«Դեմ ենք, որպեսզի թերթերում հրապարակված ցանկացած քննադատություն դիտվի որպես վիրավորանք»,- այսօր լրագողների հետ հանդիպման ժամանակ հայտարարեց խոսքի պաշտպանության կոմիտեի նախագահ Աշոտ Մելիքյանը` անդրադառնալով Քաղաքացիական օրենսգրքում փոփոխությունների հետևանքով վերջերս թերթերի դեմ ավելացած հայցադիմումներին:
«Առհասարակ, լրագրողական համայնքը բաժանված է տարբեր ճակատների, դա լուրջ խոչընդոտ է ստեղծում՝ համախմբված պայքարելու համար: Գոնե այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են միևնույն դաշտում, կարող են և լավ կլինի, որ համախմբվեն, մանավանդ այն պարագայում, երբ համատեղ գործողությունների անհրաժեշտություն կա»,- հորդորեց Ա. Մելիքյանը` տեղեկացնելով, որ կոմիտեն մեկ շաբաթից կհրապարակի երրորդ եռամսյակային զեկույցը, որտեղ կլինեն տվյալներ դատական գործընթացների վերաբերյալ: Նրա փաստմամբ` նախնական տպավորություններով և հաշվարկներով՝ երրորդ եռամսյակում ավելի քիչ չեն եղել դատական հայցերը, քան երկրորդում, և այդ ալիքը չի նվազելու:
«Մենք կտրականապես դեմ ենք, որ ցանկացած քննադատություն դիտվի որպես վիրավորանք, ինչը և ներքաղաքական էլիտան անում է, կամ եթե այդ վիրավորանքը տեղի է ունեցել՝ միակ լուծումը լինի դատարանում` ամենաբարձր փոխհատուցման չափերով»,- իր կարծիքը հայտնեց Ա. Մելիքյանը` հավելելով, որ պնդել էին, որ քաղաքացիական օրենսգրքում ամրագրվի, որ եթե թերթը բարեխղճորեն արտացոլել է այլ աղբյուրում տպագրված որևէ նյութ, ապա ինքը` թերթը, դրա համար պատասխանատվություն չի կրում, այլ կրում է սկզբնաղբյուրը: Նա նշեց, որ այսօր, եթե օլիգարխը հայհոյում է լրագրողին, դա վիրավորանք չի համարվում, բայց եթե լրագրողն այլ տեղից լրատվություն է վերցնում, ինչպես «Հայկական ժամանակ»-ի պարագայում, երեք պատգամավորներով դիմում են դատարան և շահում դատը. հիմա թերթը ստիպված է դիմել ընթերցողներին՝ փոխհատուցման վճարը տալու համար:
Համատեղ ասուլիսի ընթացքում իրենց առաջարկություններով հանդես եկան «Ժամանակ» օրաթերթի և «Առաջին լրատվական» կայքէջի գլխավոր խմբագիր Արման Բաբաջանյանը և «Հրապարակ» օրաթերթի խմբագիր Արմինե Օհանյանը: Վերջինս առաջարկեց ցանկացած նոր հայցի դեպքում թերթի առաջին էջում տեղադրել հայցվորի լուսանկարը՝ սև շրջանակի մեջ: «Սա այլ կերպ, քան ազատ մամուլի դեմ ուղղված գործընթաց, չի կարելի անվանել: Հայցերն ամենաարտառոց, ամենաանհեթեթ, ամենաանսպասելի բովանդակությունն են ունենում. մի պղտոր վիճակ է ստեղծվել երկրում, որ կարող են դատի տալ ուրիշի գրած հոդվածի համար, ուրիշ տեղից արտատպած նյութի համար, որևէ նյութի թարգմանության համար: Կարող է դատարան դիմել մարդ, ով ամբողջ կյանքում օրինախախտումներով է զբաղվել, և ընդամենը թերթի մեղքն այն է, որ այդ օրինախախտումներից մի մաս հայտնաբերել է և լուսաբանել»,- մեկնաբանեց խնդիրը «Հրապարակ»-ի խմբագիրը:
