Հանրապետականը պատասխանեց Սերժ Սարգսյանի ելույթի վերաբերյալ Հրանտ Բագրատյանի պատասխանին: Դա արեց Արտակ Դավթյանը՝ ԱԺ հանձնաժողովներից մեկի նախագահը: Արտակ Դավթյանը համաձայնել է այն մտքին, որ Սերժ Սարգսյանի ելույթը տնտեսական բարձր մակարդակի համաժողովի ելույթ չէր, և այդ ձևաչափով պետք չէր խորը տնտեսագիտական վերլուծություն ակնկալել: Հասկանալի է կուսակցության ղեկավարի դեմքը փրկելու Արտակ Դավթյանի ձգտումը, սակայն նա թերևս մի պարզ բան է շփոթում. Սերժ Սարգսյանը ոչ թե ոչ խորը տնտեսագիտական ելույթ կամ ելույթի այդպիսի հատված է ընթերցել, այլ փաստացի ընթերցել է իրականությանը չհամապատասխանող ելույթ կամ հատված:
Հրանտ Բագրատյանը իր պատասխանում, որը հրապարակեց բաց նամակի տեքստով, հենց դա է ցույց տվել, ոչ թե խորը տնտեսագիտական վերլուծությունների բացակայությունը: Իհարկե, Սերժ Սարգսյանը պարտավոր չէր տնտեսագիտական խորը վերլուծություններ կատարել: Դա պարտավոր չէ անել որևէ նախագահ, առավել ևս, երբ լսարանը զուտ տնտեսագիտական չէ: Բայց այդ խորը վերլուծություններ անելը պարտադիր է ցանկացած նախագահի տնտեսական ելույթներ մատուցելու դեպքում, որպեսզի այդ ելույթները չդառնան իրականությունից կտրված դատարկ ճառ, որպեսզի դրանցում չհնչեն թվեր, վիճակագրական տվյալներ, որոնք տնտեսագիտական բավարար կրթություն ունեցող ցանկացած առաջադեմ ուսանող կարող է պայթեցնել ընդամենը մի քանի ժամում: Այսինքն՝ այստեղ է հարցը, ու դրան պետք է պատասխանել հենց այդ հարթության վրա, այսինքն՝ պետք է բերել հակափաստարկներ Բագրատյանի պատասխանին, ներկայացնել Սերժ Սարգսյանի բերած թվերը հիմնավորող, իրականության հետ դրանց կապն արտացոլող տվյալներ:
Կարո՞ղ է արդյոք ՀՀԿ-ն անել այդ բանը, կա՞ արդյոք ՀՀԿ-ում բավարար տնտեսագիտական ներուժ, որը կարձագանքի Բագրատյանի պատասխանին և կտա իսկապես հիմնավոր հակափաստարկների փաթեթ: Եվ եթե կա այդպիսի ուժ, ապա կարո՞ղ է արդյոք այդ ուժը Հրանտ Բագրատյանին հրավիրել հրապարակային բանավեճի, ասենք՝ Հանրային հեռուստաընկերության եթերում:
Սերժ Սարգսյանն իր ելույթում, օրինակ, խոսում էր այն մասին, թե ինչպես է ՀՀԿ-ն հանդուրժողության, բաց և ազատ խոսքի, քաղաքական մրցակցության մշակույթ ներդրել Հայաստանի իրականության մեջ: Այժմ հիանալի հնարավորություն է՝ տաք հետքով ապացուցելու գոնե այդ խոսքերի հավաստիությունը, ու Հրանտ Բագրատյանին հրավիրելով, ասենք, Հանրայինի հեռուստաեթեր՝ նրա հետ բանավիճել Սերժ Սարգսյանի ելույթում մի ահագին մաս զբաղեցրած տնտեսական թեմատիկայի շուրջ: Կա՞ն արդյոք ՀՀԿ-ում այդպիսի կամք, ցանկություն, պատրաստակամություն, այդպիսի գիտելիքներ, թե՞ Հանրապետականը մոնոլոգների կուսակցություն է: Այլապես՝ Արտակ Դավթյանի պատասխանը վկայում է, որ ՀՀԿ-ն իրականում պատասխան առայժմ չունի:
Ընդ որում, հետաքրքրական է նաև այն, որ առայժմ պատասխան չկա կառավարությունից, ու այնպիսի տպավորություն է, որ Սերժ Սարգսյանին մատուցելով վիճակագրական այդ ցուցանիշներն ու տնտեսական բովանդակությունը՝ կառավարությունը նրան դրել է հարվածի տակ ու քաշվել մի կողմ: Թվում է, որ Սարգսյանի ելույթի տնտեսագիտական դատարկությունը մերկացրած Հրանտ Բագրատյանին առաջին պատասխանողը պետք է լիներ հենց կառավարությունը, տնտեսական բլոկի որևէ նախարար, եթե ոչ՝ վարչապետը: Չէ՞ որ կառավարությունն է այն տնտեսական քաղաքականության պատասխանատուն, որ մերկացրել է Բագրատյանը: Բայց կառավարությունը լուռ է, և ըստ երևույթին Բագրատյանի պատասխանից հետո այնտեղ սկսել են մտածել, թե ի վերջո ում է պետք հավատալ՝ Սերժ Սարգսյանի՞ն, թե՞ Բագրատյանին:
