Ռուսաստանն ակնհայտորեն սկսում է ուժեղացնել ճնշումը Հայաստանին Եվրասիական միության պուտինյան գաղափարը պարտադրելու համար, որը ոչ այլ ինչ է, քան Խորհրդային Միության նոր մոդիֆիկացիա:
Ռուսաստանի բարձրաստիճան պատվիրակությունները մեկը մյուսի հետևից գալիս են Հայաստան: Եկավ Ռոսսոտրուդնիչեստվոյի ղեկավար, Պուտինի պատվիրակ Կոսաչյովը, եկավ Դաշնությունների Խորհրդի նախագահ Մատվիենկոն, եկավ Պետդումայի նախագահ Նարիշկինը, եկավ ՌԴ ՆԳ նախարարը: Անկասկած, դեռ էլի կգան, բայց բնական է, որ միայն եկող-գնացողներով չէ, որ այդ գաղափարն առաջ է մղվելու Հայաստանում: Այդ գաղափարն առաջ են մղելու հենց Հայաստանում եղողներըʽ նրանք, ովքեր միշտ այստեղ են, բայց գործում են այնպես, ինչպես կասեն այնտեղից:
Ռուսաստանի պատվիրակությունները ընդամենը կհանդիսանան այսպես ասած հսկիչ հանձնաժողովներ, տեսուչներ, ռեվիզորներ, որոնք Հայաստանում կստուգեն կատարված աշխատանքը, կնախանշեն անելիքներն ու կգնահատեն իրավիճակը: Ահա այդ իրավիճակում, Հայաստանում թերևս վերստին հասունանում է լյուստրացիայի անհրաժեշտությունըʽ որպես ազգային անվտանգության ամրապնդմանն ու երկրի ինքնիշխանության ամրացմանը միտված անհրաժեշտ քայլ, որը պետք է կատարել Հայաստանի պետական շահից ելնելով: Ինչպես հայտնի է, նախորդ տարի Ժառանգություն խմբակցությունը խորհրդարանում հանդես եկավ այդ նախաձեռնությամբ, սակայն այն բնականաբար մերժվեց կոալիցիոն ուժերի կողմից: Կասկած չկա, որ եթե լինի նոր նախաձեռնություն, ապա այն ևս մերժվելու է, քանի որ ոչ միայն ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն են դեմ, այլ նաև Լյուստրացիային դեմ է Հայ ազգային կոնգրեսն էլ: Բայց, գաղափարը վերստին շրջանառության մեջ դնելը ուղղակի անհրաժեշտ է, որովհետև դա է պահանջում իրավիճակը, դա է պահանջում ինքնիշխանության հարցը, դա է պահանջում պետական ու հասարակական շահը:
Հայաստանը միայն այդպես կարող է ընդդիմանալ ռուսական էքսպանսիայի անվերջ հարվածներին: Հասկանալի է նաև, որ այս հարցով քաղաքական ու իշխանական դաշտի շատ քիչ մասն է շահագրգռված, սակայն այստեղ կարևոր է նաև հասարակական ռեզոնանսը, այսինքնʽ խնդրի հասարակական արծարծումը: Բանն այն է, որ եթե քաղաքական դաշտի միջոցով հնարավոր չէ պաշտպանել և զրահատել երկրի պետական անվտանգությունն ու ինքնիշխանությունը, ապա դա պետք է անել հասարակության միջոցով, հասարակական կարծիքի միջոցով: Լյուստրացիայի գաղափարը հանրային լայն քննարկման դնելու ժամանակն է, առնվազնʽ քննարկելու ժամանակը: Չէ՞ որ քաղաքական ուժերն ու իշխանությունները Եվրասիական Միության մասով նույնն են ասում, որ առաջարկվում է ընդամենը քննարկել գաղափարը և պետք չէ դեմ լինել դրան:
Նույն կերպ ուրեմն, թող հանրայնորեն քննարկվի Լյուստրացիայի գաղափարը , որը, ըստ էության, նաև բովանդակային ուղղակի կապ ունի Եվրասիական միության գաղափարի հետ, քանի որ անուղղակիորեն այդ գաղափարի մեջ Պուտինը անթաքույց կերպով շոշափում է ԽՍՀՄ վերականգնման տրամադրությունները: Ուրեմն, եթե քննարկում ենք դա, ապա պետք է քննարկվի նաև Լյուստրացիան:
