Հայաստանում Միացյալ Նահանգների դեսպան Լին Թրեյսին խոսել է Հայաստանի և ԱՄՆ միջև անվտանգային ոլորտում գործակցությունը խորացնելու Վաշինգտոնի պատրաստակամության մասին, ընդ որում թե ռազմական կադրերի պատրաստման, թե սպառազինության մատակարարման առումով: Հայաստանին ամերիկյան զենքի մասին Վաշինգտոնը հիշեցրել է դեռևս 2018 թվականի հոկտեմբերին, երբ այցելել էր ԱՄՆ նախագահի ազգային անվտանգության հարցերի խորհրդական Ջոն Բոլթոնը:
Վարչապետ Փաշինյանի հետ հանդիպմանը նա հայտարարեց, որ հայկական կողմը կարող է ձեռք բերել ամերիկյան զենք, որն առավել որակյալ է, քան ռուսականը: Հետագա իրադարձությունների համապատկերում թերևս նշմարվում են Ջոն Բոլթոնի առաջարկի կամ հայտարարության բավականին նուրբ քաղաքական շերտեր, եթե դիտարկում ենք այն իրողությունը, որ Հայաստանին ու Արցախին պարտադրված թուրք-ահաբեկչական պատերազմը ըստ էության նաև ռուսական սպառազինության պարտությունն էր: Խոսքն անշուշտ առանձին վերցրած սպառազինության տեսակների մասին չէ, այլ ընդհանրապես ռազմա-արդյունաբերական համալիրների արդիականության աստիճանի, սպառազինության համալիր մակարդակի մասին: Ներկայումս, երբ խոսվում է հայկական բանակի արդիականացման մասին, առանցքում թերևս պետք է լինի այն, թե հեռանկարում մենք ինչ որակի, ինչ սերնդի պատերազմի պետք է պատրաստվենք և այդ հարցում որքան նպատակահարմար է ապավինել լոկ ռուսական ռազմաարդյունաբերությանը, այն դեպքում, երբ գործ ունենք հակառակորդների կամ սպառնալիքների հետ, որոնք կարող են լինել նվազագույնը մեկ քայլ առաջ: Ըստ այդմ, հայ-ամերիկյան գործակցության խնդիրը լոկ դիվերսիֆիկացիայի հարց չէ, այլ նաև անվտանգային համակարգի տեխնոլոգիական պատրաստվածության մակարդակի հարց: Խնդիրն այն չէ, որ Հայաստանը պետք է մտածի ոչ միայն մեկ կամ մեկ գերակա աղբյուրից, այլ մի քանի աղբյուրից սպառազինություն ձեռք բերելու մասին: Հարցն այն է, որ Հայաստանը պետք է մտածի ամենաարդիական աղբյուրներից անհրաժեշտ սպառազինություն ձեռք բերելու մասին, որովհետև շատ բարդ է ասել, թե որ սերնդի է լինելու հաջորդ պատերազմը: Այստեղ սակայն գալիս է քաղաքական հարցը՝ իսկ արդյո՞ք սպառազինության այդ բնույթի դիվերսիֆիկացիայի խնդիրը բախվում է Ռուսաստանի քաղաքական հակազդեցության:
Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը շաբաթներ առաջ տված իր հարցազրույցում ակնարկում էր, որ այլ աղբյուրներից սպառազինության, օրինակ անօդաչուներ ձեռք բերելու հարցում կա այն խնդիրը, թե ինչպես են դրան նայում մեր դաշնակիցները: Ռուսաստանի վերաբերմունքի մասին ակնարկը խիստ թափանցիկ է: Ահա այդ իմաստով ներկայումս առանցքային է հարցը, թե ինչ վերաբերմունքի կարժանանա անվտանգային ոլորտում գործակցությունը խորացնելու ամերիկյան հայտարարությունն այժմ: Բոլթոնի հայտարարությունից հետո Հայաստանի պաշտոնյաները, վարչապետը, պաշտպանության նախարարը նշում էին, թե ամերիկյան կողմը չի արել կոնկրետ առաջարկ և այդպիսին լինելու դեպքում այն կդիտարկվի: Ունի՞ ամերիկյան կողմը կոնկրետ առաջարկ այժմ և պատրա՞ստ է Երևանը դիտարկելու այն, թե՞ ԱՄՆ իր հերթին կոնկրետ պահանջարկ է սպասում Հայաստանից:
