Ինչպես նշված է Եվրոպայի հայերի համագումարի հայտարարության մեջ, Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը տարածաշրջանային հարցերում դատավորի դեր ստանձնելու իր հավակնություններում ամեն օր ավելի է ծավալվում:
Հայտարարությունում, մասնավորապես, նշված է.
«Էրդողանն իր այդ ընթացքը գագաթնակետին հասցրեց, երբ Սիրիայի վարչակարգին կոչ արեց «ժողովուրդ չկոտորել»` հավելելով, որ «այլապես պատմությունը նրան հիշելու է որպես արյունարբու»:
Հայ ազգի դիակի վրա պետություն կառուցողների ժառանգորդներ պարոն Էրդողանն ու թուրք պետական մյուս գործիչները ինչպե՞ս են համարձակվում այլոց գլխին բարոյական խրատներ կարդալ, երբ ողջամիտ աշխարհին հակադրվելով և նույնիսկ մերժելով թուրք առաջադեմ մտավորականության առաջարկները, իրենց նախնիների կողմից մարդկության դեմ կատարված հրեշային հանցագործությունը՝ Հայոց ցեղասպանությունը և հայ ազգին իր բնօրրանից բռնագաղթի ենթարկելու իրողությունը ընդունելու և ներողություն խնդրելու փոխարեն, Հայոց ցեղասպանության եղելությունը հարցականի տակ դնելով, շարունակում են ցեղասպանության քաղաքականությունը:
Թուրքիան նույնպես ընդիմանում է սրբագրելու երկրի քաղաքացիական խտրական օրենսդրությունը, որ արդեն երեք տասնամյակ է, ինչ եվրոպական կառույցները հորդորում են նրանում փոփոխություն մտցնել, և առաջին հերթին Թուրքիայի սահմանադրությունից ջնջել 301-րդ տխրահռչակ միջնադարյան հոդվածը, որի վերջին զոհն է բոլոր ազգային փոքրամասնությունների տառապանքների մասին խոսող հրատարակիչ Զարաքոլուն:
Ուստի նախքան եվրոպական երկրների առաջնորդների առողջ հորդորներին անսալու և դեմ հանդիման գալու սեփական պատմության մութ էջերի հետ, որից հետո միայն Թուրքիան կարող է ընդունվել որպես քաղաքակիրթ աշխարհի ընտանիքի անդամ, Էրդողանը իրավունք չունի ուրիշներին բարոյական խրատներ տալ:
Թուրքիան «Զրո կոնֆլիկտ հարևանների հետ» երկդիմի իր քաղաքականությունն այսօր փաստորեն վերածել է «Հարևանների հետ զրո բարեկամության», գրեթե բոլոր հարևանների դեմ ամենօրյա գրգռություններ հրահրելով և հակադրվելով միջազգային հանրության հորդորներին, համառորեն շարունակելով Կիպրոսի հյուսիսային հատվածի 37-ամյա բռնագրավումը:
Ո՞ր միամիտը կարող է հավատալ, որ Թուրքիան Գազայի հարցում մարդասիրական և ոչ շահադիտական նպատակներ է հետապնդում, երբ ինքն արդեն 18 տարի է ինչ դաժանորեն շրջափակման է ենթարկել փոքրիկ Հայաստանը՝ չթաքցնելով իր ցեղապաշտական գաղափարները, որ այդ շրջափակումով զինակցում է իր ենթադրյալ ցեղակից Ադրբեջանին:
Կոչ ենք ուղղում արաբ, մասնավորապես Եգիպտոսի, Թունիսի, Լիբիայի, Սիրիայի և Իրաքի ժողովուրդներին, չվստահել Թուրքիային և լինել ինքնուրույն:
Արաբ ժողովուրդը, որ 1915թ. Հայոց ցեղասպանությունից հետո գրկաբաց ընդունեց հայ որբերին ու փախստականներին, ինքն էլ իր հերթին Թուրքիայի մեծապետական քաղաքականության զոհն էր:
Չպետք է վստահել Թուրքիային մանավանդ այսօր, երբ այլևս նա չի թաքցնում տարածաշրջանի ժողովրդներին կոտորելու և ստրկացնելու հաշվին գոյատևող, Օսմանյան կայսրության վերականգնման երազանքը:
Կոչ ենք ուղղում նաև եվրոպական ու միջազգային կառույցներին, որ տարածաշրջանային մարդասիրական ծրագրերից ոչ մեկում չներառեն Թուրքիային, քանի դեռ նա չի ընդունել հայերի դեմ իրականացրած Ցեղասպանությունը և չի լրացրել եվրոպական կառույցների կողմից իր դեմ դրված նախապայմանները»:
