունավետությամբ է ծախսում իր տրամադրության տակ եղած ֆինանսական միջոցները: Ես, որպես փոքրիկ հիմնարկի ղեկավար, ամեն օր այդ խնդիրն եմ լուծում` ինչի վրա ծախսել այն սահմանափակ միջոցները, որոնք ունեմ ձեռքիս տակ, որ այս հիմնարկը ոչ միայն գոյատևի, այլև զարգանա, և այդ ընթացքում չխախտվեն արդարության, հավասարության և մրցակցության սկզբունքները: Ասենք` երբ պետք է ընտրություն կատարել փտած ու փչող պատուհանները փոխելու և նոր համակարգիչ ձեռք բերելու միջև, ես ընտրում եմ վերջինը, քանի որ համակարգիչը կբարձրացնի մեր աշխատանքի արդյունավետությունը և հնարավորություն կտա հետագայում` թեկուզ հաջորդ տարի, փոխել պատուհանները: Կամ` երբ կա ինչ-որ լրացուցիչ գումար, ոչ թե նոր աշխատող եմ ընդունում, այլ փոքր-ինչ բարձրացնում եմ աշխատողների աշխատավարձը, որ եկամուտների` թող որ սիմվոլիկ, բայց ինդեքսացիա արվի, և գնաճի պայմաններում մարդիկ կարողանան իրենց նվազագույն կարիքները հոգալ:
Այս օրերին խորհրդարանը քննարկում է 2013-ի պետբյուջեն, որը, եթե ընդհանրացնենք, մեր «մեծ ընտանիքի» ֆինանսներն են, և դրանք ևս հարկավոր է ծախսել խիստ խնայողաբար և ամենաանհրաժեշտի վրա: Այնպես, որ պահպանվեն հավասարության, արդարության և մրցակցության սկզբունքները: Նաև որպեսզի այն լինի ոչ միայն գոյատևման, այլև երկրի զարգացման գրավական: Արդյո՞ք մեր «մեծ ընտանիքի» ղեկավարությունը ճիշտ է տնօրինում իր ձեռքի տակ եղած ֆինանսները: Արդյո՞ք պահպանում է վերը նշված կանոնները: Բոլորովին: Անարդյունավետ, ոչ խելամիտ ծախսման հարյուրավոր օրինակներ կարելի է բերել: Եվ հեռանկարային ձեռնարկների խիստ պակաս: Ինչը վկայում է, որ ֆինանսները հայտնվել են սխալ մարդկանց ձեռքում»:
