«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է DIY ակումբի նախկին տնօրեն, «Պինցետ» պանկ խմբի մենակատար Ծոմակ Օգանեզովան
-Ծոմակ, ո՞ր փուլում է DIY ակումբի գործը: Հիմա, երբ Շվեդիայում եք, ո՞վ է զբաղվում այդ գործով:
-DIY-ի գործով ակտիվորեն զբաղվում է PINK Armenia (Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք) ՀԿ-ն: Վերջապես երկու շաբաթ առաջ գործը մտավ դատարան, մինչև հիմա նախաքննության փուլում էր, բայց PINK Armenia-ի ջանքերի շնորհիվ այն մտավ դատարան: Նախ նամակ գրվեց դատախազին, որ աշխատանքներ չեն իրականացվում կատարվածը բացահայտելու ուղղությամբ, նար նշվեց, որ երկարաձգումը հիմք է տալիս մտածելու, որ կոռուպցիայի հոտ է գալիս այս ամենից: Այնպես որ որևէ հնարավորություն չունեն փախչելու, ինչքան էլ մեծ լինի ցանկությունը: Եթե գործը չբացահայտվի, մեղավորներն իրենց պատիժը չստանան, սա ցույց կտա, որ Հայաստանը որևէ ապագա չունի:
-Հետևո՞ւմ եք Հայաստանում ծավալվող իրադարձություններին, արդյոք փոփոխությունների հնարավորություն նկատո՞ւմ եք:
-Հայաստանում ծավալվող իրադարձություններին հետևել եմ և հետևում եմ անընդհատ՝ ուղիղ հեռարձակմամբ: Րաֆֆի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ոգևորվածությունս մեծ է : Նա բարի է, խելացի, սիրո հատկություններ ունի, այդ սերը տարածվում է մարդկանց վրա, մարդկանց ոգեշնչում է: Րաֆֆին իր ելույթներում շատ հստակ, պարզորոշ խոսում է օրենքի մասին : Նա հստակ ասում է, որ յուրաքանչյուր անձ, որը սխալ է գործել որևէ մեկի նկատմամբ, պատասխանատու է օրենքի առաջ: Բայց ես շոկ ապրեցի, երբ պայքարի երրորդ օրը նա ասաց, որ Դաշնակցությունը միանում է շարժմանը: Ես սրա հետ կապված խնդիր ունեմ, քանի որ ես Րաֆֆի Հովհաննիսյանին ընկալում եմ մեկը, ով կարող է փոփոխություններ իրականացնել Հայաստանում, և ես չեմ կարող հասկանալ մի բան՝ ինչպե՞ս է Դաշնակցությունը միանում Րաֆֆիին: Եթե Րաֆֆին ասում է, որ յուրաքանչյուր մարդ, ով բռնություն է կիրառում մարդկանց նկատմամբ, պետք է պատժվի, խոսում է ֆաշիզմի, բռնության դեմ, ասում, որ յուրաքանչյուր ոք, ով կխոչընդոտի դիմացինի ազատությունը, պետք է պատասխան տա օրենքի առջև, մինչդեռ Դաշնակցության մեջ կան մարդիկ (Արծվիկ Մինասյան, Հրայր Կարապետյան), ովքեր պետք է պատասխանատվություն կրեն, այդքանով հանդերձ Րաֆֆին միանում է Դաշնակցությանը, որ ի՞նչ անի: Միանում է նրանց, ովքեր քաջալերում և աջակցում են բռնություն անողների՞ն, ովքեր ատելության հողի վրա նման ակցիանե՞ր են կազմակերպել: Այդ տեսակի մարդկանց, որոնց Դաշնակցությունը քաջալերում և օգնում է և մեդիայով խոսում է նրա մասին, որ, այո, տղաները ճիշտ են արել, որ պայթեցրել են DIY-ը, որովհետև Ծոմակի նմանները պետք է վերանան:
Ի դեպ, Արամեի և Համբիկի պարսկահայ պապիկը, որը բնակվում է Սպահան քաղաքում, տեղի Դաշնակցության բարձր դիրք ունեցողներից է: Ինքս վստահ եմ, որ նա ներդրում է ունեցել այն հարցում, որ Արծվիկը և մյուս մեկը կարողանան փողով նախ ազատեն, հետո էլ ամբողջ դատական գործընթնացը կոռուպցիոն ռիսկի մեջ պահեն: Հսկայական գումարներ են ներդրել, որ իրենց ֆաշիստ զավակներն ազատության մեջ լինեն, և հիմա պետք է պահանջել, որ այդ մարդիկ ազատությունից զրկվեն որոշ ժամանակով: Նրանք պետք է պատժվեն: Ես ուզում եմ, որ Րաֆֆին, որ հայտարարում է՝ ո՛չ բռնությանը, պահանջի նաև բռնության հայտարարություն անողներին պատժել, այլապես ես Րաֆֆիի յուրաքանչյուր ասած խոսքը երբեք չեմ կարող լուրջ ընդունել:
Ի դեպ, ակումբը պայթեցնելուց հետո այն քիչ քաղաքական գործիչներից էր Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, որն իր աջակցությունը հայտնեց: Նրա հետ էր նաև Զարուհի Փոստանջյանը:
-Եթե Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այս քայլերը չանի, ինքը բռնության մշակույթի զո՞հ կդառնա:
– Հետաքրքիր հարց է. ոչ թե բռնության մշակույթի զոհ կդառնա, այլ կդառնա մեկը, ով ուղղակի խոսում է: Պետք է պատժել այն մարդկանց, ովքեր իմ և շատ-շատերի վտարանդի լինելու պատճառ են հանդիսացել, որոնք հայտնվել են օտարության մեջ, տուն ու տեղ են լքել մարդասպանների կառավարող երկրում, բռնություն և ատելություն են տարածել: Իմ պահանջը Րաֆֆիից դա է: Իսկ քանի դեռ ֆաշիստական ռեժիմ է, չեմ կարող գալ:
Ինձ ստիպել են, որ ես հեռանամ, ինձ ու քրոջս թե Facebook-ով, թե մեդիայով, ինչպես նաև DIY ակումբի պատերին գրելով խոչընդոտել են և սպառնացել, որ կամ մի օր կվառեն, կամ կսպանեն, կամ էլ հեռացիր այս երկրից: Քանի դեռ Սերժն է կառավարում, ոչ մեկը հետ չի կարող վերադառնալ երկիր…
Ուզում եմ՝ բոլոր քաղաքական գործիչները հիշեն, որ գոյություն ունի Չարի վերջը: Թող մեկ անգամ կարդան. վստահ եմ, որ տեսել են: Եվ հիշեն նաև «Ոսկե Անտիլոպա» մուլտֆիլմը, որ կարող են ուղղակի քար դառնալ:
-Հնարավո՞ր է՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի իշխանության գալով Հայաստան գաք:
-Ես նորից եմ ասում՝ ես երբեք չեմ ցանկացել հեռանալ Հայաստանից, բայց Հայաստանի ժողովուրդը շատ պահպանողական է: Ես մինչև հիմա ուզում եմ հետ գալ, ես տուն ունեմ, տեղ ունեմ, ընկերներ ունեմ և շատ կարոտում եմ: Ինչքան էլ հիասթափություններ են եղել, միևնույն է, կարոտում եմ: Ոչ մեկը մինչև հիմա չի կարող իմանալ՝ ինչ ապրումներ եմ ունեցել, ինչ է եղել, որովհետև շատերն ուղղակի մկան պես ծակը մտան՝ չիմանալով Ծոմակն ինչ եղավ:
Ի դեպ, ուզում եմ նշել, որ ինձ դուր են գալիս Հայաստանում ուսանողական շարժումները, երբ ուսանողը դուրս է գալիս պայքարի, որովհետև 20 տարի կեղծ ընտրություններ են եղել, և հիմա շատերն են իրական ձայների համար ոտքի կանգնել: Նույն կերպ խրախուսելի են քաղաքացիական հանրության շարունակվող ակցիաները, օրինակ, մարտի 8-ի կապակցությամբ: Բռավո աղջիկներին՝ վերաիմաստավորելու մարտի 8-ը. ես սիրում եմ ծաղիկներ, բայց նախընտրում եմ հեղափոխություն:
Հայաստանում հեղափոխություն պետք է սկսել դասադուլներից, սուպերմարկետներից չօգտվելու ձևերից և նմանատիպ այլ քայլերից, ինչը դեռ լիովին չի արվում:
