Օրերս ՀԱԿ մամլո խոսնակ Արման Մուսինյանը, անդրադառնալով Դավիթ Շահնազարյանի` «Ազատություն» ռադիոկայանին տված վերջին հարցազրույցից հետո ծավալված որոշակի քննարկումներին, հարկ էր համարել արձանագրել, թե իբր Դավիթ Շահնազարյանի՝ ՀԱԿ-ից հեռանալը կապված չի եղել Կոնգրեսի հետ ռազմավարական հարցերում հակասություն ունենալու հետ:
«Դավիթ Շահնազարյանը Կոնգրեսի ղեկավարությանը հստակ ներկայացրել է իր քայլի պատճառները, որոնք, սակայն, կապված չեն Կոնգրեսի հետ ռազմավարական, մարտավարական, եթե կուզեք՝ նաև գաղափարախոսական հարցերում հակասություն ունենալու հետ: Իսկ թե որոնք են այդ պատճառները՝ համաձայն մեր ունեցած պայմանավորվածության, կարող է ներկայացնել անձամբ ինքը՝ պարոն Շահնազարյանը»,- ասել էր Մուսինյանը:
Ուշագրավ է, որ ՀԱԿ մամլո խոսնակը, ինչպես նաեւ ԲՀԿ կարկառուն գործիչները վերջին օրերին միահամուռ ուժերով լծվել են Դ. Շահնազարյանի` ՀԱԿ-ից հեռանալու պատճառում ԲՀԿ-ի հետ համագործակցությունը որպես հիմք բացառելու գործին: Սակայն նրանք անտեսում են խիստ ուշագրավ մի հանգամանք. ԲՀԿ-ՀԱԿ հնարավոր համագործակցության` իր համար ընդունելի լինելու նախապայմաններ Դ. Շահնազարյանը ներկայացրել էր հրապարակային` դեռեւս անցյալ տարի դեկտեմբերի 8-ին` «Հայացք» ակումբում հրավիրած մամուլի ասուլիսում:
Ներկայացնենք նշյալ ասուլիսում Դ. Շահնազարյանի ներկայացրած դիրքորոշումը.
«Հանրահավաքին ներկայացվել է քաղաքագիտական վերլուծություն, եթե կուզեք` քաղաքագիտական վարկած: Միանգամից ասեմ, որ որեւէ պատասխան, ինչպես մամուլն է գրում, ոչ միայն չէր ենթադրվում, չէր ակնկալվում, այլեւ նույնիսկ որեւէ ակնարկ էլ դրա վերաբերյալ չի եղել: Իսկ երբ մամուլը, շատ փորձագետներ, որոշ քաղաքական գործիչներ փորձում են քաղաքագիտական վերլուծությունը անմիջապես կիրառել իրական քաղաքականության մեջ, ապա այստեղ առաջանում են բազմաթիվ հարցեր: Կապված ուրեմն նման համագործակցության հետ, արդեն որպես քաղաքական հարց, որովհետեւ դուք այդ հարցադրումն եք անում` ԲՀԿ-ի հետ: Այստեղ իհարկե ծագում են բազմաթիվ հարցեր, որոնց մի մասը ես կնշեմ, որը արդեն կապված է բացառապես ԲՀԿ-ից:
Հարց` արդյոք ի վիճակի՞ է ԲՀԿ-ն ձերբազատվել Ռոբերտ Քոչարյանի ազդեցությունից, կամ` ձերբազատվա՞ծ է, թե՞ ոչ, մի սուբյեկտից, որը Հայաստանի Հանրապետությանը եւ հայ ժողովրդին շատ ավելի մեծ վնաս է պատճառել, քան Օսմանյան Թուրքիան, Ադրբեջանը եւ ներկայիս Թուրքիան միասին վերցրած: Մյուս խնդիրը` արդյո՞ք ԲՀԿ-ն այն կուսակցությունն է, որը ի վիճակի է հանդես գալ որպես ընդդիմադիր: Շատ կուսակցություններ կան, չթվարկեմ, որոնք ի վիճակի չեն ճաշակել ընդդիմություն լինելու բերկրանքը, որոնք եղել են, կան ու կլինեն իշխանության մեջ`անկախ նրանից, թե ինչ իշխանություն է` կցորդի կարգավիճակով, իշխանության գործընկերոջ կարգավիճակով: Արդյո՞ք ԲՀԿ-ն ի վիճակի է դառնալ ընդդիմություն, ընդ որում, այո, եկեք չխուսափենք այդ բառից` արմատական ընդդիմություն, որը Հայաստանի ապագան պատկերացնում է միմիայն Հայաստանում օրինական իշխանություն ձեւավորելու միջոցով: Մեկ այլ հարց` պատրա՞ստ է արդյոք ԲՀԿ-ն տալ 2008թ. նախագահական ընտրությունների քաղաքական գնահատականը: Մեկ այլ շատ կարեւոր հարց` մի քիչ ավելի մանրամասն կխոսեմ այս հարցի մասին: Պատրա՞ստ է արդյոք ԲՀԿ-ն`դավանել այն արժեքային համակարգին, որին դավանում է Կոնգրեսը եւ Կոնգրեսի մեջ ընդգրված բոլոր ուժերը առանց բացառության: Այսինքն` որ Հայաստանում պետք է տիրի համամարդկային, ուզում եք` արեւմտյան, ուզում եք` եվրոպական կոչեք, ես համամարդկային եմ ուզում կոչել, այդ արժեքային համակարգը` անշրժելի ժողովդավարություն, մարդու իրավունքների պաշտպանություն, ազատ ձեռներեցություն, քրեաօլիգարխիկ ինստիտուտների անշրժելի վերացում, եւ այլն… Արդյո՞ք այդ արժեքային համակարգն է, որին ԲՀԿ-ն դավանում է:
Հայաստանում պետք է վերացվի օլիգարխիկ ինստիտուտը, խոսքը գնում է ոչ թե օլիգրախ անձանց մասին, այլ ես խոսում եմ այդ ինստիտուտի մասին»:
Իսկ «Առաջին լրատվական»-ի հարցին` այնուամենայնիվ, ինքը կո՞ղմ է եղել ԲՀԿ-ի հետ համագործակցությանը, Դ. Շահնազարյանը պատասխանել էր. «Մեծ կասկածներ ունեմ, որ իմ նշած հարցադրումները ԲՀԿ-ն կարող է ի կատար ածել և դավանում է մեր արժեքներին»:
