Երևանը և ողջ Հայաստանը թնդում է ոստիկանության աննախադեպ օպերացիայից, որի հետևանքով վնասազերծվել է հանցավոր մի խումբ։ Ենթադրաբար՝ դա այն դիմակավոր խումբն է, որը ներկա և նախկին պաշտոնյաների տներ էր թալանում Երևանում:
Նման մասշտաբի բացահայտում Հայաստանում թերևս չէր կատարվել, երբ Երևանի փողոցներում տեղի ունենան հետապնդումներ, և արդյունքում հանցագործների մի մասը վնասազերծվի պարզապես մահվան ելքով: Բայց ամենից ցնցողն այս պատմության մեջ երևի թե այն է, որ հանցավոր այդ խմբում կա պաշտոնյայի որդի: Ըստ նախնական տվյալների՝ դա ՀՔԾ պետի տեղակալ Մարսել Մաթևոսյանի որդին է: Սակայն այս տեղեկատվությունը որքան էլ ցնցող է, հանգիստ է ընկալվում հասարակության կողմից, որովհետև Հայաստանի հասարակությունը հիանալի պատկերացում ունի երկրի բարձրաստիճան պաշտոնյաների որդիների և այլ հարազատների վարքուբարքի, որակի, տեսակի մասին՝ եզակի բացառություններով, իհարկե: Եվ ամենևին զարմանալի չէ, որ բարձրաստիճան պաշտոնյայի, ընդ որում՝ իբր թե հանցավորության դեմ պայքարող պաշտոնյայի որդին կարող է լինել ավազակային խմբի անդամ: Ավելին՝ եթե նույն այդ հանցավորության դեմ պայքարող պաշտոնյաները, ինչպիսին վերը նշված անձնավորությունն է կամ նրա պետերն ու ստորադասները, իրենց գործը լիարժեք կատարեն և անխտիր բացահայտեն բոլոր պաշտոնյաների որդիների ու հարազատների արարքները, կարող է մեկ էլ պարզվել, որ ձերբակալվածը երևի թե «ամենախելոքներից» մեկն է այդ դասում, եթե, իհարկե, նման պարագայում հնարավոր է այդպիսի բնութագրում՝ օգատգործել անգամ չակերտների մեջ:
Բոլորին է, երևի թե, անուն առ անուն հայտնի, թե ինչ կյանքով են ապրում մեր պաշտոնյաների մի հսկայական մասի որդիները, թե երբ և ում վրա են նրանք հարձակվել ու ծեծել իրենց, ասենք, մի փոքր հակաճառելու կամ իրենց ամենաթողությունը չհանդուրժելու համար, թե ինչ հրազենային ռազբորկաներ են կազմակերպել Երևանի փողոցներում, տարբեր ակումբներում, խրախճանքի վայրերում: Եվ ում մեջ կարող է կասկած հարուցել, որ հազիվ թե որևէ պաշտոնյայի որդու ավազակություն բացահայտվեր, եթե այդ ավազակության և հանցավորության թիրախն իշխանական գործիչները, այսինքն՝ յուրայինները չլինեին: Իշխանությունը պաշտոնյաների որդիներին ներում է «օտարների» դեմ վարքուբարքի համար, իսկ «յուրայիններին» ձեռք տալու դեպքում պատժում է խիստ, որ հանկարծ շատ չհանդգնեն ու մի օր էլ բարձրագույն իշխանությանը հասնեն:
Սա այն ցավալի իրականությունն է, որ բացահայտվում է, կամ վեևստին բացահայտվում է հանցավոր խմբի բացահայտմանը զուգընթաց: Ի դեպ, ամենևին չի բացառվում, որ զուգահեռ տեղի ունենան այլ բացահայտումներ և նույնիսկ քաղաքական բնույթի պրոցեսներ ևս, որովհետև աննախադեպ ծավալի դետեկտիվը, այսպես ասած, խաղարկվում է մի քանի ուշագրավ զուգահեռների պարագայում` ընդդիմության հանրահավաքի օր, Սերժ Սարգսյանի բացակայություն հանրապետությունից, Ռոբերտ Քոչարյանի քաղաքական վերադարձի մասին ավետիս կամ «կիսավետիս» Վարդան Օսկանյանի կողմից, Հայաստանի իշխող համակարգում առկա, մեղմ ասած, ցաքուցրիվ փոխհարաբերությունների վիկիլիքսված պատկեր:
