Թուրք վերլուծաբանների մտահոգությունը, որ Ցեղասպանության հետնորդները կարող են թուրքական պետությունից պահանջել իրենց նախնիների գույքը, տեղին է: Այսօր կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ այս մասին ասաց «Մոդուս Վիվենդի» կենտրոնի ղեկավար Արա Պապյանը:
«Թուրքերի հետ վերջին հանդիպումներից կարող եմ եզրակացնել, որ նրանք ակամայից օգնելու են մեզ ինչ-որ ձևով ներկայացվածություն ունենալ այդ երկրում: Վկայությունը երկկողմ համաժողովներն են, երգի-պարի խմբերի հրավերները և այլն: Սա նրանց քայլն է՝ ուղղելու ժամանակին թույլ տված ստրատեգիական սխալները»,- ասաց նա:
Արա Պապյանի խոսքով՝ մենք՝ հայերս, Թուրքիայի հետ հարաբերությունների մասին խոսելիս պետք է շեշտենք ոչ թե պահանջատիրության, այլ տարածքային ամբողջականության մասին՝ առաջնորդվելով Վուդրո Վիլսոնի իրավարար վճռով:
Ասուլիսի մյուս բանախոս, թուրքահայ Սարգիս Հացպանյանն էլ իր հերթին նկատեց, որ թուրքական կադաստրը դեռ 2005 թվականին հայտարարել էր իր քաղաքացիների գույքային փաստաթղթերը օսմաներենից ժամանակակից թուրքերենով թարգմանելու մտադրության մասին, սակայն այդ որոշումը կյանքի չկոչվեց:
«Իշխանությունները հայտարարեցին, որ սա երկիրը փլուզող քայլ կլինի, քանի որ այդ դեպքում ի հայտ կգան բազմաթիվ հայապատկան հողեր, գույք: Ես էլ ունեմ սեփականության այդ վկայականից: Դրանով փաստվում է, որ Թուրքիայում միակ նավթահորի տարածքը պատկանում է մեզ՝ Հացպանյաններիս»,-ասաց նա:
Սարգիս Հացպանյանի խոսքով՝ թուրքերը հասկանում են, որ ջինը շշից արդեն դուրս է եկել: «Միաժամանակ այդ երկրում քիչ չեն մարդիկ, ովքեր պարզելով, որ իրենց տունը կամ հողը 1915 թվականից առաջ պատկանել են Թուրքիայում բնակված ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչներին, ցանկություն են հայտնում հրաժարվել դրանց հանդեպ ունեցած սեփականատիրական իրավունքներից»,- ասաց Սարգիս Հացպանյանը:
