Խորհրդային տարիների քաղբանտարկյալ, իրավապաշտպան Վարդան Հարությունյանն օրերս բաց նամակով դիմել էր Սերժ Սարգսյանին՝ կոչ անելով ազատ արձակել ՀԱԿ-ի ազատազրկված երիտասարդներին: «Առաջին լրատվական»-ը իրավապաշտպանի հետ զրուցեց այդ և այլ հարցերի շուրջ:
– Ի՞նչ ակնկալիքներով եք նման նամակ ուղղել Սերժ Սարգսյանին:
– Ես նրան դիմել եմ ոչ որպես Հայաստանի Հանրապետության նախագահի, այլ որպես մարդու, որն ունի լայն հնարավորություններ այս երկրում: Բնականաբար, հույս ունեմ, որ նա կօգտագործի իր հնարավորությունները և անմեղ երիտասարդներին, որոնց կալանավորել են իր հրահանգով, ազատ կարձակի: Ճիշտ է, ես չեմ ուզում միամիտի դեր ստանձնել, բայց կարծում եմ, որ այդ երիտասարդների ճակատագիրը բոլորին պիտի հուզի, իսկ արդեն 50-ն անց տղամարդուն՝ առավել ևս:
– Ինչո՞ւ նախքան երիտասարդների դատավճռի կայացումն ակտիվ պայքար չծավալվեց, չբարձրաձայնվեց խնդրի մասին, որպեսզի կանխարգելվեր այն, ինչ ունենք այսօր:
– Այն ժամանակ էլ էր ակտիվ պայքար, ուղղակի մարդիկ, այդ թվում՝ նաև ես, գիտեինք, որ վրեժխնդրություն, իհարկե, կա, բայց որևէ մեկի մտքով չէր անցնի, որ այս իշխանությունները սահմանը կանցնեին: Օրինակ՝ ես չէի կարծի, որ 6 տարի ազատազրկում կտան ոչինչ չանելու համար կամ միայն վրեժխնդիր լինելու համար: Բնական է, որ այս հրապարակված դատավճիռը պետք է թողներ իր ազդեցությունը և թողեց: Պայքարը եղել է միշտ երիտասարդների ազատ արձակման համար: Բայց անմարդկային ու դաժան դատավճիռը ստիպեց, որպեսզի մարդիկ շատ ավելի ակտիվ գործունեություն ծավալեն:
– Ասում եք՝ անմարդկային և դաժան դատավճիռ: Ձեր կարծիքով` իշխանությունների ինչի՞ն էր պետք այս փուլում ՀԱԿ-ի ակտիվիստների նկատմամբ նման դատավճիռ կայացնելը:
– Ես կարծում եմ, որ գալիք նախագահական ընտրությունների շեմին նրանք փորձում են իրենց մկանները ցույց տալ: Ուզում են ցույց տալ, որ իրենք անվախ են, իրենց դեմ խաղ չկա, որ անելու են այն, ինչ արել են, դեռ ավելին: Դա մկանների ցուցադրում է: Ժամանակ առ ժամանակ նրանք փորձում են ցուցադրել իրենց մկանները, բայց նախագահական ընտրությունների նախաշեմին առավել ևս:
– Ձեր կարծիքով՝ ինչո՞ւ Տիգրան Առաքելյանը լիարժեք չի ընկալվում որպես քաղբանտարկյալ:
– Տիգրանը քաղբանտարկյալ է, որովհետև նա քաղաքական կազմակերպության համախոհ և անդամ է, ակտիվ քաղաքական գործիչ, որը մշտապես եղել է մեր հանրության ուշադրության կենտրոնում և վերջին 4-5 տարիներին մշտապես ենթարկվել է ոստիկանական բռնություններին: Այն, որ ինչ-որ մարդիկ չեն ցանկանում դա ընկալել, ապա այդ մարդիկ ուղղակի գլուխները մտցնում են ավազի մեջ, որպեսզի չտեսնեն մեր իրականությունը: Նրանք վախենում են մեր իրականությունից, վախենում են իրենք իրենցից, վախենում են այն հայելուց, որի մեջ իրենք իրենց նայում են: Նրանք վախենում են քաղաքական բանտարկյալին բանտում տեսնելուց: Երբ որ նրանք հայտարարեն, որ Տիգրանը քաղաքական բանտարկյալ է, նրանք ստիպված պետք է լինեն պայքարել նրա ազատության համար: Բայց նրանց համար հեշտ է հայտարարել, որ նա քաղբանտարկյալ չէ և գնան իրենց տուն կամ սրճարան, գնան իրենց մի բաժակ գարեջուրը վայելեն: Հայտարարում են՝ քաղաքական բանտարկյալ չէ, և վերջ, իրենք ազատ են արդեն: Իսկ մարդիկ, ովքեր հայտարարում են, որ նա քաղբանտարկյալ է, նրանք պարտավոր են պայքարել Տիգրան Առաքելյանի ազատ արձակման համար:
– Իսկ առաջիկայում ՀԱԿ երիտասարդների ազատ արձակման պահանջով պայքարն ակտիվանալո՞ւ է:
– Ես իմ կողից լինելու եմ բավականին ակտիվ, և այդ բնագավառում ես ունեմ շատ համախոհներ: Մարդիկ արդեն պայքարում են՝ ամեն ուրբաթ ակցիաները դատախազության մոտ վերականգնվել են, իրավապաշտպանները շուտով հայտարարությամբ հանդես կգան, անհատ քաղաքացիներն էլ են պայքարում:
