«Ռուսաստանը թե՛ նախկինում, թե՛ ներկայումս ոչ միայն Հայաստանի, այլև միջազգային քաղաքական կյանքի համար առանձնահատուկ գործոն է եղել: Թույլ, ուժեղ՝ ամեն դեպքում նա ներկայացված է անգամ Լոնդոնում»,- ընդգծեց բանախոսն ու հավելեց, որ Ռուսաստանը այն պետությունների շարքին է դասվում, որոնք իրենց ազդեցությունը երբեք չեն կորցնում, սակայն Հայաստանի վերաբերյալ իր դիքորոշումը միշտ էլ նույնն է մնացել, այսինքն` Կովկասը ռուսների համար լավագույն պաշտպանություն է եղել օսմանյան թշնամու դեմ:
«Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում Ռուսաստանը իր հայտարարություններում բազմիցս նշել է. «Մենք չենք խառնվում, դուք էլ մի խառնվեք մեր ներքաղաքական կյանքին: Դա բազմիցս ապացուցվել է նաև ընտրությունների ժամանակ: Ռուսական դիտորդները միշտ եկել, հանգիստ նստել ու մասնակցել են ընտրություններին: Հետո էլ` ստորագրել են, «ուտուշ-խմուշ», ու հայդե Մոսկվա… Եվ այդպես եղել է միշտ»:
Քաղաքագետը նաև ավելացրեց, որ Ռուսաստանի դիտորդները մշտապես համաձայն են այն ներկայացումներին, որ տեղի են ունենում հայաստանյան ընտրություններում: «Ռուսաստանի համար կարևոր չէ, թե Հայաստանի ներսում ինչ է կատարվում: Ռուսները պատրաստ են աշխատել ցանկացած կուսակցության հետ՝ թե՛ ՀՀՇ-ի, թե՛ ՀՀԿ-ի, և թե՛ վաղը կգան կոմունիստները: Եվ այդ մասին Ռուսաստանը հայտարարել է իր դիվանագիտական հայտարարություններում՝ սկսած 96թ.-ից: Այն, որ ռուսը մեր բարեկամն է, օգտագործվում է միայն ներքաղաքական նկատառումներով: Արդեն ժողովուրդն էլ չի հավատում: Մեր հասարակությունը այնքան սրամիտ է, որ նույնիսկ անեկդոտներ է հնարում պետական ու ոչ պաշտոնական փոխայցելությունների վերաբերյալ»,- ասաց նա:
