Երեկ ամբողջ օրվա ընթացքում իրավիճակը բավականին լարված էր Երևանի Մաշտոցի պողոտայի պուրակում, որտեղ քաղաքապետարանը փորձում է տեղադրել Աբովյան փողոցից մոնտաժված խանութները: Դրան խոչընդոտել փորձող և պուրակը պաշտպանող քաղաքացիական ակտիվիստները, որոնք արդեն մի քանի օր է գիշերում են պուրակում, երեկ բախվել են ոստիկանական շղթային, որ կազմվել է խանութների տեղադրման շինաշխատանքները շարունակելու համար: Իսկ Երևանի քաղաքապետարանի, այսպես ասած, ներկայացուցիչ, ավագանու անդամ Արա Երնջակյանն էլ հավաքված ակտիվիստներին թափթփուկ է անվանել:
Իհարկե ավելորդ է խոսել մի մարդու նկարագրի մասին, որը հանդիսանում է Հայաստանում բավականաչափ տարածված պալատական մտավորականության վառ ներկայացուցիչ, որը միշտ իշխանությունների հետ է: Նման մարդուց անգամ վիրավորվել չի կարելի, որովհետև վիրավորվում են մարդուց, որն անվերապահ հասարակական հեղինակություն է, և որը տալիս է իր անաչառ ու խիստ, երբեմն նույնիսկ դաժան գնահատականը: Իսկ Երնջակյանն անում է ընդամենը պալատական մտավորականի իր գործը և ջանում է դա անել եռանդով, որովհետև նման մտավորականների շրջանակում մրցակցությունը իսկապես շատ մեծ է՝ իշխանությունները մեկն են, իսկ նրանց համապատասխան տաքուկ տեղերում տեղավորվել ցանկացողները` շատ:
Սակայն այս ամենի հանդիման Հայաստանում այսօր ոչ թե քար անտարբերություն է, այլ կամաց-կամաց հալչող քաղաքացիական սառույց: Եվ այսօր արդեն, նման պալատական մտավորականները ոչ թե հանդիսանում են հակադրություն այդ ամենին, այլ ընդամենը է՛լ ավելի են մեծացնում քաղաքացիական դիմադրության մոտիվացիան: Իշխանությունները նման անխոհեմ և անհեռանկար գործողություններով է՛լ ավելի են քաղաքացիական ակտիվությունը խթանում, և այսօր հարցն այն է, թե Հայաստանում երբ է տեղի ունենալու քաղաքացիական պայթյուն-հրավառությունը, որի դեմ այլևս անզոր են լինելու ոստիկանական շղթաներն ու պալատական մտավորականները, և ոստիկաններն իրենք նույնիսկ վերածվելու են քաղաքացիների:
Իսկ պալատական մտավորականները այդպիսին էլ կմնան, որովհետև դա մի հումք է, որը երբեք տրանսֆորմացիայի չի ենթարկվում, այլ պարզապես կա՛մ պահանջված է լինում, կա՛մ պարզապես լինում է անպետք՝ նայած, թե ինչպիսի իշխանություն և ինչպիսի հասարակություն է ձևավորվում երկրում:
