«Հայ կինը միշտ էլ բազմահոգս է եղել, որովհետև մեծ պատասխանատվություն է կրել իր ընտանիքի համար, միշտ աշխատել է, որ իր օջախը պաշտպանված լինի»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց «Այգ» հոգեբանական ծառայությունների ավագ մասնագետ, հոգեբանական գիտությունների թեկնածու Ռուբեն Պողոսյանը:
Նա նշեց, որ կնոջը համարում ենք թույլ էակ՝ մոռանալով, որ հայրենիքը պաշտպանելու առաջին շարքերում ամուսնու կողքին կանգնել է կինը. «Կնոջը գրեթե տեղ չի տրվել պետականության կառուցման գործում: Քիչ է վստահությունը, որ կինը կարող է տղամարդուն հավասար աշխատել, օրինակ՝ խորհրդարանում կանայք քիչ են, և սա խոսում է նրանց չվստահելու մասին»:
Հոգեբանի կարծիքով՝ կնոջ ֆունկցիան պետք է դիտել բազմակողմանի, բայց մենք այդպես չենք վարվում: Կնոջ դերը մեզանում բավականին սահմանափակ է՝ նա անպայման պետք է երեխաներ ունենա, զբաղվի երեխայի դաստիարակությամբ, կարող է և չաշխատել. «Կինը ունի ուշադրության կարիք, երբ ասում ենք, որ սոցիալական դաշտում նրա դերը պետք է մեծ լինի, դա չի նշանակում, որ կինը պետք է աշխատի տղամարդուն հավասար: Կնոջ պաշտպանվածությունը միայն ձևական ուշադրությամբ չպիտի սահմանափակել»:
Մասնագետի կարծիքով՝ միայն կնոջ ուսերին չպիտի թողնել երեխաներ դաստիարակելու գործը, դրանով հավասարաչափ պետք է զբաղվի նաև տղամարդը: Նա ասաց, որ ինքը չի ընդունում կանանց միամսյակ հասկացությունը, որովհետև կանանց հանդեպ պետք է ուշադիր լինել ամեն օր. «Դա շատ նման է սովետական տարիներին, երբ հայտարարում էին երթևեկության միամսյակ, որ վարորդներն ավելի զգոն լինեն: Ի՞նչ է, այդ մի ամսվա մեջ կնոջը պետք է սիրեն, հարգեն, իսկ հետո՞»:
Ռուբեն Պողոսյանը նաև ասաց, որ կինը պիտի լինի առաքինի նաև իր արտաքինով, պիտի հետևի իրեն. «Սա ձևական կողմ չէ, հոգևորը արտացոլվում է արտաքինի վրա, սակայն սոցիալական դաշտը այնքան է խեղված, որ մենք կնոջը այդ հնարավորությունը չենք տալիս»:
