«Հանրապետական» կուսակցության ԱԺ պատգամավոր, ազատամարտիկ Վազգեն Կարախանյանը, անդրադառնալով Վազգեն Սարգսյանի ծննդյան 52-ամյակին, նշեց, որ չի ցանկանում ստանդարտ բառեր ասել։
«Վազգենի մահը ինձ մոտ շատ մեծ ցավ է առաջացրել, և չեմ կարծում, որ մինչև իմ կյանքի վերջ այդ ցավը կմեղմանա։ Մեծ մարդ, ազգի նվիրյալ, որը մեծ երազանքներ ուներ Հայաստան աշխարհի ապագայի նկատմամբ: Բայց, ցավոք սրտի, այդ ոճրագործները իրագործեցին այդ ոճիրը, և այդ երազանքները մնացին չկատարված։ Համոզված եմ, որ եթե Վազգեն Սարգսյանը կենդանի լիներ, Հայաստան աշխարհի իմիջը և հնարավորությունները էլ ավելի բարձր կլինեին»,- ընդգծեց Վազգեն Կարախանյանը։
Վազգեն Սարգսյանի հետ կապած հուշերի առնչությամբ ավելացրեց. «Ճիշտն ասած, այնքան հուշեր, այնքան ասելիքներ ունեմ, որ ժամանակն ու տարածությունը կարող է չբավականացնեն։ Վազգենի մոտ մի գիծ կար, որը ես հստակ տեսել եմ, նա օր օրի աճում էր` օր օրի։ Օրինակ` 1988թ.-ի Վազգենը և 1999թ.-ի Վազգենը տարբեր մտածողության տեր մարդիկ էին։ Նա շատ էր սիրում կրկնել, որ մեր ձեռքում է մեր վաղվա օրն ու ապագան, և կարծում եմ, որ նա չէր սխալվում։ Ես համամիտ եմ Վազգենի այդ մտքի հետ։ Կիսվելով ուրախ հուշերով` կարող եմ առանձնացնել, որ 1997թ.-ին Շանթ Հարությունյանի հարսանիքին ուղիղ կես ժամ մենք պարել ենք իրար հետ։ Ե՛վ վիշտն էր թունդ զգայական տանում, և՛ ուրախությունը։ Ինչը, կարծում եմ, տիպիկ հայ մարդուն բնորոշ գիծ է»։
