ՅՈւԿՕՍ-ի նախկին ղեկավար Միխայիլ Խոդորկովսկին իր նոր հոդվածում կոչ է անում ընդդիմությանը խուսափել իշխանափոխության ծայրահեղ սցենարներից, պառակտում թույլ չտալ սեփական շարքերում և չդադարեցնել խաղաղ զանգվածային ցույցերը:
Իր մամուլի կենտրոնի պաշտոնական կայքում տեղադրված հոդվածում նա նշել է, որ այս տարի աշխարհում ընտրությունների տարի է: Սակայն այն դեպքում, երբ Ֆրանսիայում և ԱՄՆ-ում լուրջ մրցակցություն կլինի, Ռուսաստանում, ըստ Արևմուտքի, կլինի Վլադիմիր Պուտինի վարչապետական պաշտոնի փոխարինում նախագահականով, և այնպիսի տպավորություն է, որ Կրեմլի պատերի ներսում ամեն ինչ նախկինի պես է, և միայն Պուտինն է մնում կայունության մշտական խորհրդանիշ:
Սակայն, նրա կարծիքով, իր երկրի ներսում շատ բան է փոխվել վերջին երկու ամիսների ընթացքում և «պուտինյան լճացման» տասնամյակ չի ակնկալվում:
Վլադիրմի Պուտինը ուղղակիորեն վիրավորելով ցուցարարներին՝ փաստացիորեն խոստովանում է, որ իր իշխանությունը հաստատուն չէ: Եվ կառավարման ղեկը առնվազն մինչև 2018 թ. պահելու և Ռուսաստանում ու արտասահմանում մարտի 4-ի ընտրություններն օրինականացնելու համար ներկա իշխանությունները պատրաստ են զիջումներ և բարեփոխումներ կատարել:
Այնուամենայնիվ, Խոդորկովսկու կարծիքով՝ սխալ կլիներ հավատալ, որ Մեդվեդևի կատարած որոշ բարեփոխումները՝ կապված կուսակցությունների գրանցման և թեկնածուների առաջադրման հետ, ի վիճակի են փոխել Ռուսաստանը և խթան հանդիսանալ քաղաքական սերնդափոխության համար:
Այնուհետև Խոդորկովսկին նշում է, թե ինչ քայլեր պետք է ձեռնարկի ընդդիմությունը՝ իշխանություն ստանալու համար.
1. Բացառել ծայրահեղ սցենարների, օրինակ «Կրեմլը գրոհելու» հնարավորությունը:
2. Ոչ մի դեպքում թույլ չտալ պառակտում սեփական շարքերում:
3. Շարունակել խաղաղ զանգվածային ակցիաները. դրանք արդեն տալիս են իրենց արդյունքները և մոտ ապագայում ավելի մեծ արդյունքներ կարող են ունենալ:
4. Միավորել ջանքերը և անել հնարավոր ամեն բան, որպեսզի մարտի 4-ի ընտրությունները կայանան ձայների ճիշտ հաշվարկմամբ և երկու փուլով:
5. Ընդդիմությունը պետք է իրեն սահմանափակի 2-3 նոր կուսակցություններով, որոնք ի վիճակի են քաղաքական դաշտում փոխարինել ընդդիմության հնացած համակարգին:
6. Ընդլայնվել շրջաններում:
7. Օգտագործել պուտինյան խմբի ֆորմալ և ոչ ֆորմալ անդամների պոտենցիալը, ովքեր գիտակցում են փոփոխությունների անհրաժեշտությունը և հասկանում, որ Ռուսաստանի նախագահի հիմնական թեկնածուն միշտ չէ, որ ճիշտ է:
