Սյունիքի մարզպետ Սուրիկ Խաչատրյանի՝ Լիսկայի հերթական արկածը, որ տեղի էր ունեցել «Արմենիա Մարիոթ» հյուրանոցում, երբ Լիսկան հարձակվել էր կին գործարար Սիլվա Համբարձումյանի վրա, երեկ շարունակություն է ունեցել Հատուկ քննչական ծառայությունում: Այնտեղ քրեական գործ են հարուցել Սիլվա Համբարձումյանի գրավոր հաղորդման հիման վրա:
Այժմ հարցն այն է, թե ինչ է սպասում Սուրիկ Խաչատրյանին՝ գործի կարճո՞ւմ, թե՞ քրեական պատասխանատվություն: Անկեղծ ասած, դժվար է հավատալ, որ բանը կհասնի դրան: Լիսկային ամենաշատը կարող են գործից հանել, մի երկու կորուստ էլ նա հավանաբար բիզնեսների առումով կարող է ունենալ, իսկ հետո կշարունակի իր ծառայությունը մատուցել իշխանությանը: Գրեթե նույն վիճակն էր, օրինակ, Երևանի քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարյանի պաշտոնանկության պարագայում: Նրան էլ համանման մի դեպքի համար պաշտոնանկ արեցին, մի փոքր փորձեցին նեղել բիզնեսների առումով, իսկ հիմա իշխանությունը պատրաստվում է Բեգլարյանի ծառայություններից օգտվել խորհրդարանական ընտրության ընթացքում:
Սուրիկ Խաչատրյանն էլ Սյունիքում է մեծ ռեսուրսների տիրապետում, տարիներ շարունակ համակարգել է ձայներ հավաքող ընտրակեղծարար մեքենան, և ներկայիս պատասխանատու պահին իշխանությունը, անշուշտ, նրանից չի կարող մեկընդմիշտ հրաժարվել և այդ մեքենան ենթարկել անտերության ռիսկի: Կարո՞ղ է արդյոք ընդհանրապես այլ զարգացում լինել Հայաստանում այդպիսի դեպքերում: Կարող է իհարկե, և ինչ-որ մեկից այն պետք է սկսվի: Եվ ի վերջո, Լիսկան կարող է դառնալ այդ մեկը: Պարզապես դժվար է հավատալ, որ իշխանությունը երբևէ կսկսի այդ բանը: Չի սկսել մինչև հիմա, ունենալով սկսելու բազմաթիվ առիթներ: Հետևաբար, չկան հիմքեր կարծելու, որ Լիսկայով կարող է ինչ-որ բան սկսել: Ինչ-որ բան Լիսկայով կարող է ուղղակի շարունակվել:
Ներկայիս իրողությունների պարագայում դա էլ երևի թե քիչ չէ, որովհետև կարող էր ավելի վատ լինել, և ամեն ինչ մնար մեռյալ կետում, անշարժության մեջ: Բայց, ինչպես ասում են, ախորժակն ուտելիս է բացվում, և հասարակությունը պետք է ժամանակի ընթացքում առավել պահանջկոտ դառնա այդպիսի իրավիճակում և դադարի ակտիվ դիտորդի դերում մնալ, այլ հանդես գա որպես ակտիվ ճնշող, իշխանությանը ներկայացնելով պահանջներ և ավելի ու ավելի սրելով սկսելու հրամայականը:
