Երբ սեպտեմբերի 25-ի թերթում «Հրապարակ»-ը տպագրեց, որ ՀՀ գլխավոր դատախազը պատրաստվում է միջնորդություն ներկայացնել Ազգային ժողով` Վարդան Օսկանյանին անձեռնմխելիությունից զրկելու մասին, ով «չալարեց»` հերքեց: Բոլոր քաղաքական ուժերը, պատասխանատուները, ԱԺ ղեկավարությունը, ԲՀԿ-ն ու Վարդան Օսկանյանը, անգամ դատախազությունը ասացին` նման բան չկա և չի կարող լինել: Իսկ միջնորդությունն այդ ժամանակ որոշ կաբինետներում գրվում էր: Օղակը սեղմվում էր ՀՀ նախկին արտգործնախարարի պարանոցին: Մի կողմից միջնորդագիրն էին պատրաստում, մյուս կողմից` ամեն ինչ անում, որ դա գերգաղտնի մնա և անսպասելի հարվածով իջնի զոհի գլխին: Իրավապահ աշխարհում սրան կոչում են «նախաքննության շահ»: Նորմալ մարդկային լեզվով սա քաղաքական հաշվեհարդար է` անսպասելիության և հանկարծակիության էլեմենտների պահպանմամբ, որ զոհը չհասցնի պաշտպանական միջոցառումներ իրականացնել:
«Ինչո՞ւ հենց Վարդան Օսկանյանը, ով հաստատապես մեր օրերի ամենածանր հանցագործը չէ և առավել ևս` արժանի չէ նման ճակատագրի: Տարբեր կարծիքներ կհնչեն այս առումով, տարբեր վարկածներ: Ես կարծում եմ, որ «կուժ, քեզ եմ ասում, կուլա, դու լսիր» ասույթը մեզանում ամենագործուններից է: Մի ողջ հասարակության, քաղաքական տարբեր ուժերի և գործիչների ուղղված այս դասը շատերն աչքի առաջ կունենան և հետևություններ կանեն: Կհասկանան, որ ոչ ոք մեզանում պաշտպանված չէ: Որ քաղաքական քննադատությունն անպատժելի չէ: Որ քաղաքական ճամբար փոխելն անվտանգ չէ: Անշուշտ, Վարդան Օսկանյանին չեն ձերբակալի և բանտ չեն նստեցնի, բայց կզրկեն քաղաքական հեռանկարից և կսահմանափակեն գործունեության ազատությունը: Իսկ ԲՀԿ-ին ցույց կտան, որ բանակցությունները տևում են մինչև որոշակի սահման, դրանից անդին գիլյոտինն է»,- գրում է «Հրապարակ»-ը խմբագրականում:
