ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը սեպտեմբերի 15-ին կառավարությունում խորհրդակցություն էր հրավիրել՝ քննարկելու երկու կարևոր հարց: Այս մասին գրում է Hürriyet Daily News-ը:
«Այս ձևաչափով հանդիպման նախաձեռնությունն իմն է,- իր խոսքը ՀՀ նախագահն ուղղել է վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին և նրա կաբինետի անդամներին:- Ես մտադիր եմ պարբերաբար այսպիսի խորհրդակցություններ հրավիրել: Մեր խնդիրները, մեր առջև ծառացած արտաքին ու ներքին մարտահրավերները պահանջում են առավել համակարգված ջանքեր»,-ասել նա:
Հոդվածագիրը նշում է, որ ՀՀ նախագահի խոսքից կարելի էր ենթադրել, որ նրան չեն գոհացնոմ համակարգման ուղղությամբ կառավարության ջանքերը: Նրա խոսքերը մատնանշում էին մի տեսակ արտակարգ դրություն և ուժերի մոբիլիզացում:
Ընդգծելով իր ցանկությունը «ակտիվ մասնակցություն» ունենալու «համազգային» (կարելիէ դիտարկել նաև որպես «համահայկական) ջանքերում` նա մատնանշել է երկու կարևոր մարտահրավերներ՝ Սաֆարովի գործն ու զարգացումները Սիրիայում:
Հոդվածագիրը նշում է, որ Հունգարիայի կողմից ադրբեջանցի սպա Ռամիլ Սաֆարովին հայրենիք արտահանձնելուց հետո Երևանն անմիջապես կասեցրել է դիվանագիտական հարաբերությունները ԵՄ անդամ Հունգարիայի հետ: Այժմ Սարգսյանն ասում է, որ «Ադրբեջանն անցել է սահմանները», և իր կառավարությանը կոչ է անում միջազգային արշավ սկսել հարցի վերաբերյալ: Դա կմեծացնի լարվածությունը Կովկասում: Սաֆարովի գործը կարող է բացասաբար անդրադառնալ Լեռնային Ղարաբաղի հարցի վրա, ինչն էլ Հայաստանի հետ թուրքական սահմանի փակման պատճառ է դարձել:
Ադրբեջանը, որը ներառված է ԵՄ-ի և Թուրքիայի հետ լայնամասշտաբ նախագծերում, վայելում է ԱՄՆ-ի աջակցությունը, նվազեցնում Եվրոպայի կախվածությունը Ռուսաստանից և Պարսից ծոցից, կարող է ներկայում իրական քաղաքական հավասարակշռումներում առավելություն ստանալ:
Չնայած Մերձավոր Արևելքի եկեղեցիների կոչերին` Սիրիայում բնակվող քրիստոնյաները չլքեն իրենց տները, Սարգսյանն ասում է, որ Հայաստանը սրտաբաց կհյուրընկալի նրանց, ովքեր ցանկանում են գաղթել: «Մերձավոր Արևելքում և արաբական պետություններում տիրող իրավիճակը ուղիղ համեմատական է մեր երկրի անվտանգությանը»,- ասել է Սարգսյանը՝ իր կառավարությանը կոչ անելով Սիրիայից Հայաստան գաղթողների համար բյուրոկրատական խոչընդոտներ չստեղծել, որպեսզի նրանց կյանքը հեշտացվի:
Մարդասիրական կողմից բացի` այս քայլը նաև խորամանկ քաղաքական և տնտեսական նկրտումներ ունի: Հայաստանը սուղ ռեսուրսներով, դեպի բաց ծով ելք չունեցող երկիր է: Հարուստ հայերը հակված են ապրել այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ը, Ֆրանսիան, Կանադան: Հայաստանի բնակչությունը անկում է ապրում, և երկրի կախվածությունը սփյուռքի ֆինանսական օգնությունից սահմանափակում է քաղաքական անկախությունը:
Դա ճիշտ նույն պատկերը չէ, երբ 1948 թվականին` հիմնադրումից հետո, Իսրայել ուղևորվեցին հրեաները, սական հարուստ սիրիահայերը կարող են նոր խթան հաղորդել Հայաստանի տնտեսությանը և սոցիալական, ինչու չէ` նաև քաղաքական կյանքին: «Իրավիճակն արագ փոխվում է»,- ասել է Սարգսյանը՝ իր կառավարությանը կոչ անելով փորձել «արձագանքել հնարավորինս արագ»:
