Հայաստանի նախկին արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանն այսօր «168 ժամ» օրաթերթին տված հարցազրույցում հավանական է համարել, որ խորհրդարանական ընտրություններում կարող է ներգրավվել նաև Ռոբերտ Քոչարյանը:
Սա երևի թե կարելի է համարել Ռոբերտ Քոչարյանի շրջապատից հնչած առաջին պաշտոնական տեղեկությունը նրա քաղաքական հավակնությունների մասին, ինչքան էլ որ Օսկանյանը հերքում է իր առնչությունը քոչարյանական ծրագրերին և խոսում է ոչ թե հավաստիացումներով, այլ ենթադրություններով: Մնում է այս պայմաններում ենթադրել, թե ինչի վրա է հիմնվելու Քոչարյանը իր քաղաքական ծրագրերում, որոնք հաշվարկում է խորհրդարանական ընտրությունների կտրվածքով: Ամենայն հավանականությամբ, Ռոբերտ Քոչարյանի համար խթան է հանդիսացել այն իրավիճակը, որ առկա է Ռուսաստանում:
Այստեղ իսկապես հետաքրքրական պահ է` ՌԴ նախագահ Մեդվեդևը ոչ մի կերպ չի համարձակվում հայտարարել նախագահ առաջադրվելու մասին, ինչը նշանակում է, որ նրա համար շարունակում է շատ լուրջ խոչընդոտ մնալ Պուտինի գործոնը: Ավելին՝ արևմտյան մամուլում արդեն իսկ ի հայտ են գալիս հրապարակումներ, որտեղ Պուտինը դիտվում է իբրև նախագահի հավանական թեկնածու: Այսինքն՝ ՌԴ ներկայիս վարչապետը բաց չի թողնում նախագահի պաշտոնին 2012 թվականի նախագահական ընտրությունների միջոցով վերադառնալու շանսը և հավակնությունը:
Ռուսաստանում այդ ոչ միանշանակ իրավիճակն էլ, ըստ երևույթին, հույսեր է տվել Ռոբերտ Քոչարյանին՝ խթանելով նրա քաղաքական հավակնությունները: Նա, ըստ ամենայնի, մտածում է, որ եթե Ռուսաստանում Պուտինի անհույս թվացող վերադարձը իրականություն կարող է դառնալ, ապա նույն կերպ կարող է այդ ֆոնի վրա իրականություն դառնալ նաև իր վերադարձը Հայաստանում, թեկուզ առայժմ միայն խորհրդարանական ընտրություններում հաջողության տեսքով:
Սակայն, բնականաբար, հարց է առաջանում, թե ի՞նչ ուժերի վրա պետք է հենվի Քոչարյանը: Առաջնայինն, իհարկե, դիտվում են «Բարգավաճ Հայաստանն» ու Դաշնակցությունը, որոնք մշտապես կապվել են քոչարյանական պլանների հետ: Նաև ակնհայտ է, որ երկու ուժերն էլ լուրջ խնդիրներ են ունենալու խորհրդարանական ընտրություններում, քանի որ «Հանրապետականը»՝ Սերժ Սարգսյանի գլխավորությամբ, տրամադրված է բավական ագրեսիվ պայքարի, և ըստ էության թե՛ ԲՀԿ-ն, թե՛ Դաշնակցությունը, որոնք հանրային աջակցության մեծ հույսեր առանձնապես չեն կարող ունենալ վերջին երեք տարվա ընթացքում իրենց պահվածքի պատճառով, կունենան Ռոբերտ Քոչարյանի աջակցությունից օգտվելու կարիք: Սակայն այդ աջակցությունը կնշանակի, որ թե՛ ԲՀԿ-ն, թե՛ ՀՅԴ-ն՝ կամ միասին, կամ էլ նրանցից մեկը,- եթե Քոչարյանը որոշի համագործակցել նրանցից ընդամենը մեկի հետ,- այդ համագործակցությունից հետո ընդհանրապես հայտնվելու են հանրային քաղաքական դաշտից դուրս և մտնելու են բացառապես ներիշխանական խմորումների տիրույթ, քանի որ Ռոբերտ Քոչարյանի ներկայիս վարկանիշը հազիվ թե նրանց շանս տա որևէ բան ակնկալել հասարակական հարթության վրա:
Համենայնդեպս, այդ հանգամանքը, թերևս, ընկած է լինելու Քոչարյանի քաղաքական առաջարկի հիմքում, ընդ որում՝ գուցե ինքնաբերաբար, ու ԲՀԿ-ն և ՀՅԴ-ն այդ առումով պետք է ընտրություն կատարեն, քանի որ, մեծ հաշվով, դա կարող է լինել ներիշխանական թավշյա հեղափոխության ճանապարհը, եթե իհարկե Քոչարյանը ՀՅԴ և ԲՀԿ թիկունքում ստվերային համաձայնության չի գալու Սերժ Սարգսյանի հետ: Բայց առայժմ երևի թե բուն խնդիրը լինելու է այն, թե ինչպես են իրադարձությունները զարգանում Ռուսաստանում և ինչի գնով է նախագահությունը պահում Մեդվեդևը կամ դրան վերադառնում Պուտինը:
