«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի ամենամյա ճաշկերույթին, որն այս տարի բավական ուշացումով անցկացվեց Մոսկվայում, չի մասնակցել Ռուսաստանի հայերի միության նախագահ Արա Աբրահամյանը: Սա հետաքրքիր իրողություն է, որովհետև տարօրինակ է, երբ ռուսաստանահայ ամենախոշոր բիզնեսմեններից մեկը անուշադրության է մատնում խոշոր գործարարների բարեգործական հավաքը: Արա Աբրահամյանը երևի թե նախապես տեղյակ է եղել, որ ճաշկերույթին չի մասնակցելու Սերժ Սարգսյանը, և այդ իսկ պատճառով ինքն էլ հարկ չի համարել մասնակցել դրան: Սակայն չի բացառվում նաև, որ բանը ոչ թե Սերժ Սարգսյանն է, այլ Վլադիմիր Պուտինը, որի հետ իր մոտիկությամբ կամ, այսպես ասած, բարեկամությամբ Աբրահամյանը շատ է սիրում պարծենալ:
Իսկ Պուտինն այսօր բավական լուրջ խնդիրներ ունի Ռուսաստանում, բավական լուրջ ընդդիմադիր շարժում է այնտեղ ձևավորվում, քաղաքացիական ակտիվություն է նշմարվում: Սրան զուգահեռ, Պուտինը կարծես թե խնդիրներ կարող է ունենալ նաև ամբողջ աշխարհում, այդ թվում՝ և Հայաստանում: Պատահական չէ, որ Ռուսաստանն այստեղ, ըստ էության, մնացել է ընդդիմության հույսին, այն դեպքում, երբ ավանդաբար խաղադրույքը կատարել է հենց իշխանության վրա: Այսօր Ռուսաստանը Հայաստանի իշխանություններին մեղադրում է արևմտամետության մեջ: Իսկ եթե Ռուսաստանը ինչ-որ մեկին մեղադրում է, ապա Արա Աբրահամյանը փորձում է «մեղադրյալից» հնարավորինս հեռու մնալ:
Երևի թե հենց այդ պատճառով էլ նա չի մասնակցել «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի ճաշկերույթին, որ Պուտինը չմտածի, թե ինքը Սերժ Սարգսյանին փող է տվել: Չէ՞ որ բոլորը գիտեն, որ «Հայաստան» հիմնադրամին արված հանգանակությունը, ըստ էության, Սերժ Սարգսյանին տված գումար է, որովհետև այդ հանգանակությամբ չափվում է իշխանությունների հարաբերությունը մեծահարուստ ռուսաստանահայերի, իսկ ըստ այդմ էլ՝ Ռուսաստանի հետ: Եվ այս իմաստով Արա Աբրահամյանի բացակայությունը բավական խոսուն ինդիկատոր է: Աբրահամյանն ինքնին, անշուշտ, աննշմարելի ֆիգուր է, որքան էլ որ մեծ փողերի տեր լինի: Նա նկատելի է հենց հայ-ռուսական իշխանական փոխհարաբերությունների կոնտեքստում, և այս կոնտեքստում է նրա բացակայությունը հատկանշական և հետաքրքիր:
