Դեռ առաջին քրիստոնյաները երկրպագում էին Հիսուս Քրիստոսի խաչելության ու թաղման վայրը:
Հիսուս Քրիստոսի տաճարի հիմքը 325 թվականին դրեց կայսրուհի Հեղինեն՝ Կոնստանտին Մեծի մայրը: Բացի Փրկչի տաճարից՝ 1009թ. հոկտեմբերի 18-ին եգիպտացի միապետ Ալ-Հաքիմի հրամանով թալանվեց ու քանդվեց Փրկչի տաճարը, դրա հետ նաև քրիստոնյաների բոլոր երուսաղեմյան շինությունները:
Փրկվել էին միայն շինության առանձին հատվածներ, որոնք թաղվել էին քարերի բեկորների տակ:
Ալ-Հաքիմի գործողությունների շարժառիթները, որը ժամանակակիցներից ստացել էր Խելագար մականունը, այնքան էլ հստակ չեն, թեև հաստատապես հայտնի է, որ նա հալածել է ոչ միայն քրիստոնյաներին, այլև հրեաներին, սուննիներին:
Այսօր արդեն դժվար է վերստեղծել իրավիճակի ամբողջ պատկերը: Երկու քրիստոնեական աղբյուր պնդում են, որ հենց այդ ժամանակ է ավերվել Երուսաղեմում Փրկչի տաճարը, իսկ երուսաղեմյան փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ տեղի է ունեցել տաճարի ղեկավարման անցում քրիստոնյաներից նեստորականներին ու հակոբիկյաններին, որն իրականացվել է Ռամալլայի էմիրի կողմից, Ալ-Հաքեիմի հրամանով:
